Politiek & wetgeving
Dieren in het wild worden beschermd door de Flora- en faunawet (2002). Deze wet gaat uit van de eigen waarde van het dier en het zorgvuldig omgaan met beschermde diersoorten. Dat leidt tot het ‘nee, tenzij'-principe: geen jacht, tenzij het echt niet anders kan. Van de bescherming mag alleen worden afgeweken als er schade dreigt te ontstaan aan landbouwgewassen of als de volksgezondheid en veiligheid in het gedrang zijn. In zo'n geval moeten eerst alternatieve methoden van schadebestrijding worden beproefd. Pas als die niet effectief zijn gebleken, mag er met het geweer worden ingegrepen. Het verlenen van vergunning voor jacht ligt in handen van de provincies.
Wat moet er nog gebeuren?
De Flora- en faunawet heeft vanaf het begin onder vuur van de politiek gelegen. Zo werd onder meer besloten om de plezierjacht op onder meer vos, kraai en zelfs edelhert weer toe te staan! Met deze, en nog een paar dieronvriendelijke maatregelen werd een groot deel van de Flora- en faunawet de nek omgedraaid. De Dierenbescherming blijft deze dwalingen bestrijden, met name:
- Totale afschaffing van de plezierjacht, dus ook de jacht op haas, konijn, eend, fazant, kraai, patrijs en vos. Met name de jacht op de fazant zorgt voor niet te controleren illegale uitzet van fazanten.
- Een strikter ‘nee, tenzij'-overheidsbeleid met betrekking tot het doden van dieren voor schadebestrijding. Faunabeheerplannen dienen aan wetenschappelijke criteria te voldoen en aan te tonen dat er reële en aanzienlijke schade is en dat er geen alternatieven zijn.
- Meer geld en middelen voor de ontwikkeling van alternatieven voor het voorkomen en bestrijden van schade.
Vrijwilligerswerk bij de Dierenbescherming is leuk, leerzaam en vooral zinvol. Geef u vandaag nog op als vrijwilliger!
Print deze pagina