Drijfjacht & drukjacht
Sinds 1 april 2002 is de drijfjacht op wilde zwijnen verboden! Een succes voor de Dierenbescherming en andere organisaties die tegen deze vorm van jacht hebben gestreden. Er blijft echter wel een ‘maar' bestaan.
Bij drijfjacht worden de dieren door drijvers opgejaagd in de richting van de jagers. Dit maakt de kans op een snelle, genadige dood erg klein. Immers, om een dier in één keer te doden, moet het dichtbij stilstaan en moet er een vitaal lichaamsdeel geraakt kunnen worden. Bij drijfjacht zijn de dieren op de vlucht en halen dan snelheden van 40 tot 50 km per uur! Hierdoor is de kans groot dat ze alleen maar worden aangeschoten. Ze zijn dan zwaargewond en moeten later alsnog uit hun lijden worden verlost - als ze al worden gevonden. Uiteraard leidt de drijfjacht tot stress, ook bij andere dieren die eveneens worden opgejaagd. Bovendien is de drijfjacht niet selectief, zoals de regels voorschrijven. Verkeerde dieren worden afgeschoten waardoor er een onevenwichtige populatie ontstaat.
Vormen van drijfjacht
Bij klopjacht wordt veel herrie gemaakt en zijn meerdere jagers en drijvers betrokken. Drukjacht is stiller en gaat uit van een een-op-een-situatie (een jager op een zwijn). Deze laatste vorm mag van de wetgever, zij het alleen in uitzonderlijke gevallen. De Dierenbescherming betreurt dit. Enerzijds omdat nauwelijks te controleren valt of iemand drijf- of drukjacht beoefent. Anderzijds omdat ook drukjacht een vorm van onnodige plezierjacht is. Daarom blijft de Dierenbescherming ook een verbod op drukjacht bepleiten.
Vrijwilligerswerk bij de Dierenbescherming is leuk, leerzaam en vooral zinvol. Geef u vandaag nog op als vrijwilliger!
Print deze pagina