Mollen
De mol is een echte grondbewoner. Hij komt voor in weiden, tuinen, wegbermen en bossen. Eigenlijk overal waar de grond niet te drassig is. Zijn voedsel bestaat uit insectenlarven en wormen. Deze vangt hij in de door hem gegraven gangenstelsels. De mol leeft solitair, zijn ogen zijn minder goed ontwikkeld maar zijn gehoor en tastzin zijn uitstekend.
De typische molshopen ontstaan doordat de vrijgekomen grond van de gangen door de mol omhoog gewerkt wordt. De schade van de mol beperkt zich dan ook tot de molshopen en de verzakkingen door het gangenstelsel. Molshopen zijn hinderlijk voor een gazon en een sportveld. Ook bij het maaien leveren molshopen problemen op. Om deze redenen wordt de mol bestreden.
Visie Dierenbescherming
Mollen worden momenteel bestreden door chemische doding met strychnine of fosforwaterstof en door mechanische doding met vallen en klemmen. Hiervan kunnen ook andere (huis)dieren het slachtoffer worden. De Dierenbescherming is tegen de gangbare bestrijding en kiest voor diervriendelijke methoden. En dan alleen wanneer ernstige schade wordt toegebracht door de mol. Als alternatieve bestrijding ziet de Dierenbescherming het planten van voor de mol onwelriekende planten of het levend vangen en ergens anders weer uitzetten.
De vangkooien moeten dan wel regelmatig gecontroleerd worden.
Vrijwilligerswerk bij de Dierenbescherming is leuk, leerzaam en vooral zinvol. Geef u vandaag nog op als vrijwilliger!
Print deze pagina