Vrijwilligers over hun werk
Om een indruk te geven van de inhoud en beleving van diverse vrijwilligersfuncties bij de Dierenbescherming laten graag vrijwilligers zelf aan het woord.De asielmedewerker
Iris Tripp: "Hoe mijn dag eruit ziet? 's Ochtends vanaf acht uur hokken uitmesten en schrobben, dieren voeren en medicijnen geven - ieder op maat - om vervolgens de honden uit te laten. Na het uitlaten worden ze geborsteld en verder lichamelijk verzorgd. Uiteraard is er ook baliewerk te doen: bezoekers informeren, dieren laten zien en telefoon beantwoorden. Tenslotte moeten de hokken aan het eind van de middag opnieuw worden geschrobd en moeten de dieren weer worden gevoerd en hun eventuele medicatie krijgen. Geweldig werk!"
De kantoormedewerker
Judith van Oostrum: "Sinds mijn kinderen naar de middelbare school gaan, werk ik drie dagdelen per week als kantoormedewerker bij de Dierenbescherming. Voor dit werk moet je een echte duizendpoot zijn. Zo maak ik knipselkranten, verwerk ik de post, behandel ik informatieverzoeken, assisteer ik bij de voorbereidingen van de collecteweek en meer. Super!"
De ambulance-chauffeur
Dirk Meyer: "Toen 10 jaar geleden die advertentie verscheen, was dat een schot in de roos. M'n kinderen waren de deur uit en ik zocht naar een zinvolle tijdbesteding. Inmiddels hebben we in totaal negen chauffeurs, die uiteraard bij toerbeurt met z'n tweeën op de wagen zitten. Van dit soort vrijwilligerswerk heb je veel voldoening. Er is altijd weer wat anders te beleven. Niet altijd van die leuke dingen natuurlijk, maar het is heel afwisselend. We werken bijvoorbeeld heel prettig samen met de plaatselijke dierenartsen en de politie, er is veel respect voor elkaar."
De afdelingsinspecteur
Corinne van Dam: "Je hebt meer nodig dan liefde voor dieren alleen. Je moet je ook verdiepen in hun gedrag en hun gezondheid. Je moet immers wel kunnen inschatten of een dier echt iets mankeert. Verder moet je goede sociale vaardigheden hebben. Want als er een aspect steeds vaker in dit werk naar voren komt, is het wel het sociale aspect. Daar waar dieren de dupe van worden, is er veelal ook iets met de mensen aan de hand. Door mijn goed contacten, met dierenasiel, politie en andere instanties, weet ik vaak veel voor elkaar te krijgen. Ook voor mensen. Dat geeft een goed gevoel."
De collectant
Niels Jongsma: "Het is een uitdaging, ieder jaar weer iets meer ophalen dan het vorige jaar. Daar haal je voldoening uit en het is belangrijk voor de vereniging. Uitgangspunt voor een goede collectant is dat je er positief tegenaan gaat, je moet blijven lachen. Je bent immers ambassadeur van de Dierenbescherming."
De jeugdbegeleider
Marloes Buisman: "Het is leuk werk; je bent in de weer met de kinderen, die je een gezonde kijk op de dieren meegeeft. Dat doen we op een speelse manier. Zo maken we excursies naar boerderijen, we bezoeken projecten voor de bescherming van weidevogels, we maken nestkastjes voor de vogels en we doen aan wintervoedering. Aan protestacties doen we ook mee, natuurlijk wel op het niveau van kinderen. Kinderen zijn de beste handtekeningeninzamelaars, dat doen ze graag. En de geldinzamelingsacties voor het goede doel scoren ook hoog: nog onlangs haalde ze in een middag € 750 op! Ze mogen dat bedrag dan ook zelf overhandigen. Dan zijn ze zo trots als een aap!"
De PR-functionaris
Ingrid Buysman: "Als PR-contactpersoon moet je beschikken over een gezond boerenverstand, gevoel voor publiciteit en affiniteit met de doelstellingen van de Dierenbescherming. Bovendien moet je het leuk vinden om in openbaarheid te treden. Een speciale PR-opleiding is goed, maar geen vereiste. Serieuze kandidaten krijgen overigens een interessant pakket aan functieopleidingen aangeboden van de Dierenbescherming. Het leuke van dit werk vind ik de veelheid aan contacten die je legt, het 'netwerken'."
De standwerker
Ans Grootenhuis: "Ik werk al sinds 1999 voor de Dierenbescherming. Ik heb goede contacten gelegd met onder andere de plaatselijke bibliotheek, de dierenarts en het tuincentrum. Prima plekken om je boodschap te laten zien en horen, dus daar leg ik folders en ander materiaal neer. Normaliter moet je dit werk met een a twee uurtjes per week kunnen doen. Het is eenvoudig, het is nuttig en een ouder iemand als ik heeft er toch haar contacten door.
De gehoorzame-huishondtrainer
Floor de Jager: "Ik heb de trainersopleiding van de Dierenbescherming voor de Gehoorzame Huishond gevolgd en nu, acht jaar later, heb ik er nog steeds geen spijt van. Inmiddels geef ik alweer zeven jaar als vrijwilliger les. Ik ben in de loop der jaren heel ontspannen geworden ten opzichte van honden. Dat voelen ze aan. Mensen komen ook op de training met oudere honden, bijvoorbeeld uit het asiel, waar ze geen raad mee weten. Dan moet je de gezichten zien als blijkt dat die hond veel meer kan dan ze ooit hadden gedacht! Wil je ook dit soort werk gaan doen, dan moet je in eerste instantie gek op honden zijn. Verder is het een voordeel als je veel geduld hebt, consequent bent in woord en daad en het een uitdaging vindt om met mensen te werken en ze iets te leren."
Vrijwilligerswerk bij de Dierenbescherming is leuk, leerzaam en vooral zinvol. Geef u vandaag nog op als vrijwilliger!
Print deze pagina