Welzijnsproblemen kalveren
Alleen in een box
In de melkveehouderij worden kalfjes direct na de geboorte bij de moeder weggehaald. Als ze tien dagen zijn, gaan de kalfjes die niet nodig zijn voor vervanging van de melkkoeien, naar de mesterij. Kalveren hebben de eerste acht weken van hun leven nog een sterke zuigdrang. Om te voorkomen dat ze aan elkaar gaan zuigen, worden ze de eerste acht weken alleen in een box gehouden. Daarna worden ze in groepen van vier tot acht gehouden. Deze groepshuisvesting is nog altijd erg krap.
Geen vrije uitloop
Vleeskalveren krijgen geen uitloop naar buiten, laat staan weidegang. Ze leven op een volledige roostervloer, dus zonder dicht vloerdeel met een zachte ligbedding.
Ruwvoer en ijzerinjecties
De kalveren kregen vroeger een ijzerarm dieet van melk of kunstmelk, om blank vlees te verkrijgen. De dieren leden hierdoor permanent aan bloedarmoede, hadden niets te herkauwen en hun meermagige verteringsstelsel kon zich niet normaal ontwikkelen. Tegenwoordig krijgen ze ruwvoer en ijzerinjecties. In de gangbare vleeskalverhouderij wordt het ijzergehalte echter aan het eind van de mestperiode van zo'n zes á acht maanden afgebouwd tot het niveau waarop het vlees blank kleurt en de kalveren net niet ernstig ziek worden.
De Dierenbescherming is voor 100% giftafhankelijk. Zonder uw steun kunnen wij ons werk niet doen. Word dus vandaag nog lid.
Print deze pagina