Intensieve veehouderij: pas niet dier aan, maar systeem

Zeer regelmatig, ook afgelopen week weer, wordt in de Tweede Kamer gesproken over de Intensieve Veehouderij. Niet zonder reden, want dat deze vorm van dierhouderij voor de nodige hoofdbrekens zorgt, moge helder zijn.
Gastblogger

Door: Gastblogger

Intensieve veehouderij: pas niet dier aan, maar systeem

De Intensieve Veehouderij is het economische antwoord op een nauwelijks meer te handhaven agrarisch productiesysteem. Doordat de veehouderij extreem kostprijs gedreven is geworden, rest er eigenlijk nog maar één optie; intensiveren totdat de dieren er haast letterlijk bij neervallen. Om die reden staat dit dossier al jaren scherp geprioriteerd bij de Dierenbescherming. Economisch gezien biedt het wellicht nog enig perspectief, de rekening komt per definitie bij het welzijn van de dieren te liggen. Dat moeten we niet willen!

Systeem houderij aanpassen

Vorige week stond de Intensieve Veehouderij ook weer politiek geagendeerd. Onder het motto “de kracht van de boodschap zit ‘m in de herhaling” heeft de Dierenbescherming wederom haar visie kenbaar gemaakt richting de politici. Niet intensiveren, maar extensiveren zou het kompas voor de toekomst moeten zijn. Niet het dier aanpassen aan het houderijsysteem, maar het houderijsysteem aanpassen aan de behoeften van het dier dient het devies te zijn. Hoewel er altijd andersdenkenden zullen zijn, wordt onze insteek meer en meer geadopteerd. Niet in de laatste plaats door de huidig verantwoordelijke staatssecretaris Dijksma. Zij is van goede wil, maar dat is niet genoeg. Geen woorden maar daden, dat willen we zien!

Gewenst beleid dierenwelzijn

Tijdens het debat werden tien moties ingediend ter aansporing van het beleid van de staatssecretaris. Niet alle moties zijn ook in stemming gebracht. Een flink deel is aangehouden, d.w.z. dat ze nu de rol vervullen van ‘stok achter de deur’. Mocht de staatssecretaris te lang treuzelen met het in gang zetten van gewenst dierenwelzijnsbeleid, dan loopt ze het risico dat de moties alsnog in stemming worden gebracht, en dat een Kamermeerderheid haar dwingt keuzes te maken. Wil zij in vrijheid haar beleid vormgeven, dan zal zij rekening dienen te houden met de wensen van de Kamerleden, zoals verwoord in de moties en eerder tijdens het debat! Wat ons betreft een niet al te moeilijke keuze….