Medeverantwoordelijk voor dierenleed

Samenvatting van het nieuws van deze week: een nucleaire top op steenworp afstand van ons kantoor en verder vooral extreem grof dierenleed om onveilig vlees te produceren. Voor de kiloknaller en de kroket…
Dierenbescherming

Door: Dierenbescherming Directie

Medeverantwoordelijk voor dierenleed

Mensen nog aan toe, wat werden we deze week weer met onze neus op de feiten gedrukt. Wie de uitzending van Radar van afgelopen week heeft gezien en nog zonder aarzeling paardenworst, paardenrookvlees of een kroket in de snackbar koopt, mag zich wat mij betreft medeverantwoordelijk voelen voor het aanrichten van dierenleed. Zwakke en zieke paarden worden in onder meer Canada en Mexico onder extreme omstandigheden vervoerd en wreed geslacht, zodat de in Nederland populaire snack niet te duur wordt…

Croquet met Beter Leven keurmerk

Zal ik u eens wat zeggen? We hebben het bericht bewust niet geplaatst omdat het ons maandag niet gepast leek, maar de firma Kwekkeboom heeft een 'croquet' gelanceerd die maar liefst drie sterren heeft gekregen van ons Beter Leven keurmerk. Het vlees in deze snack komt niet van vieze, duistere bedrijfjes, maar van moderne ondernemers die bewust kiezen voor een diervriendelijker houderij. Het kan écht anders!

Maar, wat zie je gebeuren? De een wijst naar de supermarkten, de ander naar de controlerende instanties. Terecht, dat hebben wij ook gedaan, maar ik wil het vandaag op deze plaats bewust hebben over de medeverantwoordelijkheid van iedere individuele burger. Roken in een kantoor, bij kinderen en in restaurants. Onbestaanbaar! Trek de lijn maar door naar vlees waar bloed aan kleeft: zelfde verhaal, toch?

Medeverantwoordelijkheid

Kortom, medeverantwoordelijkheid. Het was ook het eerste waar ik aan dacht toen het vernietigende rapport over de veiligheid van vlees van de Onderzoeksraad voor de Veiligheid deze week werd gepresenteerd. Keihard was het oordeel: niet hygiënisch, vies en een gevaar voor de volksgezondheid… Controle faalt. Het enige aspect dat ikzelf miste was het gevaar van resistente bacteriën als gevolg van het massale gebruik van antibiotica in de bio-industrie, maar goed, wat overbleef was op zichzelf ronduit schokkend.

De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het rapport eigenlijk als mosterd na de maaltijd kwam, want alles wat werd behandeld heeft al breed het nieuws en het politieke debat bepaald: de paardenvleesschandalen, de hygiëne, fraude. U weet het vast nog wel. En tóch stonden de heren en dames politici weer vooraan om op verzoek van de verzamelde pers te roepen dat het schandelijk was! "Obama is uit het nieuws, nu wij weer…".

"De burger moet er op kunnen vertrouwen dat …." en "voedsel hoort gewoon veilig te zijn". Allemaal waar natuurlijk, maar helaas vergeten de meesten om naast die voedselveiligheid te benoemen dat in Nederland een gigantisch grote industrie bestaat waarin vlees wordt 'gemaakt', dat afkomstig is van dieren die onder erbarmelijke omstandigheden zijn gehouden. Want, het moet efficiënt en het moet goedkoop en, nu komt het, het moet vooral de overheid niet teveel geld kosten.

Gefaald

En juist dat laatste aspect brengt mij weer terug bij het centrale thema van deze blog: medeverantwoordelijkheid. Want dat zijn ook de politici van dit land. Degenen die nu om het hardst schreeuwen dat de controle heeft gefaald zijn er zélf debet aan dat die controle is georganiseerd zoals hij nu is. Dat betekent dat vrijwel álles aan 'marktpartijen' is overgelaten. 'Zelfregulering' met een duur woord, en jarenlang hét credo in de Nederlandse politiek. Dáár plukken we nu de wrange vruchten van. Ik schreef in dit verband op deze plek onlangs nog uitgebreid over de controle op veestransporten, waar dit óók speelt. Het is goed dat politici beginnen in te zien dat bepaalde zaken niet aan de markt kunnen worden overgelaten. De markt is niet ethisch en u snapt dat in dit geval het spreekwoord van de slager die z'n eigen vlees keurt wel heel erg van toepassing is…. Het is dan niet juist om naar alles en iedereen te wijzen zonder je eigen rol kritisch te analyseren.

Ik daag de consument én de politiek uit om in het voortdurende debat over vlees, vleesconsumptie en voedselveiligheid de eigen verantwoordelijkheid meer prioriteit te geven dat tot nu toe het geval is gebleken. Voor de consument hebben we een handreiking: het Beter Leven keurmerk. Voor de politiek een missie: een duurzame samenleving waarbij bestuurders een duidelijke rol hebben, regelgevend én handhavend.

Frank Dales,
Algemeen directeur