Verkiezingen: wie betaalt de hulp aan een zwaan in nood?

Stel je voor dat je met grote haast naar je werk fietst en onderweg een zwaan ziet in de fraai aangelegde vijver waar je dagelijks langskomt. Het dier gedraagt zich echter vreemd. Er is duidelijk iets mis, want de zwaan worstelt met één of ander object dat om zijn nek verstrikt lijkt. Ondanks je haast stop je natuurlijk en wat blijkt
Femmie Smit

Door: Femmie Smit Programmamanager In het Wild Levende Dieren

Verkiezingen: wie betaalt de hulp aan een zwaan in nood?

Tsja, wie bel je? De politie? De brandweer? De dierenambulance? 144? Hier kom ik zo nog op terug. Eén ding is zeker. Op zo’n moment vraag je je inderdaad niet als eerste af wie deze hulp bekostigt. Hulp moet er gewoon snel komen. Punt uit.

De Dierenbescherming heeft wel een redelijk beeld wie uiteindelijk gaat opdraaien voor de kosten. Deels is dat de overheid, als het de brandweer of politie betreft, maar het vervoer, dierenartskosten en tijdelijke opvang en de daar benodigde verzorging komen grotendeels neer op de schouders van welwillende clubs zoals de Dierenbescherming. Als het je interesseert kun je hier lezen hoe dat bijvoorbeeld in Gelderland gaat.

Rol provincie

Een enkele provincie beseft dat zij ook een verantwoordelijkheid heeft in het bieden van noodhulp aan wilde dieren, zoals Noord-Brabant. Provincies hebben namelijk de taak goed te zorgen voor haar natuur en omgeving. Het borgen van voldoende ruimte voor natuur en het verbinden van natuurgebieden via een netwerk zijn voorbeelden van de manier waarop provincies deze taak invullen. Ook het treffen van maatregelen die bijvoorbeeld aanrijdingen met reeën op provinciale wegen voorkomen, is hiervan een goede illustratie.

Je zou verwachten dat alle politieke partijen hetzelfde denken over dierennoodhulp vanuit de provincie. De praktijk laat echter zien dat dat lang niet altijd het geval is. Helaas zijn veel partijen van mening dat zij daarin niets willen betekenen. De dieren zijn wettelijk gezien van niemand. Dus ook niet van hen, zo redeneren zij. Wij zeggen juist; de dieren zijn van niemand, dus van iedereen, inclusief de provinciale overheid! En juist in de natuur leven nu eenmaal veel dieren die regelmatig door menselijk toedoen in nood komen. De Dierenbescherming pleit er dus al een aantal jaren bij provincies en gemeenten voor dat ook zij hun steentje moeten bijdragen aan de dierennoodhulp voor in het wild levende dieren.

Standpunten dierenwelzijn

Gelukkig is het zo dat er best partijen zijn die welwillend zijn en ook graag constructief meedenken over hoe dierennoodhulp in de provincie goed geregeld kan worden. Politieke partijen zeggen hier vaak niets over in hun partijprogramma, maar je kunt er vanuit gaan dat die partijen die tegen de jacht zijn en het doden van dieren als uiterste redmiddel zien om schade aan bijvoorbeeld gewassen te voorkomen, eerder geneigd zijn om zich verantwoordelijk te voelen voor de hulp aan dieren in nood, dan die partijen die dat dat niet doen. Wij hebben de standpunten over dierenwelzijn per partij in jouw provincie op een rijtje gezet.

Als jij het ook niet meer dan normaal vindt dat dieren die slachtoffer zijn geworden van visdraden, ballonnen en ander afval, auto’s, windmolens, (illegale) klemmen, ramen, illegale vergiftiging en milieuvervuiling geholpen worden en als je ook van mening bent dat de hierbij komende organisatie en kosten deels ook door de provincie gedragen zou moeten worden, laat dan alsjeblieft op 18 maart je stem horen!

Dier in nood? Bel 144!

Je politieke keuze telt mee, maar natuurlijk kun je zelf ook iets betekenen als dieren in nood zijn. Wat moet je doen in zo'n situatie? Allereerst is het van belang om na te gaan of het dier wel echt in nood is. Jonge hazen en reekalfjes zijn bijvoorbeeld dieren die door hun moeder in een open nest of in een beschutte omgeving alleen worden gelaten als ze op zoek gaan naar eten. Laat deze dieren vooral met rust. Ditzelfde geldt voor jonge uilen. Deze verlaten al zeer vroeg het nest en scharrelen wat rond in de bomen, ook al kunnen ze nog niet echt vliegen. Als je denkt dat het dier in nood is, of als je er niet zeker van bent, bel dan 144. Zij adviseren hoe je verder moet handelen.

In het geval van de zwaan uit ons voorbeeld is het zeer waarschijnlijk dat de brandweer en de dierenambulance moet worden inschakelen. Beide rukken uit. Samen kunnen ze het dier vangen en de ambulance vervoert het dier naar de opvang. Daar kunnen ze bezien of het dier een goede kans heeft om geheel te herstellen, waarna het weer terug kan worden geplaatst in zijn eigen leefomgeving. De vakkundige en liefdevolle verzorging gebeurt in door de overheid erkende opvangcentra. Hoe goed misschien ook bedoeld: particulieren mogen dit niet doen, omdat het behandelen van in het wild levende dieren veel expertise vereist. Ook de handel in opgevangen dieren wordt hiermee voorkomen.

Reddingsactie zwaan

Mocht u tenslotte het begin van mijn verhaal ongeloofwaardig vinden, kijk dan maar eens naar dit filmpje over de reddingsactie van een zwaan die slachtoffer is geworden van een muskusratklem. Deze vallen worden in bijna heel Nederland ingezet om dieren te doden om onze waterkeringen te beschermen. De Dierenbescherming ziet meer heil in een alternatieve aanpak, waarbij waterkeringen beschermd worden tegen graverij van muskusratten en muskusratten kunnen blijven leven.