< Terug naar overzicht

Bijzondere reddingsacties 2018: Janneke en Janneke

29 december 2018

Op de laatste vijf dagen van 2018 blikken we graag met je terug op een aantal meldingen van dit jaar die ons zijn bijgebleven.

Het was een drukke zondagmiddagdienst eind september. Chauffeur Janneke en bijrijder Pascale reden van Gemert naar Oirschot naar Budel naar Eindhoven en waren op een gegeven moment in Best om een egel af te geven bij onze egelopvang. Ze wilden net de straat indraaien toen ze aangehouden werden door twee hevig zwaaiende mensen met een hondje in hun armen. Ze vreesden voor een aanrijding. Gelukkig bleek het hondje daar juist ternauwernood aan ontkomen te zijn. Het echtpaar dat de ambulance aanhield, zag het hondje – een Yorkshire Terriër – over een drukke rotonde rennen, aarzelde geen moment en lokte het van de weg.

Een snelle hereniging

De vinders waren nét met onze meldkamer aan het bellen toen de ambulance de hoek om kwam. Ja ja, we zijn soms snel, maar zó snel is wel heel bijzonder. Als eerste controleerden ze het hondje op chip. Die had het gelukkig maar het bijbehorende telefoonnummer werd helaas niet beantwoord. Het hondje moest dus met ons mee. Maar ze zat nog maar een paar seconden in de ambulance toen de meldkamer belde: die had de oppas van dit hondje aan de lijn. Ze was het al kwijt en maakte zich grote zorgen. De ambulance kreeg haar adres, een paar straten verderop, en daar mocht het hondje weer naar toe.

Omdat de Terriër er best onverzorgd uitzag, rees even de vraag waar ze  terecht zouden komen. Dat bleek bij een superlieve en heel erg blije mevrouw. Ze vertelde Pascale en Janneke dat het hondje, dat ook Janneke bleek te heten, samen met haar broertje Jip sinds de vorige avond bij haar logeerde. Dit omdat de eigenaresse, een goede vriendin van haar, in het ziekenhuis lag. Ze was al langere tijd ziek en had daardoor de vacht minder goed kunnen onderhouden dan normaal. De afspraak met de trimmer stond al gepland voor de volgende dag.

 

Kleine Janneke werd van straat gered.Gelukkig kon ze snel herenigd worden met haar broertje Jip.


Zo zie je maar: je eerste aanname naar aanleiding van het uiterlijk van een dier klopt lang niet altijd. Hulde aan de vriendin die Jip en Janneke opnam in haar huis. Als je dan ook nog dezelfde naam hebt als een hondje dat zo’n liefdevol welkom terug kreeg, blijft zo’n ritje je gegarandeerd de rest van je leven bij.