< Terug naar overzicht

Het verhaal van Sientje en haar kittens

Lokaal

10 juli 2018

Begin april 2017 kwam Sientje bij het asiel binnen. Ze was als zwerfkat binnen gebracht. Sientje is daar een aantal dagen gebleven. Bij controle door de dierenarts (alle dieren worden nagekeken als ze binnenkomen bij het asiel) werd bemerkt dat ze een dikke buik had. Ze had niet perse zwangerschapstekenen (vergrote tepels ed), geen kittens goed voelbaar, dus wat kon het zijn. Goed doorvoed, toch kittens of iets anders.  Ze mocht  tot er meer duidelijkheid was logeren bij een gastgezin, omdat zwangerschap wel werd vermoed, door de bolling van de buik.

   3 weken voor de bevalling

Ze kwam gestaag nog wat meer aan en 2 weken later werd het duidelijk: de kittens bewogen in haar buik.  Nu was het afwachten tot de bevalling. Dat duurde nog 2 weken.



De dag voor de bevalling.

Maar de ochtend van 6 mei wees alles erop dat de kittens eraan kwamen. Moeders was onrustig een plekje aan het zoeken, er was afscheiding en er waren duidelijke weeën.  Echter de bevalling vlotte verder niet.

Er kwam geen kitten ondanks vele weeën bij de aanstaande moeder. Overleg met het asiel, dierenartsassistente en dierenarts. Advies was om er niet bij te blijven, dat kon juist onrust geven waardoor de bevalling stagneerde.

Middels een camera op de kittenkamer kon de voortgang toch in de gaten gehouden worden. Maar de weeën namen op een gegeven moment zelfs af. Sientje begon uitgeput te raken.

 

Anneloes (van DOC Gouda) kwam op mijn verzoek rond half 6 kijken of zij iets zag wat ik over het hoofd zag. Ik heb niet veel ervaring met zwangere katten en bevallingen. Wat gezien werd was dat er eigenlijk geen weeën activiteit meer was, en er niet geperst werd door Sientje. Sientje was nu al zo’n 12 uur bezig.

In overleg met de dierenarts werd besloten om in te grijpen als er om 20 uur nog geen kleintjes waren.

Om 20 uur ben ik met haar naar de praktijk gereden. Sientje werd klaargemaakt voor een keizersnede. Om 20.30 waren er 4 kittens gehaald, waarvan er eentje al overleden was in de baarmoeder. Dus het was de juiste keuze geweest om een keizersnede te doen.

Het gebeurt niet vaak dat katten een keizersnede nodig hebben, meestal lukt het wel via de natuurlijke weg. Waarschijnlijk heeft ze ooit een aanrijding gehad en is haar bekken gebroken geweest. Ze had de kittens nooit via de natuurlijke weg kunnen baren. Als ze niet gevonden was, waren alle kittens overleden en moeder Sientje waarschijnlijk ook. Daarnaast waren de kittens ook erg groot bij hun geboorte, wat het bevallen niet makkelijker maakte.


30 minuten oud

 

Maar Sientje was dus moeder van 3 katertjes. Ondanks de wond liet ze ze gelijk drinken en verzorgde ze de kittens goed.

Sientje had ze heel goed verzorgd in de baarmoeder, ze waren al 120/130 en 150 gram zwaar bij de geboorte. Gemiddeld weegt een  kitten bij geboorte 80-100 gram. Ze bleven erg goed groeien gedurende de tijd dat ze bij mij waren. Ik denk dat Sientje slagroom gaf.


Sientje, vlnr: Bink, Wolf en Mik.

 

Toen de kittens een week waren, kreeg ik een telefoontje van het asiel. Er was een kitten zonder moeder gevonden, waarschijnlijk 3 daagjes oud, de navelstreng zat er nog aan. Misschien konden we proberen hem bij Sientje aan te leggen, die erg goede voeding gaf en genoeg leek te hebben. Het verschil was ook maar klein qua leeftijd.

Ik heb in de ochtend al een dekentje onder de kittens gelegd, die ik gelijk om het nieuwe kitten heen kon doen, zodat hij al een bekende geur had voor Sientje.

Ik heb hem hierin gewikkeld en  bij Sientje gehouden. Ze ging hem gelijk schoonlikken.

En bij het aanleggen ging hij gelijk drinken. Ze keek 2 tellen, en toen was het goed. Ze heeft Felix goed opgenomen  “in haar gezinnetje”.

Wolf, Felix, Mik en Bink ligt tegen moeder aan.

 

Ze is helaas ok nog flink ziek geworden, de wond was gaan ontsteken. Ze had veel pijn. Maar ze ging gewoon door met het voeden van de kleintjes. Met een kuurtje knapte ze gelukkig weer snel op.

Ze heeft het soms zwaar gehad met 4 katertjes die erg druk waren. Maar ze genoot er ook van. Als ze iets te ver weggingen, riep ze ze gelijk en daar kwamen ze, nog even snel bij moeder drinken.

Toen ze 10 weken waren hebben ze via DOC Gouda een eigen huisje gevonden, ook moeder Sientje heeft een eigen huisje gevonden. Eind goed, al goed.