Dagboek asielhond Johnny

Johnny is een asielhond die een baasje zoekt. Tot die tijd verblijft hij in een pleeggezin. Via dit dagboek kun je zijn avonturen volgen. 

21 januari 2019 #1

Van de week mocht ik ineens met Claudia mee naar huis, tenminste ik dacht altijd dat ze zo heette maar ik mag haar vanaf nu pleegmam noemen. Ook goed! Ik zie haar vaak want ze is vrijwilligster bij ons. Omdat mijn vorige baasje mij gedumpt heeft willen ze zo bekijken hoe ik thuis en tijdens het dagelijks leven ben. Ik weet dat natuurlijk al lang maar ik zeg lekker niks, straks bedenken ze zich! Ze vinden mij op het asiel best wel angstig reageren op sommige dingen en vragen zich af of ik wel zindelijk ben enzo…. Het ging er van de week om of ik de vogels van pleegmam niks zou doen dus het was stiekem een test. Ik had mijn korfje voor de zekerheid om zodat ik ze niks zou kunnen doen, maar ik ben geslaagd (duh) en ik mocht blijven logeren! Het was erg fijn om weer eens in een echt huis te zijn. Eerst vond ik het spannend en kroop ik een beetje onwennig rond. Maar daarna heb ik heerlijk over mijn bal liggen rollen en ik heb in geen tijden zo lekker geslapen! Dus nu mag ik jullie op de hoogte houden van hoe het gaat zodat jullie mij ook leren kennen, en dan krijg ik hopelijk sneller een baasje. Maar voor nu vind ik het even genoeg hoor, dus tot laterrrrr!

23 januari 2019 #2

Hi, daar ben ik weer! Tijdens een wandeling van de week van het asiel naar het huis van mijn pleegmam kwamen we onderweg een hoop tegen. Het was een beetje erg druk dus moest mijn korfje om voor de zekerheid. Gelukkig ben ik die al gewend en ik heb er geen problemen mee. We liepen langs mensen die met een stok een bal wegsloegen. Ik begreep er niets van want wie moest de bal dan weer terug brengen, er waren namelijk geen honden bij? Na even gekeken te hebben, vond ik het niet spannend meer en zijn we doorgelopen.
Ik heb laten zien dat ik best wel honden kan negeren. Zelfs die hard aan blaffen waren tegen me. Maar als er teveel honden en prikkels zijn dan kunnen we beter een andere route lopen heb ik al gemerkt. Maar al met al ben ik best wel trots en kreeg complimenten van pleegmam. Even later was het heel spannend. We gingen over een hoge weg waar de auto's heel hard onder mij reden. Ik wilde niet verder want het was heel erg eng๐Ÿ˜ฑ. We hebben toen maar een tijdje stil gestaan en ik merkte dat auto's niet bij mij konden komen. Toen werd het iets minder spannend en durfde ik weer verder. Eerst nog beetje kruipend (niemand gezien hopelijk?) maar later heel stoer hoog op mijn poten. Kwam ook wel een beetje door de honden die ik hoorde aan de andere kant. Achteraf gezien stelt het niks voor, maar ja achteraf kijk je een koe in haar …..๐Ÿฎ
In het bos moesten we uitkijken voor mountainbikers en de koeien (gewoon van voren) en een hoop paarden. Ze waren best eng maar ik bleef rustig naar ze kijken. Pfff van zoveel avontuur word je echt heel moe hoor….

25 januari 2019 #3

Goedemorgen lief dagboek, ik begin al aardig te wennen bij pleegmam thuis. Maar ze zegt dat ik nog niet helemaal op mijn gemak ben omdat ik haar nog achterna loop als ze ergens in huis heengaat. Ik heb gewoon wat tijd nodig. We maken lekkere wandelingen en dat is super! Ik durf nu gewoon over die hoge brug boven de auto’s heen ๐Ÿ‘Š๐Ÿ’ช. In het bos vind ik het leuk om achter blaadjes te jagen, en konijnen.. jammer genoeg zit ik aan de lijn.
Van de week moest ik ineens bad! Ik ben toch geen eend? Vond het echt niet leuk en het duurde gelukkig niet heel lang maar toch. In bad gaan is gewoon stom! Maken ze nog foto’s ook...
Gisteren moest ik in een potje piesen. Normaal plas ik natuurlijk gewoon op het gras of tegen een boom. En misschien soms ook bij pleegmam thuis. Kan er niks aan doen hoor, mijn poot gaat automatisch omhoog (...) en dan komen er wat druppeltjes uit... whoopsie! Ze hebben wat testjes met mijn plas gedaan en er zit dus blaasgruis in. Ik heb geen flauw idee wat dat is, ik weet alleen dat ik nu voer krijg die het gruis weg moet jagen. Dat zijn vast hele enge brokken dan....ik weet niet of ik dat durf te eten.

27 januari 2019 #4

Goedemorgen allemaal! Zo ik krijg toch een conditie joh, samen met pleegmam loop ik heel wat af. Sowieso gaan we een paar keer week lopend naar het asiel, dat is best een aardig stukkie. Op het asiel zit ik dan in mijn eigen kennel met slaaphuisje, die laten ze speciaal voor mij staan. Ook mag ik even lekker dollen in de natuurspeeltuin, dan kan ik heerlijk los rennen. Daarnaast gaan we elke dag een flink stuk wandelen en ik leer ontzettend veel nieuwe dingen. Ik vind het wel spannend als er mensen achter mij lopen. We staan dan meestal even aan de kant stil zodat ik kan zien dat er niks aan de hand is. Van de week stond er een man in het centrum van Vlaardingen waar wij liepen, het was nog hartstikke vroeg en donker dus ik vond het een verdachte situatie. Pleegmam vond dat we dan maar even naar de man toe moesten. Hij doet niks, het is slechts de stadsomroeper zei ze. Nou…hij deed inderdaad niks, bewoog niet, zei niks?! Ik denk dat ze beter een ander kunnen aannemen voor deze functie, maar wie ben ik.
Thuis bij pleegmam heb ik heel veel speelgoed en ik ben er gek op! Ik vind het vooral leuk om ze te ontleden en het piepertje eruit te halen. Ik moet alleen nog wel oefenen met terug in elkaar zetten, dat is erg lastig. Verder durf ik het bijna niet toe te geven maar ik slaap best veel en ik vind het heerlijk! Gisteravond ook, was pleegmam mij kwijt en toen was ik al naar boven geslopen en op bed gaan liggen. Ze zei dat ik maar een saaie jongen ben, zo vroeg naar bed op zaterdagavond….

28 januari 2019 #5 

Zondagochtend gingen we lekker in het bos lopen en we waren doorweekt van de regen! Maar mij boeit dat niet zo, ik vermaak me wel. We komen tijdens onze wandelingen heel veel honden tegen en tot nu toe wil ik eigenlijk met alle kleine honden wel spelen. Grote vreemde honden is een ander verhaal, pleegmam zegt dat we daar nog wel aan moeten werken. Van de week was ze een hele tijd bezig met allemaal dingen doen in huis; Met een lange slurf die herrie maakte door de kamer aan het heen en weren en met doekjes over de meubels aan het gaan. Ik zie het nut er niet van in maar ik heb alles wat ze deed van heel dichtbij bestudeerd. De slurf maakt een hoop herrie maar die vond ik niet eng, maar de stoffer en blik moet wel echt uit mijn buurt blijven! Doodeng!
Weet je trouwens wat me reuze is meegevallen? Die enge brokken die mijn blaasgruis moeten wegjagen. Tot nu toe zijn ze helemaal niet eng en ze vullen mijn buikje prima. Pleegmam is ook supertrots op mij, ik heb namelijk niet meer in huis geplast!!!
Ze had een hoop speelgoed voor mij meegenomen uit het asiel en die zaten in een grote tas. Ik dacht ze zijn voor mij dus ik heb ze allemaal tegelijk gepakt. Maar ik geloof niet dat het de bedoeling was, ze zei dat het net een ontploffing leek. Oeps, sorry..... Terwijl ik aan het spelen was hoorden we buiten heel veel vuurwerk maar daar liet ik me niet door afleiden. Van al dat spelen ben ik best moe en val daarna lekker met een knuffelbeestje in slaap. Dat klinkt natuurlijk niet heel stoer, maar dat ben ik ook niet.


1 februari 2019 #6

Jullie hebben me vast gemist maar pleegmam en ik hebben even een paar dagen rustig aan gedaan. #stommegriep 
Maarrrrrr vandaag was superspannend want ik kreeg namelijk bezoek! Ja echt! Er kwamen speciaal voor mij mensen langs op het asiel, ik kan het nog steeds niet geloven. Een hele aardige mevrouw samen met een aardige meneer. Ik heb het niet op alle meneren maar deze vond ik wel oke hoor! Ze hadden van de week al een afspraak gemaakt maar niemand had iets tegen mij gezegd! Helemaal niks, noppes, nada... Waarschijnlijk om me niet zenuwachtig te maken. Ik denk ook ff serieus, een afspraak maken? Ik ben helemaal niet zo sjiek de friemel dat ik een heuse afspraak hoef hoor. Ik ben maar gewoon een straatschoffie uit Rotterdam. Ja toch, niet dan... Maar daar denken ze hier anders over.

We hebben lekker gewandeld en vooral veel met tennisballen gespeeld, daarmee breek je het ijs wel bij mij. Er werd eigenlijk alleen maar over mij gepraat, hoe vind je dat? Ik voel me zo speciaal. Over een paar nachtjes slapen komen ze weer op visite, leuk hoor! Ik weet niet precies waarom maar ze hadden het over rustig leren kennen, paar keer trainen, van twee kanten klikken en dan zien we wel... Zouden ze soms ook bij pleegmam willen wonen...?

4 februari 2019 #7

Op het asiel vertelde ze dat ik deze week mijn jubilubium of zoiets heb. Ik dacht mijn watte? Maar het had ermee te maken dat ik dan een jaar in het asiel zit. Zo, daar had ik ff geen erg in, dat is snel gegaan dan. Ik weet nog dat ik in een tram in Rotterdam was, echt geen idee waar mijn baasje toen gebleven was. Jeetje en toen moest ik naar een asiel…..ik was als de dood daar, echt, wat was ik bang. Het was daar ook zo druk en al snel besloten ze dat dat geen goede plek voor mij was en dat ik meer begeleiding nodig had.
Uiteindelijk mocht ik toen naar Vlaardingen verhuizen. Maar dat vond ik ook echt eng, ik kroop het liefst op schoot voor steun als ik niet in een hoekje zat te bibberen. Ze hebben toen ook deze foto gemaakt. Niemand wist wat ik had meegemaakt en ik kon het ze ook niet blaffen. Ik viel uit naar mensen en honden en ik vond dat heus niet fijn. In elk geval hebben ze ontzettend hun best gedaan om mij op mijn gemak te laten voelen, ik kreeg 2 eigen speciale asielmensen toegewezen die mij met aan de slag gingen. Ik vond het ook wel fijn dat ik bachbloesems kreeg en een relaxodog. Daar komen hele rustgevende geluiden uit.

Ik kan niet eens beginnen op te noemen wat ik allemaal heb geleerd het afgelopen jaar. Ze hebben mij heel langzaam met meerdere mensen laten kennismaken. We hebben ook vooral heel veel leuke dingen gedaan zoals puzzelen en zoekspelletjes, lekker wandelen. Wat ik erg tof vond is dat ik regelmatig naar Peer van The Underdog's Mind mocht. Daar heb ik geleerd dat ik heel leuk met honden kan spelen in plaats van naar ze uitvallen. Al die mensen die zo hun best hebben gedaan voor mij, ik vind het echt bijzonder.
En nu logeer ik dan bij pleegmam, maar dat wisten jullie al. Dus zo gaat een jaar snel voorbij, dat snap je wel. Ohja, wat ik nog wilde vertellen; mijn visite van morgen gaat niet door. Ik vind het jammer maar het geeft niks, ik krijg vast nog wel een keer visite.

7 februari #8

Poeheej, wat heb ik het druk gehad, ben blij dat ik ff op de bank kan zitten.
Gisteren moest ik bij de dokter komen voor mijn jaarlijkse checkup. Gelukkig kwam hij op het asiel dus dat is lekker vertrouwd. De dokter zei dat alles oke was, en toen gaf hij mij zo een prik ๐Ÿ’‰. Het deed een beetje zeer maar ik heb me heel stoer gehouden en pleegmam was trots op me. Ze was ook trots toen ik heel braaf was geweest toen ik alleen thuis was gebleven. Wel had ik van de week in de prullenbak gezocht, maar daar kon ik niks aan doen want de deksel zat er niet op... tja...

Vandaag gingen we weer naar het asiel zoals elke donderdag. Niks bijzonders dacht ik, tot ik ineens werd geroepen. ‘Johnny, visite!!’ WAT?? Alweer? En jullie hebben niks gezegd!?
Maar jeetje wat was het leuk! Een hele aardige hondenpapa uit IJmuiden kwam bij me langs. Dat is echt hartstikke ver weg! Hij had mijn dagboek gelezen en wilde heel graag kennis met mij maken. We hebben leuk gespeeld samen en ik vond het fijn om bij hem te zijn. Er werd ook veel gekletst maar ik heb niet alles gevolgd hoor, ik hoorde iets van eigen zaak, mee naar het werk als ik wil. Ik kan dan misschien wel automonteur worden? Dat lijkt me echt stoer! Ze hadden het over binnenkort verhuizen maar eerst komt hij dinsdag weer op visite๐Ÿ™Œ
Ik kan niet wachten!!! Daarna mocht ik nog even in de modder spelen en toen was ik zo vies dat ik in bad moest. En nu.... ga ik zzzzzslapen ๐Ÿ˜ด๐Ÿ˜ด