Bijtincidenten: wiens schuld is dat?

Elly von Jessen Door Elly von Jessen Programmamanager Diervriendelijk Ondernemen 22 juni 2020

Max is een 2 jaar oude labrador. Hij is gek op zijn dagelijkse rondjes naar het park, waar hij veel andere honden kent. Speeltijd! Die dag op weg naar het park… Zijn vrouwtje is vergeten dat ze die avond eerder thuis moet zijn en ze is te laat op pad gegaan met Max. Net voor het park keren ze weer om, speeluurtje gaat niet door. Max heeft slechte heupen, daarvoor krijgt hij elke dag pijnstillers. Later blijkt dat zijn vrouwtje de pillen die dag vergeten is door de spanning van de avondafspraak. Een jongetje uit de buurt dat Max vaker ziet spelen in het park komt terug van muziekles, hij heeft een grote gitaarkoffer op de rug. Hij ziet Max en rent op hem af om hem te begroeten. Zijn vrouwtje lette even niet goed op, ze had de riem niet goed vast. Max bijt het jongetje tot twee keer toe flink in zijn arm. De hond had niet eerder iemand gebeten of ook maar enige agressie laten zien.

Niemand was hier per se schuldig, maar er ging wel veel mis. Toch is het Max waarvan men zich afvraagt of die nu vaker zal bijten of dat het toch een valse hond is. Bij bijtincidenten denken veel mensen al snel dat het aan de hond ligt. Andere mensen denken dat het alleen aan de eigenaar ligt, had die de hond wel goed opgevoed?

Wat met Max gebeurde laat juist goed zien hoeveel factoren een rol spelen.
Afbeelding: Davalon - Safe Dog Project.

Risicofactoren

Wat met Max gebeurde laat juist goed zien hoeveel factoren een rol spelen: de hond, de eigenaar, het moment (geen uitje en geen pijnstilling = frustratie) en de omgeving (waarin onverwachte dingen op de loer liggen, een superenthousiast jongetje met een 'eng' ding op zijn rug).

Deze hond is sociaal en keurig op tijd naar de hondenschool geweest, maar heeft wel een erfelijke aandoening en chronisch pijn. Zijn vrouwtje is niet zo mobiel en komt daardoor weinig buiten: Max is een jonge hond met veel energie die ondanks zijn heupprobleem lol wil trappen met zijn speelkameraadjes. Misschien was een wat rustiger hond beter geweest. Het jongetje heeft van zijn ouders misschien niet geleerd dat je nooit zomaar op een hond moet afrennen om die te aaien.

Simpele gedragscode?

De omgang met honden staat in Nederland vaak ter discussie, zeker als bijtincidenten in het nieuws zijn. De Dierenbescherming begrijpt de grote commotie daarover op zich wel, maar vindt dat vaak veel te weinig wordt gekeken naar wat er nu echt mis ging. Het zijn wel de momenten die laten zien hoe belangrijk het is dat honden gezond geboren kunnen worden en ze niet allerlei verborgen gebreken onder de leden hebben. Het bewust fokken op spiermassa en grote kaken zoals bij de American Bully zou verboden moeten worden. Honden moeten leren omgaan met allerlei situaties waar ze nu eenmaal mee te maken kunnen krijgen en hun eigenaren moeten de juiste kennis hebben om ze daarbij te begeleiden. Ook mensen zonder hond kunnen een bijdrage leveren om te voorkomen dat het mis gaat tussen honden en mensen door zich hierover te informeren. Zouden we niet al veel problemen kunnen voorkomen als we een soort simpele gedragscode met elkaar afspreken?