Blij met dappere dierenartsen

Femke-Fleur Lamkamp Door Femke-Fleur Lamkamp Directeur/ Bestuurder 30 juni 2017

Dat wij als Dierenbescherming herhaaldelijk stellen dat in de vee-industrie dieren zijn gedegradeerd tot ding, tot productie-eenheid, zal niemand verbazen. Maar dat dierenartsen zich nu ook steeds nadrukkelijker uitspreken tegen de onacceptabele aantasting van het welzijn van de half miljard dieren die in ons land voor de productie van vlees en zuivel worden gehouden, vind ik een geweldig en welkom signaal.

Zeventig dierenartsen reageerden onlangs fel, duidelijk en dapper op het onderzoek van NRC waaruit bleek dat de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) niet ingreep bij gruwelijke misstanden in enkele slachthuizen. Het ging onder meer over misselijkmakende praktijken bij de slacht van biggen en geiten. Wil je meer weten over de bizarre gebeurtenissen die werden gefilmd door een dierenarts van de NVWA zelf, lees dan nog even het uitvoerige stuk in het NRC erop na.



Ik wil namelijk graag snel naar de kern van mijn betoog voor dit moment, en die komt erop neer dat ik het van harte toejuich dat eindelijk het geluid van een oprecht betrokken beroepsgroep doorklinkt! En wat voor geluid: de wantoestanden staan niet op zichzelf….., kom in verzet….., enz.

Schendingen
“Het dier wordt aangepast aan de houderij in plaats van andersom. Dieren worden te krap gehouden, met te weinig uitdaging of afleiding, waardoor ze ‘voor hun eigen veiligheid’ deze mutilaties of schendingen moeten ondergaan. Zo worden kalf en koe bij de geboorte gescheiden, kalveren en lammetjes onthoornd, zeugen in kraamkooien gestald, staarten bij biggen geamputeerd en snavels bij kippen gekapt. Sommige zijn zelfs wettelijk verboden, maar worden noodzakelijk geacht vanwege de stalinrichting,” zo stellen de Caring Vets, zoals de groep zich noemt. Er worden nog meer voorbeelden genoemd van aantastingen van dierenwelzijn die door dierenartsen worden gefaciliteerd of gedoogd: veetransporten, staartjes couperen zonder verdoving of kippen die gewond of dood in het slachthuis arriveren.

Het zijn de misstanden waar wij als Dierenbescherming tegen te hoop lopen. Nu komt hetzelfde geluid uit een andere hoek. Een geluid dat niet langer genegeerd kan en mag worden. Niet door de politiek bijvoorbeeld, maar ook niet door collega-dierenartsen die andere belangen dan dierenwelzijn laten meewegen bij de uitoefening van hun beroep. “Voor een dierenarts zou het belang van het dier voorop moeten staan. De financiële belangen, werkgelegenheid, internationale afzetmarkt en een groeiende wereldbevolking die veel en goedkope dierlijke producten wil, zijn niet onze verantwoordelijkheden,” aldus de verontruste dierenartsen.

Vermeende misstanden
Spijtig genoeg ziet de beroepsorganisatie van dierenartsen in Nederland, De Koninklijke Nederlandse Maatschappij voor Diergeneeskunde, juist in die andere belangen dan dierenwelzijn een aanleiding om de dierenartsen die de noodklok luiden terecht te wijzen. In de discussie gaat het volgens de KNMvD om veel meer dan alleen dierenwelzijn. Opmerkelijk standpunt, want dierenwelzijn is haar ‘core business’ zou je verwachten. Maar nee, want “… duurzaam produceren is ingewikkeld! Duurzaam is namelijk veel meer dan alleen dierwelzijn. Het moet maatschappelijk verantwoord, ecologisch gezond en economisch rendabel zijn waarbij aspecten als diergezondheid, welzijn, volksgezondheid, voedselveiligheid, klimaat en milieu en nog vele anderen allemaal een rol spelen. En dit tegen de achtergrond van mondialisering. Hierin lopen veel aspecten parallel, maar sommige staan ook domweg haaks op elkaar”, aldus de KNMvD in een brief aan veehouders waarin verder staat dat de aangejaagde discussie over de ‘vermeende misstanden’ ze diep geraakt heeft Mondje houden dus?

Lijkt me niet! Hiermee houd je juist de cultuur in stand die er ook bij het bestaande systeem van controle en toezicht voor heeft gezorgd dat niet te tolereren praktijken binnenskamers bleven. Kortom: gooi open die staldeuren, laat meekijken over je schouder, sta open voor transparantie en een eerlijk debat over dierenwelzijn. Met de hakken in het zand vasthouden aan eigenbelang en oude conventies is passé. Steeds meer mensen beseffen dat; dierenbeschermers, dierenartsen, keurmerkboeren en wellicht ook een groeiende groep volksvertegenwoordigers die na ‘Tielt’ ook in Nederland orde op zaken willen stellen?