Discussie: Rashond of kruising?

Piko Fieggen Door Piko Fieggen Programmamanager Handel & Fok 23 november 2017

Dierenwelzijnsproblematiek kan behoorlijk ingewikkelde stof tot nadenken opleveren. De fout die ik regelmatig maak is dat ik de oplossing zoek binnen het kader waarin het probleem is ontstaan. Het kan veel simpeler en buiten de kaders! Gewoon door het probleem vanuit het perspectief van het dier te benaderen. Wat is voor het dier belangrijk? En wat niet?

Het belang van de hond

Vanuit dit perspectief bekijk ik ook de rashondenproblematiek. Wat voor belang heeft een hond er nou bij dat een ziek/verziekt ras in stand wordt gehouden? Volgens mij heeft de hond daar geen besef van en dus ook geen belang bij. Als hij maar voldoende eten, drinken, zorg en aandacht krijgt, dan is de hond al tevreden. Waar een hond wel baat bij heeft, is zo gunstig mogelijke erfelijke belasting. Pijnvrij kunnen bewegen, ontspannen kunnen ademhalen, vrij van hoofdpijn zijn en ‘gewoon’ kunnen horen en zien is iets dat elke hond zal prefereren. Vraag je eens af; als een hond zelf een keuze zou kunnen maken, zouden er dan zoveel verschillende hondenrassen zijn?
Foto: Shutterstock.

Maakbaarheid van de hond

Het perspectief van de hond is niet zaligmakend. Wij hebben namelijk te maken met de realiteit. En de realiteit is dat er honden worden gehouden door mensen. Een keuze die vanuit het perspectief van de hond ook niet altijd gemaakt zal worden. De realiteit is ook dat mensen graag willen weten wat ze in huis halen. Een ‘hond’ is niet meer genoeg. Ze willen het karakter, de oren, de neus, de lengte van de benen, de kleur en de vorm van de staart van tevoren bepalen. En ja, dat kan ook. Met een keuze uit ruim 300 hondenrassen is er voor ieder wat wils. Ik vraag mij dan af; in hoeverre is het gerechtvaardigd dat wij onze wens voor een hond dusdanig specificeren? En vinden wij dit ook als er disproportionele gezondheidsrisico’s aan vast zitten?

Tja, je begrijpt ongetwijfeld het dilemma. Wij hebben te maken met ongezonde rashonden. De één meer dan de ander, maar allen zitten in hetzelfde schuitje. Via DNA-testen wordt er wel steeds beter – binnen dit kader - gezocht naar de juiste ‘match’. Dat is in dit geval dan wel een ‘match-made-in-laboratory’, niet in de hemel. Hoe heerlijk moet het voor een hond zijn als hij zelf kan bepalen met wie hij/zij wel of niet wil voortplanten? En hoe fantastisch zal het zijn voor een bouvier met een voorliefde voor blondines, als hij ook de kans krijgt zijn avances op blond gekleurde honden los te laten?

Cupidog

Wat ik in ieder geval mooi vind, is de lancering van ‘Cupidog’, een initiatief van Stichting Dier & Recht. Zij zijn met dit idee uit het bestaande kader gestapt en lijken maling te hebben aan de realiteit door een datingservice voor honden te starten. Met deze service willen zij het fokken van kruisingen stimuleren. Zelfs in die mate, dat het ook nog eens een gezonde tegenhanger kan zijn voor de foute hondenhandel. In principe dus een uitstekend idee dat past in de filosofie van de Dierenbescherming en volgens mij ook in die van de hond. Ik vraag mij echter wel af hoe het idee achter Cupidog ook echt voor een verschil gaat zorgen. Wat is er nodig om voldoende kundige fokkers te vinden om kruisingen te fokken? Wat is er nodig om de gezondheid van deze kruisingen op de korte en lange termijn goed te houden? Wat is er nodig om de consument te overtuigen dat kruisingen net zo lief, mooi en leuk kunnen zijn als rashonden? En wat is er nodig om de concurrentie met de goedkope foute hondenhandel aan te gaan?