Op pad met Animal Cops Phoenix

De Inspecteurs Door De Inspecteurs Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming 2 augustus 2018

Taffy Daniel is werkzaam als districtsinspecteur werkzaam bij de Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming (LID). In deze functie treedt ze op bij dierenmishandeling en de verwaarlozing van dieren.

"Met een vriendin maakte ik een roadtrip door de Verenigde Staten. Bijna tien jaar geleden hadden we dat ook al eens gedaan. Toen ben ik een paar dagen op pad geweest met de Animal Cops in Los Angeles en Miami. Ik vond dat zo’n bijzondere, leerzame ervaring, dat ik voor deze reis de divisie in Phoenix benaderde. Ze reageerden enthousiast op mijn verzoek, op z’n Amerikaans natuurlijk, en vonden het awesome.

Inspecteur Taffy Daniel (links) met haar Amerikaanse collega Tammy.

Vol overgave

Ik werd gekoppeld aan inspecteur Tammy, een echte powervrouw en heel bevlogen. Zij liet me in twee dagen alle facetten van haar werk zien. Wat me opviel was dat de meldingen die ze krijgen en de zaken die ze draaien absoluut overeenkomen met de onze. Mensen denken vaak dat het in Amerika veel ernstiger gesteld is met dierenleed. Maar in ons land is het minstens zo dramatisch met verzamelaars, smerige huizen, dieren die worden mishandeld of verwaarloosd, nooit buiten komen of graatmager zijn. Ook wij treffen mensen die hun dieren bewust kwaad doen of simpelweg niet capabel zijn om dieren te houden. Tegen die groep moet je duidelijk zijn. Ze zullen nooit veranderen, wat dat betreft maak ik me geen illusies, maar zolang wij als inspectiedienst een bepaalde mate van controle houden, gaan ze braaf naar de dierenarts, houden de hokken schoon en laten hun honden uit, en hebben hun dieren dus een beter leven. Tammy staat daar hetzelfde in als ik. Ook voor haar geldt dat ze zich niet focust op aantallen of cijfers, maar aan elke afzonderlijke zaak een goede invulling wil geven. We doen het voor die éne hond, die éne kat en dat éne paard.

“Mensen denken vaak dat het in Amerika vele malen ernstiger gesteld is met dierenleed, maar in ons land is het minstens zo dramatisch”

Praktischer ingesteld

Natuurlijk waren er ook verschillen. Ik ben praktischer ingesteld, merkte ik. Zo was er een melding gekomen van een chihuahua, die hele dagen in zijn bench zou zitten. Wij gingen langs op het adres en daar bleek dat het hondje veel te lange nagels had. Het was zelfs zo ernstig dat ze bijna terug groeiden in de kussentjes. Hij had enorme pijn en kon amper nog op zijn pootjes staan. Tammy sommeerde de eigenaren om de volgende dag met hem naar de dierenkliniek te gaan voor een controle. Maar ik wilde niet dat dit hondje nog langer pijn zou hebben en vroeg of ik zijn nageltjes alvast mocht knippen. Dat heb ik gedaan en daarna begon hij meteen weer te lopen. Als je een situatie kan veranderen voor een dier, waarom dan wachten? Tammy vond het een openbaring dat wij in Nederland dus blijkbaar allerlei middelen kunnen inzetten, die een situatie ter plekke oplossen.

Waar ik dan weer jaloers op was, is dat in Amerika wordt gewerkt op basis van snelrecht. Zaken worden veel sneller in behandeling genomen, waarbij de rechter in de meeste gevallen de dieren toekent aan de RSPCA, de Amerikaanse Dierenbescherming. Ze hebben ook een eigen dierenkliniek en gespecialiseerde rechters en officieren van justitie die louter dierenzaken behandelen, een absolute luxe.

Niet zomaar loslaten

Tammy vertelde me tijdens de twee dagen dat ik met haar meeliep, dat het altijd haar droom was geweest om dit werk te doen en dat ze, toen het eenmaal zover was, heel veel geluk heeft ervaren. Maar ze gaf ook aan dat het keihard werken is, zeker nu ze een gezin heeft dat thuis op haar wacht. Ik herkende me volledig in haar drive. Wanneer je weet dat je een verandering teweeg kan brengen voor dieren, dan krijg je daar zó veel energie van, dat kan en wil je niet zomaar loslaten. Ook niet als je werkdag er eigenlijk allang op zit.”