Ellis Haring

Ellis Haring

Gastgezin katten

"Op een zaterdagochtend was ik een beetje brak van een avondje wijn en daarom was ik niet gaan hardlopen. Ik aaide over de buik van de zwangere poes die ik toen opving en merkte ineens dat alles samentrok. Ik zat direct rechtop ‘dat zijn weeën!’. Ik had hiervoor al meerdere moederpoezen met kittens opgevangen, maar nooit eerder een bevalling meegemaakt. Leuk, maar ook eng. Ik nam de poes mee naar de ‘kattenkamer’, zodat ze daar lekker kon liggen en pakte een kopje koffie, want ja, het kan wel even duren. Toen ik terugliep met mijn kopje hingen er al twee achterpootjes uit, een stuitbevalling! Er werden vier mooie kittens geboren en eentje die al in de baarmoeder was overleden. Eén van die kittens heette Pip en die vergeet ik nooit meer, we hadden een speciale band. Ik heb me ernstig zorgen om hem gemaakt omdat hij te snel afviel en daaronder leed. De dierenarts waarschuwde me dat hij misschien een paar dagen later geëuthanaseerd zou worden. Die zaterdag ben ik huilend met Pip naar de dierenarts gegaan. Hij had de laatste dagen nauwelijks bewogen en ik vreesde het ergste. Ik deed het reismandje open en Pip kwam vrolijk naar buiten gestapt, echt zo van ‘nou, wat is hier te beleven?’ De dierenarts was positief, maar ik moest hem wel ieder uur bijvoeren en dat heb ik met liefde gedaan. Hij is uiteindelijk na 10 weken met zijn zusje geadopteerd door een kennis van mij en ik krijg nog af en toe foto’s. Inmiddels heeft Pip een stoere katerkop. Als ik hem zie denk ik ‘ooo, die heb ik gewoon grootgebracht’."