Egels en honden

Het antwoord is in principe ja. Honden zijn geen natuurlijke vijanden van egels, maar dat wil nog niet zeggen dat het altijd goed gaat. Want ja, die opgerolde bal in de tuin of het plantsoen is toch wel érg interessant. En omdat het de eerste verdediging van de egel is om zichzelf op te rollen tot een stekelbal, rennen ze over het algemeen niet weg. Ook worden egels nog wel eens door honden uit hun nest gegraven, en dus verstoord in hun rust/winterslaap.

Wij krijgen regelmatig egels in de opvang die door honden zijn gebeten, bedoeld of onbedoeld. Soms zit er dan zoveel bloed op de egel dat we denken: "dat wordt niks". Vervolgens kunnen we geen enkele wond vinden en dan weten we dat het vooral de hond zal zijn die na deze ontmoeting een poosje moeite zal hebben met eten.

Maar helaas is het vaker "raak". Dan wordt het een race tegen de klok en een zoektocht naar alle wonden, want bij een goede beet zie je er minimaal 2-4. Door de stekels, hoe de huid van de egel werkt en natuurlijk zijn kwaliteit om zich (strak) op te rollen, is het vaak lastig om alle wonden te vinden. Eenmaal gevonden is het zaak ze meteen uit te spoelen en te behandelen, en om snel met pijnstilling en antibiotica te starten. Want hondenmonden zijn een bron van veel vervelende bacteriën. Hoe sneller na de aanvaring de egel gebracht wordt hoe beter. Want hoe eerder de behandeling gestart kan worden hoe groter de kans van slagen. Helaas is er naast de wondbehandeling ook altijd een kans dat een egel van de stress of shock door de aanvaring en/of behandeling overlijdt. Ook dat proberen we op te vangen, maar we moeten hoe dan ook de behandelingen starten, anders maakt het diertje helemaal geen kans.

We hebben verschillende mogelijkheden om wonden te behandelen, maar bij twijfel of we alle wonden hebben gevonden óf als ze erg gaan ontsteken, gaan we met de egel naar de dierenarts.

Zo hebben we laatst in 1 week tijd 3 egels binnen gekregen met hondenbeten. 1 van de 3 overleed vrij snel na opname, maar voor de andere 2 hadden we goede hoop.

Dat zijn egels 170 en 171. Egeltje 171 was net gepakt, de vinders hadden dit zien gebeuren, dus de wonden waren nog vers. Gelukkig kon de behandeling meteen gestart worden, en met groot succes! Zij is afgelopen weekend weer losgelaten in de natuur, compleet genezen, en dat na nog geen 3 weken.

Egel 170 is een ander verhaal. Deze grote man had veel wonden, en bij sommige was het niet duidelijk hoe diep ze waren. We gingen direct met hem naar de dierenarts om de situatie onder narcose beter te kunnen bekijken. Wond na wond werd ontdekt, en op de kop zat ook een rare plek, het leek meer een schaafwond. Alles werd gespoeld en de behandeling kon daarna in de opvang worden voortgezet. Naast de wonden had de egel een probleem met de kringspier, hij kon zich niet goed ontspannen en daardoor niet goed lopen. Misschien vanwege de pijn, misschien was er iets geraakt. Na rust en pijnstilling verbeterde dat gelukkig en de volgende dag kon hij weer volledig uitrollen.

Maar de wonden bleken heftiger dan gedacht. Ondanks alle voorzorgsmaatregelen die we namen begonnen ze toch te ontsteken. De schaafwond op zijn kop was ondertussen geen schaafwond meer maar bleek veel dieper. Dus hop, terug naar de dierenarts, om te kijken hoe diep het was en of de arme egel nog een kans had. Weer onder narcose. De wonden werden goed nagekeken, extra goed schoongespoeld en de dierenarts had zeker hoop. Maar hij moet nu wel op een kale bodem in zijn verblijf herstellen, met alleen een onderlegger of krantje zodat er zo min mogelijk kans is op vervuiling. En ja, egels zitten graag beschut, dus zo zonder snippers vinden we hem regelmatig onder de onderlegger of krantje. De huid bij de wond op zijn kop was ondertussen losgekomen en is af aan het sterven, maar daaronder ziet het er goed en hoopvol uit. De andere wonden zijn ondertussen geheeld of zo goed als geheeld.

En de egel zelf? Die is strijdbaar, hij eet goed en komt goed aan, dus we gaan er helemaal voor. Hij zal nog even tijd nodig hebben, met name voor de wond op zijn kop, maar soms kan het ineens snel gaan.

We hebben vanwege de hoge dierenarts- en behandelingskosten voor deze egels een actie opgestart, donaties zijn nog steeds van harte welkom.

naar actiepagina

We hopen uiteraard dat we egel 170, net als egel 171, er weer helemaal bovenop krijgen zodat hij weer van zijn vrijheid mag gaan genieten, hopelijk nog op tijd om te zorgen dat hij zijn sterke genen door kan geven aan een volgende generatie!