Vrijwilligerswerk

Egelopvang Papendrecht is afhankelijk van de vele vrijwilligers die zich dag en nacht inzetten voor de zorg van zieke en verzwakte egels. Regelmatig zoeken we vrijwilligers voor deze dankbare job.

Wat zijn de taken van een vrijwilliger?

  • dagelijkse verzorging van de egels in het asiel en het schoonmaken van verblijven;
  • het bijhouden van de gezondheidsstatus van de egels;
  • het verrichten van hand- en spandiensten in de opvang;
  • het in ontvangst nemen van binnengebrachte egels en het te woord staan van het publiek.

Ervaring van een vrijwilliger

“Mijn naam is Jacqueline Pasman en ik werk sinds 5 jaar bij Egelopvang Papendrecht. Ik vond egels altijd al bijzonder leuke dieren en nadat ik enkele jaren geleden een nest jonge egels in mijn tuin vond, wilde ik graag iets voor ze doen.”

“Iedere donderdag verzorg ik samen met mijn collega’s de zieke en gewonde egels die bij ons in de opvang revalideren en genezen van verwondingen, aanrijdingen en algehele slechte conditie.”
“Zeven dagen en avonden per week zijn we met een groep van ongeveer 40 vrijwilligers en twee betaalde dierenverzorgers druk met het verzorgen van de egels. We verschonen de hokken, elke egel zit in een eigen hok. We geven medicijnen en houden de algemene conditie van de egel bij met behulp van een daglijst.”

Avonddienst

“Op woensdagavond heb ik avonddienst. De egels die na sluitingstijd gebracht worden door de dierenambulances schrijf ik in, onderzoek wat er mis mee is en bekijk welke medicijnen er gegeven moeten worden.”

Winterperiode

“In de wintermaanden is het betrekkelijk rustig in de opvang. De egels zijn in winterslaap en we hebben een klein aantal egels in de opvang. Dit zijn egels die in de herfst zijn gebracht en die te licht van gewicht waren om in winterslaap te gaan."

"Een egel moet minimaal 600 gram wegen om goed door de winterslaap te komen want het dier verliest gemiddeld 300 gram in die tijd."

Dankbaar werk

“Per jaar worden er ongeveer 600 egels naar de Egelopvang gebracht waarvan er helaas een aantal overlijden. Maar als je een gezonde egel mag terugzetten op een mooi plekje in de natuur dan weet je weer waar je het allemaal voor hebt gedaan. Elke egel is uniek en het zijn vaak verschrikkelijke stinkerds maar als ze je aankijken met die snoetjes dan vergeef je ze alles. Het mooie aan dit vrijwilligerswerk vind ik dat je een steentje kan bijdragen aan het voortbestaan van een dier dat ernstig in zijn bestaan wordt bedreigd. Het leefgebied van de egel wordt steeds kleiner. Door oprukkende steden en omdat veel mensen hun tuinen volledig betegelen. Ik hoop dit vrijwilligerswerk nog lang te kunnen doen en veel egels gezond uit te zetten in natuurgebieden.”