Bij Vera hoeft een knaagdier zich niet aan te passen
Knaagdierenrusthuis voor oude en zieke dieren
Sommige dieren vallen ergens tussen wal en schip. Ze zijn oud, halfblind, hebben een aangeboren afwijking, zijn zeer angstig of kampen met een blijvend medisch probleem. Bij Vera krijgen deze knaagdieren alle ruimte om zichzelf te zijn.
Door: Marlijn de Jager-GerhardtOnline redacteur
De
inrichting van de woonkamer zegt veel over Vera van der Weele. Fantasyboeken zijn hoog
opgestapeld, Legobouwwerken vullen de kasten en overal staan kleine vondsten en
snuisterijen. Het is een kamer waar steeds iets nieuws te ontdekken valt. Het
doet denken aan hamsterscaping voor mensen: een zorgvuldig opgebouwd landschap
van hoekjes, bouwsels en kleine verrassingen. Evi, een ontzettend knappe zwarte
kat, ligt op de bankleuning naast Vera en spint onverstoorbaar mee. “Ik wilde
de minst adopteerbare kat uit het asiel. Evi was doodsbang, heeft allerlei
allergieën en was toen al tien jaar oud. Het gaat supergoed met haar!”
In een
grote, zachte stoel ligt hond Nova ontspannen op haar rug. Ze is huiverig voor
vreemden, maar daar is op dit moment weinig van te merken. Op het tafeltje
staat een handgemaakte keramieken rat met een gamecontroller tussen zijn pootjes.
Het is duidelijk dat hier iemand woont met veel hobby’s. En iemand met een
groot hart voor dieren. Dat laatste zie je niet alleen aan de dieren die hier
rondlopen, maar ook aan de kamer die Vera boven voor haar knaagdieren heeft
ingericht. Die verandert steeds mee met de dieren die er komen wonen.
“Ik heb me altijd al aangetrokken gevoeld tot kneusjes.“
Een rusthuis voor kneusjes
“Ik kom van origine uit Zeeland”, vertelt Vera. Ze ging in Rotterdam studeren en nam zodra ze op kamers ging haar eerste ratten. Thuis had ze hamsters gehad, maar ratten mocht ze nooit van haar ouders. Dus die kwamen als eersten. Een studie journalistiek bleek niet haar ding, communicatie en marketing wel. Daarnaast werkte ze in de horeca. Ondertussen groeide thuis haar eigen opvang voor knaagdieren.
Het begon met één hamster waar iemand niet meer voor kon zorgen. Vera wilde het dier niet houden, maar wel helpen herplaatsen. Daarna kwamen er algauw meer dieren. Vanaf 2016 richtte ze zich steeds meer op dieren die niet zomaar door konden naar een nieuw thuis. Ze waren te oud, hadden medische problemen of een rugzakje. Voor hen was bij Vera blijven gewoonweg de beste optie. “Ik heb me altijd al aangetrokken gevoeld tot kneusjes”, glimlacht ze. En zo ontstond tien jaar geleden het rusthuis.
Duizenden dieren in hun laatste levensfase
Inmiddels heeft Vera duizenden dieren opgevangen. Naast haar eigen rusthuis, werkt ze sinds 2020 als dierverzorger bij knaagdierenopvangcentra het Knaaghof en het Knaagspoor, waar ze nog altijd veel leert over de medische kant van haar vak. Haar kennis komt in het rusthuis goed van pas. Veel van haar dieren hebben nu eenmaal extra medische zorg nodig. Die kosten kunnen flink oplopen. Jarenlang wist Vera via haar socialmediakanalen aandacht te vragen voor de dieren en daarmee donaties binnen te halen. Met die steun kon ze doorgaans zo’n dertig tot vijftig dieren tegelijk opvangen. Nu er een verhuizing op de planning staat, houdt ze het rustiger en voert ze voorlopig geen grote donatieacties. Daarom betaalt ze de kosten nu zelf en vangt ze tijdelijk minder dieren op. Of haar hele inkomen naar de dieren gaat? “Haha, zo’n beetje wel, ja. Maar dat is oké! Ik kies daar zelf voor.”
Een paar van Vera's rusthuisbewoners
1/7
Knaagdierenparadijs
Boven bevindt zich de volledig ingerichte knaagdierenkamer. Hier wordt zichtbaar wat Vera bedoelt als ze zegt dat ze zich aanpast aan het dier. Een groot verblijf, zo breed als de kamer, heeft een zachte ondergrond vanwege een cavia met pootproblemen. Het ziet er gezellig uit, een soort minidorp met verschillende huisjes, bruggen en zachte dierenbedden in allerlei kleuren. De hamsterverblijven zijn net zo oogstrelend ingericht met takken, schuilplaatsen en verschillende materialen. Dat geldt ook voor de muizen- en rattenkooien die er staan. Alles nodigt uit tot graven, knagen, relaxen, scharrelen en ontdekken.
“Mensen kiezen vaak een dier dat bij hun leven past”, zegt Vera. “Ik doe het andersom. Ik kijk: kan ik bieden wat dit dier nodig heeft?” Dat betekent dat niet ieder dier bij haar hoeft te knuffelen. Cavia’s komen nieuwsgierig kijken, maar hoeven niet op schoot. En dieren die liever in een hutje schuilen, laat ze met rust. “Hoe zou jij het vinden als ik jou ineens van de bank trek, waar je een boekje zit te lezen, en aai? Dan denk je toch ook ‘wegwezen’!” Al is het soms noodzakelijk, om ze medisch te checken of hun nageltjes te knippen.
Voor een cavia met pootproblemen is een verblijf gemaakt met een extra zachte ondergrond.
Comfort tot het einde
Vera geeft dieren de ruimte: “Dat is zo belangrijk! Je wilt niet weten hoe vaak ik zie dat dieren te weinig ruimte krijgen”. En ze houdt ze scherp in de gaten. Haar zorg is vaak palliatief. Ze weet dat veel van haar dieren niet lang meer hebben. Ze let erop of ze nog eten, drinken, zichzelf schoonhouden en kunnen bewegen. Als het slechter gaat, overlegt ze met de dierenarts. En als een dier rustig zelf kan sterven, legt ze het in de couveuse. “Niets is zo erg als het koud hebben als je gaat.” Dat afscheid blijft moeilijk. Zelfs na de duizendste keer. Maar Vera is er nuchter over: “Ik geef ze in elk geval een fijne laatste levensfase.” En soms komt er toch een onverwachte ommekeer. Zoals bij een hamstertje dat volledig was toegetakeld en als klein scharminkeltje bij haar binnenkwam. Wonderbaarlijk genoeg knapte ze op, werd ze geadopteerd door een kennis en kreeg ze de welverdiende naam Prinses.
Voor Vera begint goede dierenzorg uiteindelijk bij iets heel basaals: weet waar je aan begint als je een huisdier neemt, biedt genoeg ruimte, de juiste voeding, een schone omgeving, gezelschap als een dier dat nodig heeft en zie het dier als een individu. Ze geeft potentiële knaagdierenbaasjes dan ook graag als tip mee: “Neem pas een dier als je kunt bieden wat ze nodig hebben.”
Diervriendelijk bedankt
De Dierenbescherming juicht Vera’s inzet voor oude en zieke knaagdieren enorm toe! Iets goeds doen voor dieren, wat dan ook, draagt bij aan een wereld waarin de belangen van het dier serieus genomen worden en zelfs vanzelfsprekend zijn. Daar kun je al je vrije tijd insteken, zoals Vera doet, maar je kunt ook met iets kleins al verschil maken. Dieren zijn overal en daarom is het makkelijk ze te helpen. Door het plaatsen van een waterbakje buiten, het ophangen van een vleermuiskast of het uitlaten van asielhonden bijvoorbeeld. Wil jij iets voor dieren doen?
Geef om dieren op je eigen manier
Een wereld waarin we rekening houden met de dieren? Dat bereiken we met elkaar en iedereen draagt hieraan bij. Door diervriendelijke keuzes te maken in de supermarkt bijvoorbeeld, door te geven aan de collectant of vrijwilligerswerk te doen voor dieren. Op welke manier wil jij iets voor dieren doen? Laat je inspireren!
