Dierenartsen in het verdomhoekje

Het eerlijke verhaal: of er iets grootschaligs mis is, weten we nog niet. Wel maakt dit onderwerp veel los: media-aandacht, serieuze zorgen en zelfs waarschuwingen vanuit instanties als het Openbaar Ministerie en de Nederlandse Voedsel- en Waren Autoriteit (NVWA). Ook demissionair staatssecretaris Rummenie kondigt gesprekken aan met de NVWA en betrokken instanties.

De Dierenbescherming vindt het ontzettend belangrijk dat dieren worden behandeld door deskundige, gekwalificeerde mensen. Maar we willen voorkomen dat – en daar lijkt het nu wel op – deze situatie wordt aangegrepen om de beroepsgroep in een kwaad daglicht te stellen. Alsof dierenartsen collectief rommelaars zijn. Of klinieken de regels maar aan hun laars lappen. En dat is echt onterecht. Er ligt hier in mijn ogen een groter probleem aan ten grondslag.

Wat is er dan aan de hand?

• De prijzen voor een dierenartsbezoek rijzen de pan uit.
• De beschikbaarheid van zorg loopt terug, lokaal kan de beschikbaarheid flink tegenvallen.
• Spoedzorg? Die wordt steeds schaarser en duurder.

Daar maken wij ons als Dierenbescherming écht zorgen over. Natuurlijk moeten mensen beschikken over de juiste papieren. Want dieren die zorg nodig hebben, moeten die altijd kunnen krijgen. En als dan blijkt dat sommige aanbieders niet geregistreerd zijn, moeten we ook de vraag durven stellen waarom dat zo is. Is er een tekort aan dierenartsen? Zijn de marges voor zelfstandige praktijken zó krap geworden dat er geen andere uitweg meer is? Is het een symptoom van een dieper geworteld probleem? Want als het met zo’n dierenarts wél mis gaat, lopen baasjes tegen een muur op.

Werkdruk

Wij maken ons al langer zorgen over een systeem dat aan de grenzen loopt van wat mogelijk is. De werkdruk voor dierenartsen en paraveterinairs neemt al jaren toe. Dit leidt tot uitval, sluiting en overname van praktijken, waardoor de vraag naar zorg nog meer toeneemt. Vooral buiten de Randstad. Wij willen voorkomen dat dierenartsen het bijltje erbij neergooien omdat de beeldvorming steeds negatiever wordt. En het nieuws van afgelopen week over aanbieders van diergeneeskundige zorg helpt daar zeker niet bij.

Ongeveer 40 procent van de dierenartspraktijken is inmiddels in handen van grote ketens zoals AniCura en Evidensia. De kwaliteit en de opties van de zorg zijn hiermee toegenomen. Tegelijkertijd stijgen de kosten voor een dierenartsbezoek. De Dierenbescherming wijst hier al enige tijd op, omdat steeds minder mensen de dierenartsrekening kunnen betalen. Dieren worden hier uiteindelijk de dupe van.

Tijd voor de echte vragen

Hoe zorgen we er dan voor dat dierenzorg in Nederland toegankelijk, betaalbaar en van hoge kwaliteit blijft? Staatssecretaris Rummenie doet nu een poging de juiste instanties bij elkaar te roepen, want het is inderdaad hoog tijd voor een goed gesprek en duidelijke afspraken met álle betrokken partijen: dierenartsen, brancheverenigingen, opleiders, overheid, en wij, de Dierenbescherming.

Onze boodschap is dan simpel. Focus op de kern van het probleem: hoe blijven we in Nederland kwalitatief goede, betaalbare en beschikbare zorg aanbieden voor dieren? De Dierenbescherming denkt mee en kan deskundige adviezen geven om dit systeem te moderniseren.