“Er zijn maar weinig banen in de ICT waarbij je iets kunt betekenen voor dieren”
Systeem-en-applicatiecoördinator – Mees de Graaf
“Je verwacht het misschien niet direct van een ICT'er, maar ik voel me zeker een dierenbeschermer! Als systeem-en-applicatiecoördinator werk ik regelmatig bij dierenopvangcentra en dierenambulancelocaties om bijvoorbeeld nieuwe computers te installeren of nieuwe systemen te implementeren. Ik ondersteun zo collega’s die wél direct met dieren werken. Hoe beter zij hun werk kunnen doen, hoe meer dieren zij kunnen helpen!”
Door: Marlijn de Jager-GerhardtOnline redacteur
“Het is natuurlijk leuk om op locatie dieren te zien en te ervaren wat er allemaal speelt. Er zijn zoveel verhalen! Over hoe dieren in het asiel terechtkomen of op welke meldingen onze dierenambulances afrijden. Maar je ontdekt ook wie je collega’s in het hele land zijn. Sommige vrijwilligers werken al vijftig jaar voor de Dierenbescherming! Het mooie is: of ik nu een locatie in Limburg, Vlaardingen of Almelo bezoek, we zetten ons allemaal met heel ons hart in voor dieren. Dat geeft me een enorme boost! Tja, en er zijn maar weinig banen in de ICT waarbij je iets kunt betekenen voor dieren.”
Veel verantwoordelijkheden
“Natuurlijk werk ik ook ‘gewoon’ op kantoor. Ik ben verantwoordelijk voor het ICT-landschap dat we bij de Dierenbescherming voor ogen hebben.. Welke applicaties, hardware en systemen gaan we gebruiken en welke niet? Wat werkt het beste voor iedereen? De laatste tijd houd ik mij ook steeds meer bezig met de ICT-dienstverlening van de servicedesk. Ik heb op jonge leeftijd in deze sector al behoorlijk wat verantwoordelijkheden gekregen en dat vind ik leuk! Mijn werk is ook heel divers. De ene keer zoek ik uit welke computers we gaan gebruiken en wie welke licenties krijgt en de andere keer lig ik onder een bureau om kabels weg te trekken. Dat laatste is zo nu en dan ook lekker om te doen!”
Een commercieel doel? Liever niet…
“Hiervoor was ik geluidsman voor televisie en theater. Ik zou net meegaan met een grote theatertour, maar toen kwam corona. Dat zette me aan het denken. Ik zat voor m’n werk veel in het buitenland en dat was ik een beetje zat. Ik besloot me te laten omscholen en ben in de ICT gegaan. Superleuk! Tijdens mijn opleiding draaide het vooral om projectmanagement en het optimaliseren van processen. Bedrijven kunnen dan nog efficiënter werken, wat meer geld in het laatje brengt: een nogal commerciële instelling... Ik hield daar een nare bijsmaak aan over, want die doelstelling past niet bij mij. Ik overwoog daarom de publieke sector in te gaan, zoals de gezondheidszorg of een ministerie, tot ik me realiseerde dat ik al mijn hele leven gek op dieren ben. Dieren hebben geen stem, ik vind het belangrijk om voor ze op te komen. Ik twijfelde geen seconde en stuurde een e-mail naar de Dierenbescherming. Een week later kon ik al op gesprek komen.”
Maatschappelijke betrokkenheid
“Ik werk hier nu twee jaar en heb het naar mijn zin. Als ICT’er bij de Dierenbescherming ben je maatschappelijk betrokken en krijg je meer verantwoordelijkheden dan bij een commerciële partij. Het is fijn om bij te kunnen dragen aan een goed doel. Er gaat in de wereld zoveel mis en je kunt niet alles oplossen. Maar op deze manier kan ik wel een klein stukje verantwoordelijkheid nemen en samen met mijn geweldige collega’s dieren helpen.”
