Meis had 81 blaasstenen… en bleef kwispelen

Meis werd gevonden op straat. Zonder eigenaar, zonder chipregistratie. Dierenambulance Limburg haalde haar op en bracht haar naar ons asiel in Born met de boodschap: “We hebben een ontzettend leuk hondje gevonden, ze is alleen wel erg smoezelig.” Meis kwam opgelaten, maar met een vreselijk vervilte vacht bij het dierenasiel binnen. Ze kwispelde onophoudelijk en wist ondanks haar vuile voorkomen de harten van onze dierverzorgers onmiddellijk te veroveren.

Het eerste wat we checken bij een gevonden dier, is de chip. “En die had Meis niet, terwijl een chip bij honden wel verplicht is”, constateerde dierverzorger Chamina. “We krijgen regelmatig honden binnen zonder chip. We plaatsen ze als gevonden dier op allerlei platforms en hopen dat de eigenaar zich meldt. Maar bij Meis hadden we het vermoeden dat dit niet zou gebeuren.” Hoe lief en schattig ze ook was, niemand meldde zich voor haar.

Verborgen pijn

Omdat een vervilte vacht aan de huid trekt en pijn doet, werd Meis gauw van deze last ontdaan. Verder leek er, op haar ‘centenbakje’ en wat tandsteen na, weinig aan de hand. Totdat het tijdens het uitlaten opviel dat er iets niet klopte. “Ze deed er heel lang over om te plassen en er kwamen maar kleine beetjes uit”, vertelt Chamina. “Dan gaan er wel alarmbellen rinkelen. We lieten haar snel onderzoeken bij de dierenarts.” Niet veel later werd door een röntgenfoto duidelijk hoe ernstig de situatie was: Meis had maar liefst 81 blaasstenen. “We snappen écht niet waarom ze zo vrolijk en lief bleef!” roept Chamina uit. “Ze moet ontzettend veel pijn hebben gehad.” Toch liet Meis daar niets van merken. “Ze stond niet te piepen in de kennel. Ze was gewoon zo vriendelijk. Ze heeft heel hard haar best gedaan om niet te laten zien dat ze pijn had."

Stap voor stap herstellen

In het dierenasiel startte een intensief traject. Meis moest een risicovolle operatie ondergaan, kreeg medicatie en speciaal voer dat ze haar leven lang moet blijven eten. Daarna volgden er terugkerende controles, urineonderzoeken en een zorgvuldig herstel. “Zo’n hondje plaats je niet gemakkelijk”, legt Chamina uit. “Het vraagt extra tijd en meer aandacht.” Ze verbleef in het quarantainegedeelte van ons asiel en werd op andere momenten uitgelaten dan de andere honden. Ze moest zich goed kunnen concentreren op het plassen. Alles moest goed doorspoelen.”

Ondertussen wist ze iedereen in het asiel in te pakken. “Ja, ik blijf het roepen, ze was echt zó lief!” zegt Chamina lachend. “Ik ging bij haar toch wel af en toe de kennel in om even fijn met haar te knuffelen. Dat kan niet met alle honden.”

Gelukkig herstelde Meis volgens verwachting. Stap voor stap ging ze vooruit, totdat ze klaar was voor een nieuw thuis. De moeder van de dierenarts viel als een blok voor Meis. De match bleek perfect. “Het is altijd even wennen als een hond weg is. Dan loop je die eerste dagen door de gangen en dan mist er iets. Maar ja, daar doen we het voor! Je werkt hier om dieren een nieuw, fijn thuis te geven. Hoe fijn is het dat Meis nu zonder pijn een tweede kans krijgt!”

Steun honden zoals Meis tijdens de zomerdrukte

Het verhaal van Meis laat zien wat er achter de schermen gebeurt in onze dierenopvangcentra. Vooral in de zomerperiode, wanneer er tweeëneenhalf keer zoveel dieren verblijven als in de rest van het jaar. Er komen veel extra kittens, konijnen, jonge vogels en andere dieren binnen en mensen stellen adoptie uit vanwege de vakantie. Tegelijk hebben veel dieren zoals Meis intensieve, medische zorg nodig. “Het loopt snel op”, zegt Chamina. “Al die zorg, onderzoeken en behandelingen. En ondertussen blijft de instroom doorgaan. Natuurlijk proberen we ieder dier zo goed mogelijk te helpen, hoe complex sommige situaties ook zijn.” Onze dierverzorgers doen dat met heel veel liefde en aandacht.

Daarom is steun juist nu zo belangrijk. Zo kunnen we er ook tijdens deze zomerdrukte blijven zijn voor dieren zoals Meis.

Doneer nu