Minder kabels, meer kwispels

Velen van ons herinneren zich vast nog wel het onaangename moment van het stappen in een achtergelaten hoopje hondenpoep. De invoering van de aanlijnplicht was destijds een breed gedragen oplossing en leek een redelijke stap naar meer openbare veiligheid en netheid.

Van noodzaak tot overregulering

Wat ooit begon als een begrijpelijke maatregel, heeft zich echter ontwikkeld tot een situatie waarbij het steeds zeldzamer wordt om een losloopgebied voor honden te vinden. Het landschap voor onze viervoeters en hun eigenaren is ingrijpend veranderd. Waar honden ooit konden rennen en spelen, zien we nu dat deze vrijheden steeds meer worden ingeperkt. Dit roept de belangrijke vraag op: waar eindigt deze trend?

Er zijn meerdere redenen voor de voortdurende beperking van losloopgebieden:

• Onvoldoende training: niet alle honden zijn de basiscommando’s machtig, wat van elke hondeneigenaar toch wel verwacht mag worden.
• Gebrek aan controle: sommige honden gedragen zich onvoorspelbaar en kunnen ongewenst gedrag vertonen, wat bijdraagt aan een gevoel van onveiligheid bij anderen.
• Ruimtegebrek: de publieke ruimte waar vrij bewogen kan worden, is steeds meer beperkt. Gebieden die vroeger beschikbaar waren voor spel en ontspanning, worden nu anders gebruikt, zoals voor parkeren.
• Sociale onwennigheid: honden die zelden loslopen, wennen minder goed aan contact met andere honden of mensen, wat de kans op incidenten verhoogt als ze wel vrij zijn. Je zou kunnen stellen dat dit een negatieve spiraal is.

Gezondheid

De afname van losloopgebieden beïnvloedt niet alleen de fysieke en mentale gezondheid van honden, die minder gelegenheid krijgen om vrij te bewegen, maar heeft ook invloed op hun sociale vaardigheden. Bovendien ervaren hondeneigenaren minder mogelijkheden om op een ontspannen manier tijd met hun huisdier door te brengen. Het gevolg is dat honden minder buiten komen, en soms helemaal niet meer loslopen. Een ander gevolg is dat hondeneigenaren ook meer uitwijken naar natuurgebieden, wat weer op begrijpelijke bezwaren stuit van organisaties als Natuurmonumenten en Staatsbosbeheer. Ook zij willen een breed ingevoerde aanlijnplicht voor honden in hun gebieden.

Twintig minuten

Als Dierenbescherming pleiten wij voor het creëren van meer losloopgebieden binnen een redelijke afstand van woonwijken, idealiter niet meer dan 20 minuten wandelen. Gemeenten zouden hun beleid hierop kunnen aanpassen om zowel de behoeften van hondeneigenaren als niet-hondeneigenaren te balanceren. Verder benadrukken we het belang van training voor zowel honden als hun eigenaren, om zo de overlast te minimaliseren en het samenleven te verbeteren.

"Meer kwispels, minder kabels!"

Wij benadrukken de noodzaak om de trend van verdwijnende losloopgebieden te keren. Het is van essentieel belang dat wij als samenleving de balans vinden tussen veiligheid en vrijheid. Door honden en hun eigenaren voldoende ruimte te bieden, werken we samen aan een gezondere, gelukkigere gemeenschap. Een gemeenschap waar honden onmiskenbaar onderdeel van zijn. Laten we ons dus niet neerleggen bij het verdwijnen van losloopgebieden.