'Schuurhond' Coco krijgt een tweede kans

Een getraumatiseerd hondje

Zo kwam drie maanden geleden ook dwergkeeshondje Coco op haar pad. Een doodsbang en getraumatiseerd hondje, dat vanwege een hartafwijking niet langer in een kennel mocht verblijven en met spoed op zoek was naar een nieuw thuis. De drie jaar oude Coco had het grootste gedeelte van haar leven onder slechte omstandigheden en met een grote groep lotgenoten opgesloten gezeten in een schuur. Er waren gelukkig niet meteen aanwijzingen dat ze fysiek was mishandeld. Wel had ze verschillende nestjes gekregen en waren een normale thuissituatie, evenals een vertrouwensband met mensen haar volkomen vreemd. Ze was angstig, verslagen en had alleen een naam op papier - die ze misschien nog nooit had gehoord en waarmee ze al helemaal nooit liefdevol door een baasje was toegesproken. Dolores gaf haar een tweede kans en een nieuwe naam: Coco.

Steun Coco en andere 'schuurhonden'

Geduld, geduld, en nog meer geduld...

Coco was nooit of zelden in de 'echte wereld' geweest en de meest alledaagse zaken waren maar eng. In het begin wilde ze niet eens naar Dolores kijken en ze verstopte zich in haar mand waarbij je niet minder dan zes meter in de buurt mocht komen, anders ging ze ervandoor. Dolores bleef stoïcijns snoepjes gooien en sprak op vriendelijke toon tegen Coco. Verder gaf ze het hondje zo veel mogelijk ruimte. Eerst kreeg Coco langzaam trek en at een paar snoepjes. Daarna kwam ze voorzichtig uit haar mand en begon rond te scharrelen. En ZOEF! weer terug naar haar mand als iemand te dichtbij kwam. Stap voor stap, uur na uur, dag na dag en week na week begon ze zich steeds meer te ontspannen. En al die tijd bleef Dolores uiterst geduldig en probeerde niets te forceren.

Een hele nieuwe wereld

Maar behalve tergend langzame vorderingen, de ene dag het gevoel hebben dat je vooruitgang boekt om de volgende weer terug bij af te zijn - zit er wel degelijk een stijgende lijn in de ontwikkeling van Coco. Niet alleen beginnen de inspanningen van Dolores hun vruchten af te werpen, ze maakt ook bijzondere momenten met haar nieuwe huisdier mee. Het kleine hondje is haar echt gaan vertrouwen. En hoe bang het soms ook is, dapper stapt het met redder Dolores mee. Samen gaan ze op ellenlange tochten door de bossen. De eerste keer dat Coco het IJsselmeer ziet draait ze zich resoluut om en loopt weg. Later staan ze minutenlang samen naar het uitgestrekte water te kijken. En naar een meerkoet, en naar een reiger, en naar de lucht.

Coco is bang voor vuurwerk, onweer, langsrijdende auto's en voor kleine ruimten en smalle gangen waar ze niet meteen uit kan ontsnappen. Een open veld vindt ze prachtig. Aanlijnen was iedere keer een drama, maar dat gaat steeds beter. Dolores heeft een zeiltouw aan de riem bevestigd zodat Coco lekker ver kan rennen - zonder last te hebben van het gewicht van de riem. Van de rubberen kip (een piepspeeltje) die ze heeft gekregen moet het hondje niets hebben. Wel kan ze zich urenlang vermaken door met dennenappels te spelen. Ravotten langs het IJsselmeer, met als hoogtepunt kéihard heen en weer rennen langs het water - en dan een snoepje krijgen als je wordt teruggeroepen en braaf komt, is favoriet. Eén keer kreeg Coco wel een heel mooi compliment van een ander hondenbaasje, dat met open mond stond toe te kijken hoe haar hond vrolijk met Coco aan het spelen was. ''Het is de eerste keer in zes jaar dat ik dat zie!'' Ze was zelfs naar een gedragstherapeut met het dier geweest, dat toch zo bang was voor andere honden - niets hielp. En daar speelde ze toch maar mooi met Coco, die een bijzondere gave voor het geruststellen van andere bange hondjes bleek te hebben.

Het is het meer dan waard

Of Dolores het opnieuw zou doen, een hondje adopteren waarbij alles net even wat moeilijker gaat? ''In a heartbeat. En je krijgt de 'moeite' die je erin stopt dubbel en dwars terug. Niet alleen kun je voor een huisdier met een moeilijk verleden écht het verschil maken, en is het geweldig om te zien hoe het zich ontwikkelt en iedere dag een beetje gelukkiger en zelfverzekerder wordt - de band die je opbouwt is ongeëvenaard. Vaak zijn het ontzettend trouwe en loyale dieren omdat ze (helaas) weten dat het ook anders kan. Dat zorgt voor bijzondere vriendschappen. Zolang een hond nieuwsgierig is en hij krijgt de juiste begeleiding, wint de nieuwsgierigheid het in de meeste gevallen uiteindelijk van de angst. Zo ook bij Coco, bij wie de angst groot, maar de verwondering nóg groter is.''

De namen in dit artikel zijn om de privacy van hond- en baasje te waarborgen gefingeerd.*