18 september 2026

Vincent klimt in bomen voor katten

“Katten zijn eigenwijs, maar ik ben eigenwijzer”

Dertien meter boven de grond zit een doodsbange kat op een wiebelige tak. Beneden houden buurtbewoners hun adem in. Vincent niet. Hij kijkt omhoog, bedenkt een strategie en klimt.

Door: Marlijn de Jager-GerhardtOnline redacteur

Vincent komt vanuit Aalsmeer aanrijden in Vianen met zijn hoveniersbus. Buurtbewoners snellen naar hem toe en wijzen naar de eikenboom. Hij glimlacht vriendelijk en hoort de bezorgde dames aan. Een Britse korthaar staart gelaten naar beneden. Hij schijnt al dagen klagelijk te miauwen vanaf zijn benarde positie. Brandweermannen poogden hem te vangen, maar kregen hem niet te pakken. Vincent bekijkt de boom kritisch en analyseert de situatie. Waar de buurtbewoners een wirwar van takken en bladeren zien, ziet hij een route. Hij gooit een hulplijn over een stevige tak boven de kat. Daarmee kan straks zijn echte klimtouw omhoog getakeld worden. Maar op het moment dat de lijn zijn doel bereikt, schrikt de kat. Het dier klimt nog verder omhoog en bungelt uiteindelijk onhandig aan een dunne zijtak die steeds verder doorbuigt. “Hm, dit is niet wat je wilt”, prevelt Vincent rustig. Hij vraagt de buurtbewoners om een laken onder de boom te spannen voor het geval de kat valt. Ze komen direct in beweging en staan gauw klaar. Achter de boom ligt een brede sloot. “Niet in het water vallen, hè!” wordt er gewaarschuwd. Dan hangen alle touwen zoals Vincent dat wil en gaat hij over op de volgende stap.

Van bomen naar katten

Vincent is 38 jaar en werkt al vijftien jaar in het groen. Eerst in loondienst en inmiddels alweer vijf jaar voor zichzelf als hovenier en boomspecialist. Bomen klimmen, snoeien en afbreken; het is zijn vak. Hij heeft er de papieren voor en voelt zich boven in een boom misschien wel meer op zijn gemak dan beneden op de grond. “Het is daarboven hartstikke rustig. Je zit boven het geluid en het perspectief is altijd bijzonder.” Dat hij bomen inklimt voor katten, was nooit zijn plan. Een jaar of drie geleden kreeg hij via zijn kliminstructeur een telefoontje van de brandweer. Of hij misschien een kat uit een boom kon halen, want de brandweer kon er niet bij. Het ging om een binnentuin in Amsterdam. De ladderwagen paste niet onder de poort door en de boom was hoger dan de ladder. Vincent had net zijn klimcertificaten gehaald en reageerde enthousiast. Hij deed een poging en slaagde. De kat kwam veilig beneden en alle omstanders reageerden uitgelaten.

Vincent heeft een kat uit een boom gered.

Daarna kwamen er meer. Via de brandweer, maar vooral ook via social media. Inmiddels heeft Vincent zo’n dertig katten uit bomen geholpen. Niet omdat hij er rijk van wordt, integendeel: “Ik vraag er niets voor.” Dat klinkt misschien opmerkelijk voor iemand die er zijn tijd, benzine, materiaal en vakkennis voor inzet, maar voor Vincent is het vanzelfsprekend. “Ik werk ook als dierenambulancevrijwilliger voor Dierenambulance Noord-Holland Zuid. Dan zou ik aan de ene kant dieren gratis helpen en aan de andere kant profiteren van dierenleed. Dat vind ik niet eerlijk.” De dankbaarheid van de eigenaar, die er doorgaans ruimschoots voor wil betalen, is voor hem genoeg. “Zet maar een stukkie op Facebook”, knipoogt hij dan. “Dat is dan mooie reclame voor mijn hoveniersbedrijf.” Maar eigenlijk gaat het Vincent er vooral om dat hij hiermee verschil kan maken.

Anders zijn

Die woorden krijgen extra betekenis als Vincent vertelt over zijn jeugd. Op school werd hij gepest. Hij was onzeker en had het gevoel nergens goed in te zijn. Theorie lag hem niet, maar praktijkvakken wel. Hij kon met zijn handen werken, in het groen of sleutelend aan auto’s. “Ik kwam op school niet goed mee. Ook sociaal niet. Ik was dat kind dat alleen speelde en alles net anders zag.” Later bleek dat hij ADHD heeft en autisme. Als kind begreep hij niet waarom hij buiten de groep viel. Nu kijkt hij er nuchter op terug: “Tja, pesten… Kinderen zijn hard naar elkaar. In de natuur word je ook anders behandeld als je anders bent.” Nu kijkt Vincent anders naar zichzelf. Dat gevoel van ‘niet meekomen en verschillen van anderen’ blijkt een vorm van kracht. “Door mijn ADHD en creativiteit kan ik dingen zien die anderen niet op die manier zien. Dan denk ik: oké, ik ga het zo doen, dit werkt wel en dit werkt niet. Ik kan snel een plan bedenken waardoor ik een kat wél kan redden.” En dat plan verandert soms meerdere keren, want geen kat is hetzelfde en situaties veranderen. Sommige katten reageren rustig, anderen zijn doodsbang. Een kat kan verstijven van angst, verder de boom inklimmen of plotseling acht meter naar beneden springen. En ook de boom zelf moet je leren kennen. “Aan een stevige eik kan ik aan een tak van vier centimeter hangen met mijn volle gewicht, maar bij een populier of wilg moet ik dat niet proberen!” Het is geen kunstje dat hij even uitvoert. Het is een vak, gecombineerd met jaren ervaring, kennis van bomen en een behoorlijke dosis inventiviteit. “Hier ben ik goed in”, straalt hij.

Vincent in actie

1/7

Dieren vragen niet zelf om hulp

Zijn kattenreddingsacties kregen niet alleen de nodige bekendheid via Facebook, maar ook bij Dierenambulance Noord-Holland Zuid viel Vincent op. Een van de vrijwilligers vroeg hem of hij ook daar als vrijwilliger aan de slag wilde gaan. Dat leek hem wel wat en inmiddels doet hij dit vrijwilligerswerk er nu 1,5 jaar bij. Maar als dierenambulancemedewerker mag Vincent geen katten uit bomen redden. Er zijn specifieke klimcertificaten nodig en die hebben dierenambulancevrijwilligers normaalgesproken niet op zak. Het zou te gevaarlijk zijn. Daarom trekt hij, als hij voor katten de boom ingaat, altijd zijn eigen werkkleding aan.

Dat helpen van dieren, past bij Vincent. Als je hem vraagt waarom hij zoveel voor dieren doet, zegt hij: dieren kunnen zelf niet om hulp vragen. “Ik heb ook meer met dieren dan met mensen. Dieren zullen me nooit zo beoordelen als mensen dat kunnen doen.” En volgens hem belanden dieren vaak in de problemen door… mensen. Ze worden aangereden, raken verstrikt in zwerfafval of worden weggejaagd of beschoten. En soms belandt een kat uit schrik dus hoog in een boom. Waarom ze niet meer naar beneden kunnen? “Kattennagels zijn geschikt om omhoog te klimmen, maar andersom werken ze niet. Het zijn weerhaken die de verkeerde kant opstaan.”

En hoe gaat het inmiddels met de kat in Vianen? Net voordat Vincent de boom in wil klimmen, springt het dier de boom uit. Hij belandt precies op het laken dat onder de boom gespannen wordt door drie buurtbewoners. Een geschrokken buurtbewoner schrikt van de vallende kat, laat het laken los en tuimelt achterover in de sloot. Ze staat binnen no time weer drijfnat op de kant. Bezorgde blikken wuift ze nonchalant weg. “Jaaa, niks aan de hand! Alles voor de dieren, hè!” De kat was razendsnel weggerend. En zo zal de eigenaar nooit weten welk avontuur dit dier heeft beleefd...

‘Je hebt elkaar nodig’

Vincent baalt dat hij de kat niet zelf heeft kunnen pakken. Dan had hij de chip kunnen uitlezen en geweten wie de eigenaar was. Maar de kat is veilig beneden, en dat is het belangrijkste. Want daar doet hij het voor: voor het dier én voor de eigenaar die vaak al dagen wanhopig is. “Hoe mooi is het dan als ik kan helpen? Je hebt elkaar nodig in deze wereld. Als iedereen elkaar een handje helpt, wordt de wereld een heel stuk mooier.”

Diervriendelijk bedankt

De Dierenbescherming juicht Vincents belangeloze inzet voor dieren vanzelfsprekend enorm toe! Iets goeds doen voor dieren, al iets het maar iets kleins, draagt bij aan een wereld waarin de belangen van dieren serieus genomen worden. Dat klinkt als een flinke taak, maar kijk om je heen. Dieren zijn overal en je kunt zelf al vrij makkelijk verschil maken! Door het rapen van zwerfafval bijvoorbeeld, het bouwen van een egelhuisje of het knuffelen van asielkatten. Wil jij iets voor dieren doen?