“We krijgen vooral gedumpte konijnen binnen”

#ikbendierenbeschermer

Marijn is twintig jaar oud en werkt nu twee jaar als vrijwilliger bij Het Knaagspoor: “Na de middelbare school had ik behoefte aan een tussenjaar. Ik wilde niet het hele jaar thuiszitten en besloot daarom om samen met een vriend twee dagen in de week iets nuttigs te doen. We kozen voor Het Knaagspoor, want ik vind dieren gewoon héél leuk”, vertelt ze terwijl ze een roestbruin-zwart gemêleerd konijn uit het hokje haalt en kalm op haar knieën plaatst. Voorzichtig dient ze het ontwormingsmiddel toe dat het dier overduidelijk lekker vindt. Hij smikkelt ervan, er blijft geen druppel meer over. Ze aait hem glimlachend en zet hem weer terug. “Ik heb vroeger wel konijnen en cavia’s gehad, die kwamen ook van hier. Maar hoe langer ik hier werk, hoe leuker ik de dieren vind.”

Huiskonijnen sterven in het wild

In het keukentje hangt de geur van verse groenten. De oorzaak ligt in gesneden en versnipperde bergjes op een snijplank. Marijn gapt een handje witlof, andijvie en verse kruiden mee en deelt hier en daar wat uit. Een hagelwit moederkonijn knabbelt er gretig van. “Deze dame werd in het bos aangetroffen in een doosje, samen met haar zes pasgeboren kleintjes”, vertelt ze zuchtend. “Dat gebeurt vaak. Mensen realiseren zich niet dat huiskonijnen het niet overleven in het wild. Ze zijn niet opgewassen tegen roofdieren, eten gedachteloos giftige planten of zijn gewoon doodsbang.”

En dat is voor Marijn een van de redenen om hier te werken: “Het is fijn om deze dieren te kunnen helpen!” Marijn staat op het punt om andere gedumpte babykonijntjes te laten zien als ze geroepen wordt voor een afstandsafspraak.

Verliefd op Vlaamse reuzen

Een stel neemt met tranen in de ogen afstand van twee adembenemende Vlaamse reuzen. De dieren leefden in een flinke ren in de tuin en kregen veel liefde van hun baasjes, maar ze stampten voortdurend op de grond om rondzwervende buurtkatten te verjagen. De buren klaagden steen en been over geluidsoverlast. Marijn neemt de tijd voor deze mensen en praat vriendelijk. Ze neemt ze mee naar de buitenopvang en laat zien dat het duo in een dubbele ren (vanwege hun formaat) komen te zitten. Met een ruim en schoon verblijf, vers eten en speelgoed. Ze verzekert het stel dat deze twee Vlaamse schoonheden écht een goed plekje zullen vinden. De konijnen snuffelen nieuwsgierig aan hun nieuwe onderkomen en hobbelen het nachthok in en uit. Als de (inmiddels ex-)baasjes zijn vertrokken observeert Marijn of het goed gaat met de dieren.

“Ik ben dol op hele grote dieren zoals deze”, grijnst ze. “Net als grote honden: ze lijken groot en intimiderend, maar zijn eigenlijk ontzettend lief.” Daarnaast heeft Marijn een zwak voor oudere dieren en dieren die ‘moeilijk’ in de omgang zijn. Ze haalt haar schouders op en legt uit: “Dan komt er hier een dier binnen dat o zo ‘agressief’ zou zijn. 99 van de 100 keer is het dier bang. Hij heeft dan extra tijd nodig om te wennen. Met genoeg geduld en de juiste aanpak zie je zo’n dier ontdooien. Als je zelf rustig bent en blijft, worden deze dieren dat meestal ook”, vertelt ze.

Love is in the air

Marijn staat alweer op en gluurt verderop in een ren waar twee konijnen achter elkaar aan hobbelen. “Kijk, dat ene konijn is vanmorgen gebracht door haar eigenaar. Ze is hier om een nieuw maatje te ontmoeten. Omdat konijnen zich in hun eentje onveilig voelen, moet je ze met z’n tweetjes houden. Het zijn nu eenmaal prooidieren die van nature in groepen leven. Overlijdt een van de konijnen, dan kunnen mensen het overgebleven dier hier komen koppelen.” Marijn lacht hardop: “Dat matchen kan soms een uitdaging zijn hoor, konijnen zijn kritisch. Laatst probeerden we konijn Petri te koppelen, maar die joeg alle mannetjes de stuipen op het lijf. Maar áls er dan een klik is, zie je beide konijnen helemaal opbloeien. Heel romantisch! En dan komt de eigenaar de konijnen ophalen.”

Past een dier ook tien jaar later nog in je leven?

Naast voeren, medicijnen toedienen, konijnen en knaagdieren verwelkomen en koppeldates begeleiden, doet Marijn nog veel meer bij Het Knaagspoor: “Het grootste deel van de tijd ben je bezig met schoonmaken en wassen. Maar omdat je met konijnen en knaagdieren werkt en je die de hele dag door om je heen hebt, is dat niet vervelend.” Of ze sommige dieren mee naar huis zou willen nemen? Terwijl Marijn naar een aparte behandelruimte wandelt met een konijn in haar armen antwoordt ze: “Willen zeker! Maar het is niet handig, want ik studeer binnenkort weer en dan zadel ik mijn ouders op met mijn huisdieren. Ik heb mijn ouders dan ook heilig moeten beloven geen konijnen mee naar huis te nemen.” Ze zet ondertussen het konijn op een weegschaal en noteert het gewicht.

“Ik heb één keer eerder wél een dier meegenomen… een kip! Die was hier over het hek gekieperd, niet oké natuurlijk. Nu hebben mijn ouders toch al kippen, dus deze ene kon er nog wel bij.” Ze knuffelt met het zojuist gewogen konijn (dat voorheen ook ‘agressief’ geweest zou zijn) en zwijgt even… “Wat dat betreft wil ik iedereen met klem vragen om te stoppen met het dumpen van dieren! Er zijn altijd oplossingen. Bel een dierenopvang om te overleggen of neem contact op met onze afdeling Service & Informatie, dan kom je heus tot een beter alternatief dan dumpen. Bovendien is dumpen wettelijk verboden. En nog iets wat ik graag wil delen: overweeg je konijnen of andere dieren in huis te nemen? Denk er goed over na! Passen de dieren ook in je leven als ze oud worden? Een van mijn konijnen werd 16 jaar! En als je ze in huis neemt, verdiep je dan goed in de dieren. Houd een konijn niet alleen, zet ze niet in een te klein hokje en geef ze gewoon de liefde die ze zo verdienen.”

Wil jij een konijn of knaagdier adopteren?
Doe de Dier & Mens Wijzer