Als dierenliefde overgaat in dierenleed

Want wat áls dierenliefde uit de hand loopt? Wat áls je zelf in de volle overtuiging bent dat alles goed gaat met je dieren en niet ziet dat het eigenlijk helemaal niet goed gaat? Dat ze ziek zijn, mager zijn, een dierenarts nodig hebben of dat er simpelweg te veel in een woning zijn?

Het zijn lastige meldingen om mee om te gaan, omdat de intentie van deze tweede groep eigenaren in den beginne niet verkeerd is. Ze houden van hun dieren, hun dieren zijn hun kinderen, men kan er geen afscheid van nemen en blijven er soms zelfs meer dieren bij nemen. De gevolgen van deze onvoorwaardelijke liefde zijn echter niet mis met onhoudbare situaties voor dier en mens tot gevolg.

Weinig écht duidelijke regels

Wat hierbij trouwens ook niet helpt, is dat er in de wet maar weinig écht duidelijke regels zijn over hoe je voor je huisdieren moet zorgen. Veel wordt over gelaten aan de eigen verantwoordelijkheid van mensen zelf. Maar helaas kan lang niet iedereen deze verantwoordelijkheid aan. Zo zijn er bijvoorbeeld ook geen regels over hoevéél dieren je als ‘gewone’ huisdierbezitter maximaal mag hebben.

Het wordt zo wel echt moeilijk om niet alleen de dieren goed en tijdig te beschermen, maar ook om dit soort baasjes te beschermen tegen zichzelf. Ingrijpen van hogerhand kan dan pas, als het echt helemaal uit de hand loopt. Hetzij voor de dieren, of bijvoorbeeld vanwege stank- en geluidsoverlast voor de omwonenden.

Zo werden we in juli betrokken bij een hulpvraag vanuit een gemeente waar uiteindelijk 120 honden in een rijtjeshuis werden gehouden. Ingrijpen was nodig en de gemeente vroeg de Dierenbescherming om hulp bij de opvang van de dieren. We zeiden “ja” want we dachten de dieren te kunnen helpen. Na anderhalve week opvang in een van onze dierenopvangcentra sprak de rechtbank op 9 augustus de verlossende woorden dat de voormalige eigenaren de dieren niet meer terug zouden krijgen en dat we de honden mochten gaan herplaatsen. Natuurlijk waren we blij, maar toch stel je jezelf de vraag: “hoe heeft dit kunnen gebeuren?”

Liefde, maar niet de juiste verzorging

Werd er van de hondjes gehouden? Zeer waarschijnlijk wel. Kregen de hondjes de juiste verzorging? Nee. Om de simpele reden dat het onmogelijk is om als particulier vanuit een woonhuis 120 honden goed te huisvesten. Toen de honden bij ons binnenkwamen bleken ze veel te mankeren. Ze waren vermagerd, niet gecastreerd of gesteriliseerd waardoor ze zich steeds konden blijven voortplanten, niet gevaccineerd, niet gewend aan het leven buitenshuis, hadden problemen met hun tanden en gewrichten en kampten met hartafwijkingen. Als dierenvriend doet het pijn om bibberende, doodsbange en zieke honden te zien. Konden we ze maar duidelijk maken dat we er zijn om hen te helpen. Want helpen, dat doen we!

120 honden moeten naar de dierenarts, gevaccineerd, gechipt én geneutraliseerd worden. Ook zullen tal van aanvullende onderzoeken en ingrepen nodig zijn om de honden er zo goed als mogelijk bovenop te helpen. Ga er maar aanstaan, als dierenopvang zijnde.

Waarom brengen we dit naar buiten?

We brengen dit verhaal naar buiten omdat we het belangrijk vinden om te laten zien dat zulke trieste situaties ook in Nederland voorkomen. Deze melding werd opgemerkt maar wie weet hoeveel dieren en eigenaren op deze manier in de knel zitten. We roepen eigenaren die meer huisdieren hebben dan ze aankunnen om contact met ons op te nemen. Dierenliefde zou namelijk wat ons betreft nooit over mogen gaan in dierenleed. Hulp vragen is een dappere eerste stap die wij alleen maar kunnen toejuichen. En hulp is altijd mogelijk.