De padden komen eraan...

Meehelpen tijdens de paddentrek?

Laatst was ik bij een concert van de band DIIV waarbij ze hun album 'Frog in Boiling Water' speelden. Als enthousiaste paddentrekvrijwilliger deed het me direct denken aan de vele padden en kikkers die jaarlijks in grote getalen drukke wegen oversteken. Niet aan de kritiek op het kapitalisme en de maatschappij. De paddentrek dus, over een maand is het weer zover!

Padden ontwaken

Net voor het voorjaar, vanaf ongeveer half februari, komen de padden uit hun winterrust. Ze gaan dan op weg naar het water waar ze als paddenvisje jaren eerder hebben geleefd. In het water zullen ze vervolgens paren en hun eiersnoeren afzetten. In het hele land helpen vrijwilligers van paddentrekwerkgroepen jaarlijks met het oversteken van deze padden (en kikkers en salamanders), omdat ze anders massaal worden platgereden. Zelf maak ik deel uit van werkgroep Paddentrek Zuidwest (Den Haag en omstreken).

Een 'Haags welkom' voor de paddenwerkgroep

Het eerste seizoen (2024) dat ik samen met mijn vriend Micha meehielp met het overzetten van padden, liepen we op de Kwekerijweg in Scheveningen. We waren hier iedere vrijdagavond te vinden van een uurtje of 19:00 tot 22:00/23:00 uur. Mét een emmertje, voor het geval we veel padden tegelijk tegenkwamen of een lange afstand moesten afleggen.

In 2025 wilden we opnieuw graag meehelpen met het overzetten van padden. Vanaf maart liepen wij zelf ook mee. We werden ingeroosterd bij de Pompstationsweg. Een druk punt, met voetpaden, fietspaden én een autoweg. Ter plekke ontmoetten we Rob Koning, de ongekroonde koning van deze (sub)werkgroep. Hij is al jaren de bevlogen coördinator van Paddenwerkgroep Scheveningen. Hij wandelde een stukje met ons mee over de smalle stoep. Terwijl hij ons bijpraatte over de afgelopen dagen, raasde er ineens een luid scheldende man op een scooter langs ons heen. We schrokken, maar moesten er ook om lachen toen Rob het een 'Haags welkom' noemde.

Nadat we waren bijgepraat, besloten Micha en ik ieder een eigen kant op te lopen om zo geen pad te kunnen missen. Het traject dat we controleerden was namelijk vrij lang. Wij liepen het eerste deel van de Pompstationsweg en Rob en Naomi namen het tweede deel voor hun rekening. Deze locatie leek een stuk rustiger dan de Kwekerijweg, dus we waren benieuwd wat we zouden tegenkomen.

Een dikke pad oppakken

En daar zat er één, bij een bushalte: een vrouwtjespad. Ze was indrukwekkend groot (en waarschijnlijk vol met eitjes), groter dan mijn handpalm! Leuk feitje: mannetjes

zijn een stuk kleiner dan vrouwtjes, waardoor ze goed van elkaar te onderscheiden zijn. Ze zat muisstil op de rand van de stoep, met haar neus richting de weg. Alsof ze ieder moment kon oversteken. Ze was zo groot, dat ik haar niet zomaar kon oppakken, maar waar was Micha? Hij had het emmertje meegenomen om padden veilig over te zetten. Ik belde hem, maar hij nam niet op... Ondertussen bleef de pad roerloos zitten. De weg was druk en ik wilde geen risico nemen. Ik had geen keus, ik haalde diep adem en tilde het gevaarte voorzichtig op: één hand onder haar lijf, de andere er beschermend overheen, zodat ze niet kon wegspringen. Dan de eerste weg over, het middenstuk, en nog een weg. Bij het groen kon ze weer veilig verder. Net over de helft van de oversteek kwam ik Rob tegen, die dezelfde kant opliep met twee padden in zijn emmertje. "Zet haar er maar bij", zei hij. "Dan zet ik ze straks uit." Wat fijn, ze was veilig! Ondertussen noteerde Rob het vrouwtje op de tellijst. Het is belangrijk om nauwkeurig bij te houden hoeveel padden we overzetten, of het om een dame of heer gaat en in welke richting ze trekken. Deze informatie geeft veel inzicht over de paddenstand.

Het was een redelijk drukke avond op de Pompstationsweg. Terwijl het uiteindelijk rustiger werd, hoorden we dat de paddentrek op de Kwekerijweg nog volop gaande was. We besloten daarom met z'n vieren nog een handje te helpen. Toen na een tijdje ook daar de rust wederkeerde, vertrokken we met een voldaan gevoel naar huis.

Tot straks!

Elke paddentrekavond zijn we zó blij dat we al die padden hebben kunnen helpen. We staan dan ook weer in de startblokken voor het komende seizoen. Tot straks lieve padden!

Dankzij onze paddentrekvrijwilligers kunnen jaarlijks duizenden padden veilig de oversteek maken. Minstens zo belangrijk is dat deze vrijwilligers zélf veilig hun werk kunnen doen, vaak in het donker en langs drukke wegen. Wil je iets betekenen voor de paddentrek, maar loop je niet mee? Help je ons dan aan nieuwe veiligheidshesjes?