De vega(n) eend in de bijt

Als vegetariër of veganist voel je je niet altijd onderdeel van de groep. Je eet ‘anders’ of ‘raar’, bent ‘lastig’, drinkt geen ‘gewone’ melk of maakt keuzes die op afkeuring kunnen rekenen van mensen die er (nog) wel voor kiezen om dierlijke producten te gebruiken. En dan zijn er nog momenten waarop je iets dat je wordt aangeboden, afslaat. Het voelt voor mij vaak bezwaarlijk om aan te geven dat ik iets niet wil eten, omdat het niet-veganistisch is, als ik weet dat diegene er moeite voor heeft gedaan. En soms wordt er zelfs nog een – onsuccesvolle – poging gedaan mij te verleiden om één keertje te ‘zondigen’.

Waarom is geen vlees eten controversieel?

Ik vind het niet altijd eenvoudig om met deze sociale druk om te gaan. Ook voelt het voor mij op sommige momenten oneerlijk. Ik doe zo mijn best en stel de belangen van dieren voorop. Waarom zien de meeste mensen mij en andere vegetariërs en veganisten dan vooral als ‘anders’ in plaats van inspirerend? Waarom wordt een poster van Wakker Dier met de oproep om één dag geen vlees te eten, als controversieel gezien? Is het niet zo dat veel mensen vinden dat de dieren in de reguliere vee-industrie lijden en hun situatie verbeterd moet worden, ongeacht of zij zelf wel of geen dierlijke producten gebruiken?

Ver-van-mijn-bedshow?

Toch leidt empathie niet automatisch tot actie. Ik denk dat het leven van veedieren teveel als een ver-van-mijn-bedshow voelt en dat je makkelijk kunt wegkijken van het ongemak. Dierenleed wordt vaak pas echt voelbaar als je het ziet of erover hoort, zeker als één levend individu afschuwelijk wordt behandeld. Wordt een kip op een kinderboerderij mishandeld aangetroffen in de weide, dan is de wereld te klein. Zet hetzelfde dier in een overvolle schuur met soortgenoten, en het verliest zijn zielige status. Waarom? Ik denk omdat we het nog steeds gewoon vinden om dieren te eten en er geen vraagtekens bij willen zetten. Daarnaast is speciesisme (discriminatie van dieren op basis van hun soort) helaas een alledaagse zaak. Hondje Boris is ons alles, een koe in een stal niet meer dan een nummer.

Ik ben ervan overtuigd dat het overgrote deel van de mensheid dierenwelzijn wél belangrijk vindt. Het is de kunst – en sleutel tot verandering – om ieder dier als een levend wezen met behoeften te zien, en niet alleen aaibare dieren deze identiteit toe te kennen. Dit vraagt om een andere kijk, een andere mentaliteit, zelfreflectie en bovenal ander gedrag. Maar het goede nieuws is dat je dat allemaal zelf in de hand hebt. Jij kunt een andere keuze maken in de supermarkt, in het restaurant. Jij kunt je empathie omzetten in daden, voor álle dieren. Om een voorproefje te nemen, kun je vandaag beginnen op Wereldvegetarismedag. Gewoon doen. De dieren zullen je dankbaar zijn.

De eiwittransitie en plantaardige voeding zijn belangrijk voor de Dierenbescherming. Lees meer hierover.