“Een papegaai blijkt soms een ekster te zijn”

#ikbendierenbeschermer

“Dat ik met dieren werk is niet verrassend, want ik ben mijn hele leven al gek op dieren en ik heb de opleidingen dierverzorging en paardenhouderij gedaan. Jammer genoeg raakte ik arbeidsongeschikt. Ik heb fibromyalgie, waardoor ik voortdurend pijn heb en moe ben. Ik heb mezelf aangeleerd om meer rust te nemen en te leven volgens een vaste routine. Daardoor gaat het gelukkig wel wat beter. Ik wilde ondanks mijn grillige gezondheid toch wat voor dieren doen en ben op de dierenambulance terechtgekomen.”

Van die ‘lelijke’ vogels?

“Dat bleek een goede beslissing, want zo kan ik toch met dieren werken, het team is leuk en elke dag is anders. Je weet van tevoren nooit welke meldingen je binnenkrijgt en hoe je dag eruitziet. En die melding kan in de praktijk heel anders uitpakken. Zo reden we bijvoorbeeld uit voor een papegaai, maar dat bleek een ekster te zijn. Of voor een kat die eigenlijk een steenmarter was. In de ‘jonge-vogeltjestijd’ weten mensen al helemaal niet met wat voor vogel ze te maken hebben. Als ze het over een ‘lelijke’ vogel hebben, kun je de klok erop gelijk zetten dat het om een jong duifje gaat, haha. Ik heb geen favoriet dier waar ik extra-enthousiast voor uitrijd, ik vind alle meldingen leuk. Ook ben ik niet snel bang, al ben ik wel meer op m’n hoede als ik iets met wilde katten moet doen.”

Verdrietige situaties

“Af en toe ondersteunen we de Landelijke Inspectiedienst Dierenwelzijn en dat kan best heftig zijn. Dan halen we bijvoorbeeld verwaarloosde dieren op uit een zwaar vervuild en rommelig huis. Ongelooflijk hoe sommige mensen leven, dat is echt verdrietig om mee te krijgen. Aan het begin was ik daarna ook echt even van slag, maar je leert om te gaan met dit leed. Ook het uitrijden voor aangereden katten is vreselijk, maar je went er gek genoeg aan… Je leert dus die knop omzetten. De enige zaak die ik echt niet meer uit m’n hoofd kan zetten was een hond die in het water lag. Het arme dier leefde niet meer en was ongelooflijk mager. De hond was goed gechipt en toen we de eigenaar belden was hij ervan overtuigd dat deze hond zelfmoord had gepleegd. Pfff, zoiets gaat je niet in de koude kleren zitten…”

Mysterie

“Gelukkig lopen de meeste meldingen wel goed af en komen we ook grappige dingen tegen. Laatst zagen we pootjes onder de dakrand van een restaurant uitsteken. Het dier – we dachten dat het een steenmarter was – zat duidelijk klem. We konden er niet bij en schakelden de hulp van de brandweer in. Toen de brandweerman bovenop de ladder stond en het dier bevrijdde, schreeuwde hij naar beneden dat het een egel was. Ik kon het niet geloven, maar het was echt zo! Hoe hij daar zo hoog terechtkwam? Geen idee! Onze wildvervoerder bracht deze mysterieuze egel naar de wildopvang en later is hij aangesterkt weer uitgezet. Geweldig toch, dat je zo’n dier dan hebt kunnen helpen?!”