Gek op katten, maar niet genoeg geld en ruimte

Hulp vragen moet vrijwillig

Coördinator Maatschappelijke Dierenhulp Evelien gaat met de man in gesprek. Ze werkt al 28 jaar bij de Dierenbescherming en als ‘ouwe rot’ in het vak heeft ze de indruk dat hij zijn dochter graag wil helpen om tot een oplossing te komen. Maar mevrouw L. is een volwassen vrouw en we kunnen pas iets voor haar betekenen als ze zelf ook aangeeft daar behoefte aan te hebben. Evelien legt uit hoe een hulptraject werkt: er komt een dier-sociaal medewerker op huisbezoek, we bespreken de situatie en vullen samen een hulpverklaring in. Daarna gaan we aan de slag. Mevrouw L. vindt het behoorlijk spannend om hulp te vragen, maar klopt na enig piekeren toch bij ons aan met de mededeling dat ze het alleen niet redt. Ze wil hulp, maar afscheid nemen van haar katten? Dat gaat toch niet?

Een kleine noodwoning en 9 katten

Dier- sociaal medewerker Jeanne gaat op huisbezoek en ziet tegen de verwachting in dat er eigenlijk geen reden is voor paniek. Want hoewel de kleine noodwoning waar mevrouw L. en haar zoontje verblijven met zijn 32 vierkante meter niet echt riant genoemd kan worden, is het er wel schoon en gezellig. Een lange rij zorgvuldig schoongehouden kattenbakken staat keurig opgesteld tegen een muur, zodat de aanwezige dieren allemaal hun eigen kattenbak hebben. Er zijn brokjes, mandjes, vers drinkwater, krabpalen en hier en daar ligt een verdwaalde speelgoedmuis.

Maar schijn bedriegt, want na enig doorvragen blijkt dat de situatie mevrouw L. wel degelijk meer stress bezorgt dan ze in eerste instantie laat merken. Ze heeft er zelfs slapeloze nachten van en is nerveus over de toekomst. Ook maakt ze zich verschrikkelijk veel zorgen of er niet nog meer dieren bij zullen komen, omdat maar 2 (de oudsten) van de 9 katten zijn gesteriliseerd. Het is lastig om de dieren binnen te houden, en met zo weinig ruimte wil je dat ook niet. Daar komt bij dat er geen geld is voor sterilisatie of castratie en ook zijn de dieren niet gechipt of gevaccineerd. Het is slechts een kwestie van tijd, begrijpt ook mevrouw L, of ze zit straks niet met 9, maar met 40 katten in de te krappe woning. Een woning die bovendien op een lijst staat om gesloopt te worden...

Een emotioneel afscheid

In overleg wordt besloten om vijf katten te houden, en afstand te doen van de rest. In eerste instantie zouden er maar vier dieren op het adres blijven wonen, maar nummer vijf is het lievelingsdier van het zoontje van mevrouw L. en hij is niet van plan om zijn beste vriendje zomaar te laten gaan. Een compromis wordt gesloten en hoewel ze volkomen achter haar beslissing staat en écht begrijpt dat ze in deze situatie niet alle huisdieren kan houden, is kiezen voor mevrouw L. erg moeilijk. Ze is van streek en worstelt met de vraag: ''Hoe kan ik kiezen welke huisdieren ik laat gaan, als ik van al mijn dieren evenveel houd en ze allemaal evenveel ga missen? Je kinderen doe je toch ook niet weg?'' Gelukkig kan ze met de hulp van haar zoon uiteindelijk alsnog een keuze maken.

Sterilisatie en vaccinatie

Bij het verwerken van de hulpvraag komt nog een heleboel kijken. Coördinator Evelien boort in totaal vier verschillende hulpbronnen aan. Dier-sociaal medewerker Jeanne gaat op huisbezoek, bespreekt de situatie en vult samen met mevrouw L. een hulpverklaring in waar onder andere in staat dat ze de eerstkomende twee jaar geen nieuwe dieren zal aanschaffen zonder overleg met de Dierenbescherming. Daarna moeten er nog zeven katten worden gesteriliseerd, gevaccineerd en gechipt, maar mevrouw L. heeft hier zelf geen geld voor. Haar vader wil betalen en in samenwerking met een stichting die korting geeft op castratie en sterilisatie wordt via de Stichting Amsterdamse Zwerfkatten een dierenarts geregeld die alle katten op één dag kan helpen. De katten worden opgehaald, geopereerd en twee dagen later worden er drie bij mevrouw L. teruggebracht en de overige vier gaan naar Dierenopvangcentrum Haarlemmermeer, waar ze mogen herstellen en hopelijk snel een nieuw baasje vinden.

Gelukkig zijn we er op tijd bij

Hoewel je je bij het lezen van dit verhaal vast kunt voorstellen dat de situatie waarin mevrouw L. zich bevond niet leuk was en de keuze die ze moest maken al evenmin, waren we er in dit geval in feite gelukkig nog 'vroeg' bij. Schrijnende situaties ontstaan zelden doordat iemand van de ene op de andere dag besluit om 20 katten aan te schaffen, maar kunnen op termijn wel ontstaan doordat lieve, goedbedoelende mensen met een hart voor dieren de controle over een situatie verliezen. Daarom zijn we zo ongelofelijk trots op onze afdeling Maatschappelijke Dierenhulp, die zich elke dag inzet om het leed dat hierbij komt kijken te voorkomen en voor dieren én hun baasjes oplossingen te zoeken.

*Vanwege de privacy van het baasje is er in dit artikel een foto gebruikt van andere katten.