Kater Heintje en hond Nabbi krijgen samen een tweede kans

Heintje wordt in mei 2015 ernstig gewond langs de kant van de weg gevonden. Hij is aangereden en de automobilist is na het voorval gewoon doorgereden. Ooggetuigen hebben de arme kat eerst nog anderhalve dag verdwaasd en op sterven na dood in de goot zien liggen, voordat iemand besluit dat het misschien wel zo chic is om hulp in te schakelen. Veilig en warm in de dierenambulance is de gehavende, cyperse kater eindelijk buiten levensgevaar.

Een kat met neurologische problemen

Maar de klap met de auto heeft zo zijn sporen nagelaten, en bij binnenkomst in Dierenbeschermingscentrum Limburg blijkt dat Heintje met neurologische problemen kampt, die zijn volledige herstel bemoeilijken. Na de aanrijding blijft het arme dier maar rondjes lopen, en ook heeft het moeite om eten te pakken door ontbrekende neurologische reflexen. Jessica Wetzler (Manager bij Dierenbeschermingscentrum Limburg) zet zich voor de hulpeloze Heintje in en werpt zich op als gastgezin, in eerste instantie ook om hem beter te socialiseren voor eventuele herplaatsing. Heintje wordt iedere dag door haar persoonlijk gedwangvoerd, en heeft een knus ingerichte bench tot zijn beschikking om in tot rust te komen. Omdat het gevaarlijk is om hem op eigen houtje rond te laten stuntelen, fungeert deze ook daadwerkelijk als veilige haven.

Ondanks Jessica's inspanningen blijft Heintje (die naast zijn neurologische problemen duidelijk verwilderd is) schuw en trekt hij meer naar de andere dieren, dan mensen toe die om zijn aandacht vragen. Jessica heeft vrijwel altijd een paar kleine, oudere hondjes met medische problemen in huis- een soort 'projectjes', zodat deze op hoge leeftijd niet alleen in het dierenasiel hoeven te zitten en ze ze ook 's nachts nog kan verzorgen. Heintje is erg van deze hondjes gecharmeerd, en als hij er ergens een ziet liggen kruipt hij er snel tegenaan. Maar doordat ze zo oud en ziek zijn moet hij ook steeds weer afscheid nemen...

Heintje trekt zich eenzaam terug

Het dwangvoeren en de problemen met eten duren ongeveer twee weken, het rondjes lopen uiteindelijk vier maanden... Stukje bij beetje herstelt Heintje van de aanrijding met de auto, en het is inmiddels wel duidelijk dat hij vanwege aanhoudende schuwheid geen baasje zal kunnen vinden en gewoon bij Jessica zal moeten blijven wonen. Hoewel het fijn is dat hij bij haar terecht kan, valt het haar zeker na de dood van zwarte kater Sunny op (die in hetzelfde jaar als Heintje bij haar terecht is gekomen, nadat zijn baasjes hem door onzindelijkheid niet meer wilden hebben) dat Heintje eenzaam is, en weinig aansluiting kan vinden bij de andere dieren. Hij ligt veel buiten, in zijn eentje op een stoel op de veranda. Opgekruld tot een bol brengt hij zijn dagen slapend door.

Nabbi met het zachte snuitje

Dan verschijnt Nabbi ten tonele: een elegant Saluki hondje (familie van de hazewindhonden) met een zachte, spitse snuit en slanke, pluizige Bambi-poten. Ze heeft de liéfste bruine-hondenogen die je ooit hebt gezien. Maar wanneer ze bij Dierenbeschermingscentrum Limburg binnenkomt is ze neerslachtig, in de rouw, en wil niet eten. De politie heeft haar iets daarvoor (en alleen in het gezelschap van een papegaai) van haar baasje af moeten halen, die op dat moment al ruim een week overleden in de kamer lag. Een afschuwelijke situatie voor de twee dieren. Omdat ze met grote, verdrietige ogen en haar staart tussen haar poten alle bakjes voer onaangeroerd laat, stopt Jessica het hondje voorzichtig een stuk brood met vegetarische paté toe, dat ze zelf als lunch heeft meegenomen. Dat gaat er wel in. Voorlopig is dit de beste manier om haar toch wat te laten eten. Omdat ze erg eenkennig is en blijft, en het goed met Jessica kan vinden, komt ook Nabbi bij de Limburgse dierenredster wonen.

Een innige vriendschap

Heintje is vanaf de allereerste dag geïnteresseerd in Nabbi. Jessica denkt dat ze een zekere rust uitstraalt, die hem zich veilig laat voelen. Van de ene op de andere dag ligt het mollige kattenlijfje niet langer lethargisch ergens achteraf te balen of de dag weg te slapen, maar schommelt het energiek door het huis. Waar Nabbi gaat, duikt het nieuwsgierige kopje van Heintje óók op. En dan geeft hij haar heel voorzichtig een kopje tegen een van haar poten. En nog een. En vanaf dat moment zijn ze onafscheidelijk.

Ze liggen samen in een mand of op de bank. En als Nabbi aan het eten is mag Heintje haar gewoon kopjes geven, zélfs tegen haar kop; ze gromt nooit. Buiten gaat het tweetal samen naar beneden via de stenen trap, om te plassen en aan de bloemetjes te ruiken. Omdat Nabbi niet goed ziet, is Heintje haar blindengeleidekat die ervoor zorgt dat ze nergens tegenaan stoot.

Help jij dieren zoals Heintje en Nabbi?

Doordat Jessica zich op een fenomenale manier voor deze dieren heeft ingezet, hebben Heintje en Nabbi, waarvoor het er na alles dat ze hebben meegemaakt toch niet bepaald rooskleurig uitzag - nu het geluk gevonden. Www.ikzoekbaas.nl staat vól dieren met vergelijkbare verhalen, waarvoor een gelukkige toekomst nog niet altijd zeker is. Overweeg jij een huisdier aan te schaffen? Kies dan voor een asieldier. Wie weet ben jij, net als Jessica voor Heintje en Nabbi, wel hun happily ever after.