Hoe dierenliefde mensen bij elkaar brengt

We koppelen niet alleen dieren en mensen aan elkaar, af en toe per ongeluk ook mensen aan mensen. Ruim een decennium geleden ontmoetten Saskia en Patrick elkaar in het dierenasiel in Limburg. Met een subtiel zetje in de juiste richting, ontvouwde zich een ware match: twee toegewijde dierenbeschermers, verenigd door hun gedeelde liefde voor dieren. Tot op de dag van vandaag maakt het stel bewuste, diervriendelijke keuzes – iets wat voor hen zelfsprekend is. “Toch vraag ik me af", peinst Saskia, “hoe mensen dat doen als de een wel onwijs van dieren houdt, terwijl de ander er niets van wil weten?”

Patrick en Saskia zitten aan een brede tafel in de hal van Dierenbeschermingscentrum Limburg. Ze zijn niet alleen gekomen. Op Patricks schoot zit de onweerstaanbare kleine Emma, die gedwee om zich heen kijkt, terwijl voormalig asielhondje Lilly – een oude bekende! – zich gewillig tegen Saskia aanvlijt. Dat hier twee dierenvrienden aan tafel zitten is zo klaar als een klontje. “Het bindt ons wel, dat we allebei iets met dieren hebben", bevestigt Patrick. “Ons werk en onze ontmoeting in het dierenasiel, maakt het ook wel duidelijk, hè", lacht Saskia.

De ontmoeting

Na 15 jaar bij Dierenopvangcentrum ‘t Noordbroek gewerkt te hebben, werd Patrick aangenomen als coördinator honden bij de toenmalige dierenasielen in Limburg. Saskia werkte niet veel later als communicatieadviseur in deze zelfde regio en kwam hem weleens tegen. De vonk sloeg niet direct over. “Ik ben niet goed in signalen oppikken", legt Patrick uit. “En ik was net uit Twente hiernaartoe verhuisd, alles achterlatend. Mijn hoofd stond nog niet naar een relatie. Ik was alleen maar bezig met werk en reed elk vrij weekend terug naar Twente.” Asielcollega's waren daarentegen vastbesloten: ‘dit duo hoort bij elkaar'. Het was niet toevallig dat Patrick en Saskia in de zomermaanden op gezamenlijke barbecues werden uitgenodigd. Maar ondanks alle goedbedoelde hints gebeurde er op romantisch vlak helemaal niets. Tot een van de collega's Patrick een appje stuurde met de tekst ‘Kom op! Neem Saskia eens mee uit eten, want we zijn het helemaal zat!’ Of Saskia o zo hopeloos op hem zat te wachten? “Nee hoor, anderen vonden écht dat wij samen iets moesten ondernemen.”

Er was slechts één etentje boven op de Sint-Pietersberg in Maastricht nodig om de liefde te laten ontluiken. “Ik kwam vanaf die avond nauwelijks nog in mijn eigen appartement", vertelt Patrick.

Kort na de eerste date, in januari, opende het nieuwe dierenbeschermingscentrum in Born. “Onze eerste kerst stonden we samen de ramen van de hondenafdeling te lappen", grinnikt Saskia.

'Dat we diervriendelijke keuzes maken is voor ons vanzelfsprekend'

Saskia en Patrick raakten in korte tijd steeds meer aan elkaar gehecht, maar ze durfden er op de werkvloer nog niet voor uit te komen. “Tja, want wat vindt de baas hier eigenlijk van?!” verzucht het duo terugdenkend in koor. “Als we tegelijk naar dezelfde werklocatie moesten, reden we met twee auto's naar de plek van bestemming.” Veel langer konden Saskia en Patrick hun liefde niet onder stoelen of banken steken, want Saskia's oom overleed en ze moesten beiden vrij vragen voor de uitvaart. Schoorvoetend belde Saskia haar manager: “Ja dus eh, Patrick en ik wonen samen." “Patrick? Onze Patrick? Die blonde?” vroeg haar manager waarna ze een tijdje zweeg. Nagelbijtend wachtte Saskia haar reactie af. Maar gelukkig werd hun liefde goedgekeurd. Ze werkten niet op dezelfde afdeling en gingen op de werkvloer professioneel met elkaar om.

Het werk van Saskia en Patrick overlapte zelden, maar de opening van Dierenbeschermingscentrum Limburg herinneren ze zich nog als de dag van gisteren. “Er werden op die dag allemaal honden verhuisd van verschillende locaties naar dit dierenopvangcentrum en toen Patrick de eerste hond verwelkomde, mocht ik daar verslag van doen. Dat was een bijzonder moment.”

Diervriendelijke keuzes

Inmiddels werkt Patrick al jaren niet meer bij het dierenasiel. Saskia is nog altijd werkzaam bij de afdeling communicatie van de Dierenbescherming. Dat Patrick niet meer met dieren werkt, betekent niet dat hij zich hier niet meer mee bezighoudt. “In ons dagelijks leven houden we zoveel mogelijk rekening met dierenwelzijn.

We maken bewuste eetkeuzes, ik denk daarnaast bijvoorbeeld na over wat ik op mijn gezicht smeer en we halen veel van onze huisdieren uit het asiel", somt Saskia op. “Onze vier katten en hond Lilly komen uit het dierenasiel en zo nu en dan adopteren we een haan of een hen.”

"We denken zelfs na over welke dierenarts het beste voor onze dieren is. Zo rijden we voor onze kippen ruim een uur naar een dierenarts die gespecialiseerd is in vogels. Daar zijn we dan een heel dagdeel aan kwijt. Dat mag dan wat kosten, maar het is wel het beste voor het dier. Kippen zijn geen standaard patiënten voor de meeste dierenartsen", zegt Patrick.

Wat als de één anders denkt?

Hondje Lilly (voorheen Muppet) komt uit het dierenasiel.

“Als wij het over onze dieren hebben of over dieren in het algemeen, dan zitten we op één lijn. Dat we diervriendelijke keuzes maken is voor ons vanzelfsprekend. Ik denk wel dat het héél moeilijk is als jij een onwijze dierenvriend bent en jouw partner is dat niet. Hoe ga je daarmee om? Kom je er dan wel uit samen? Dan eet jij geen kip en kookt manlief vervolgens plofkip voor zichzelf?" Saskia kijkt bezorgd voor zich uit. “Als je echt met elkaar wilt samenleven, houd je toch wel rekening met elkaar? Kijk, jij eet geen vlees. Ik heel af en toe wel, maar dan kies ik wel voor biologisch vlees”, vult Patrick aan. “Ja oké, je kunt wel compromissen sluiten natuurlijk", beaamt Saskia. “Maar wat als jij je hele leven lang al omringd bent door dieren en je partner geen enkel dier in huis duldt?” Patrick haalt z'n schouders op. “Lastig ja...” Hij zwijgt even. “Daarom ben ik blij met ons; wij kiezen voor elkaar, maar ook voor dieren.” Saskia grijnst. En op de vraag of een van de twee nog iets kwijt wil, draait Patrick zich resoluut naar Saskia om en zegt hij: “Ik hou van jou."