Hoe kun je ze nog weg doen?

Het is eind mei 2014. Hét telefoontje van de Dierenbescherming waar ik reikhalzend naar uitkeek komt eindelijk. “We hebben een nestje kittens waar we een gastgezin voor zoeken, kunnen we ze brengen?” Natuurlijk kon dat, en zo kwamen Joopie, Lola, LouLou, Lily en Jobje in ons leven.

Samen met een kattenbak, grit, een grote konijnenkooi, kittenvoer en een piepklein krabpaaltje, want de Dierenbescherming voorziet al haar gastgezinnen van de benodigde materialen. De kittens waren drie weken oud, wogen 300 gram en waren zo groot als een pakje boter.

Stofzuiger

De kleine katten aan het leven als huiskat laten wennen was de opdracht. Voor ons alledaagse dingen – zoals het geluid van een stofzuiger, een tv, andere huisdieren en onbekende mensen – waren eng voor dit vijftal dat in iemands kippenhok was aanbeland. Naast het laten wennen aan geluiden leerden we de kittens dat mensen niet eng waren en dat knuffelen meer dan oké was. Uren achter elkaar genoten we van de vijf hummeltjes die over je schoot kropen, met je mouw speelden of in je haar hingen met als resultaat uitgeteld tegen je aan in slaap te vallen.

Het eerste besef dat we ooit weer afscheid van de kittens moesten nemen, kwam na twee weken. Het doel van gastgezinnen is immers om dieren tijdelijk in huis te nemen, hen te herplaatsen bij een permante eigenaar als ze groot genoeg zijn om zo weer plek te hebben voor de opvang van nieuwe kittens in nood. Het besef hakte erin.

Huilbuien

Tranen met tuiten huilde ik bij ieder grappig sprongetje, ieder spinnend geluid en iedere knuffel. Tot grote wanhoop van mijn vriend. Na drie weken vol huilbuien sprak hij de magische woorden "wil je ze dan houden?"

Onze katjes zorgden al voor kopzorgen, want zulke kwetsbare, jonge dieren hebben nauwelijks weerstand en kunnen niet veel hebben. Ieder niesje, een dag niet goed eten, lusteloos gedrag, niet bijkomen in gewicht of diarree kunnen tekenen zijn dat er iets mis is met het diertje. Wat een zorgen... Maar dan zijn er ook die gastgezinnen die zieke kittens in huis nemen die dagelijks medicatie nodig hebben. Of de gastgezinnen die iedere twee uur klaarstaan om een pasgeboren dier de fles te geven. Dat doen de gastgezinnen van de Dierenbescherming ieder jaar opnieuw, voor meer dan 3500 katjes. Wat een prestatie!

Huiskat

Dankzij deze gastgezinnen krijgen deze kittens (en hun moederpoezen) de beste kans op een mooi leven als huiskat. Niet meer zwerven over straat, niet meer zoeken naar eten, niet meer weggejaagd worden maar gekoesterd worden en een kameraad voor het leven worden. Dat overkomt het merendeel van onze kittens. Gelukkig maar.

Nieuwe gastgezinnen blijven hard nodig, want we zien het aantal binnenkomende kittens niet afnemen. Door heel Nederland zijn gastgezinnen welkom. Bereid je voor op mooie momenten, geweldige momenten maar soms ook verdrietige momenten en blijf realiseren waar je het voor doet; om jonge katjes in de knel te helpen. Oh, en die vraag 'hoe kun je ze nog wegdoen?' kan ik in alle eerlijkheid beantwoorden met: niet. Twee van de vijf kittens bleven bij ons en zijn inmiddels bijna vijf kilo wegende katten.