Inge ruimt zwerfafval op
"Als ik het niet doe, stikt er misschien een vogel in”
Een egel is onhandig verwikkeld geraakt in het plasticje van een sixpack bier en hapt naar adem. Een ooievaarsjong werd onwel en viel pardoes uit de boom. Zijn moeder had postelastiekjes aangezien voor wormen en voerde hem afval. Een kat die naar eten zocht, kwam klem te zitten in een metalen blikje… Helaas zijn dit kenmerkende voorbeelden van dieren die gevolgen van zwerfafval ondervinden.
Door: Lily BangmaOnline redacteur
Ook onze dierenambulances komen voortdurend dergelijke slachtoffers tegen. Inge besloot hier iets tegen te doen en maakte met zichzelf de afspraak om in ieder geval elke dag iets van afval van straat op te rapen. Bewapend met grijpstok en plastic zak vertelt ze ons over haar motivatie.
Een verschil maken
De berm ligt bezaaid met rommeltjes: dopjes, klipjes, verscheurde broodzakjes, verkreukelde colablikjes en vele onherkenbare plastic stukjes. Inge bukt en verplaatst het afval keurig in de plastic zak die ze bij zich draagt. Een voorbijganger kijkt verbaasd omlaag. “Soms vragen mensen zich weleens af waarom ik troep van anderen zou opruimen. Maar zo zie ik het niet. Ik ruim het afval op voor de dieren en voor een beter milieu. Ik heb ook echt een verantwoordelijkheidsgevoel. Dan denk ik: ‘als ik het niet opraap, dan stikt er misschien een vogel in.’ Mijn insteek is dus anders, waardoor ik ook gemotiveerder ben om andermans afval op te ruimen.”
Het begon allemaal toen Inge wilde weten wat ze voor dieren en het milieu kon doen. Ze verdiepte zich in de mogelijkheden en het belang van ‘iets’ doen. Na een oproep om mee te doen aan een clean up-dag besloot Inge om haar handen uit de mouwen te steken en ook daarna bleef ze zich inzetten. “Tijdens mijn dagelijkse wandeling of onderweg naar werk kan ik makkelijk even iets van straat oprapen. Ik geloof echt dat zoiets kleins een groot verschil kan maken. In mijn omgeving zie ik dat ik mensen inspireer met de dingen die ik doe of vertel. Ik eet bijvoorbeeld al heel lang vegetarisch en tegenwoordig ook veganistisch. Twee van mijn vrienden zijn ook vegetariër geworden, terwijl ze anders misschien nog vlees hadden gegeten. En ook met zwerfafval rapen zet je anderen aan het denken. Mensen zien je lopen en gaan nadenken over waarom je dat doet. Misschien dat niet iedereen meteen zelf in actie komt, maar bewustwording van de gevolgen van zwerfafval is al een begin.”
Soorten afval
De zak in Inges hand begint al aardig op te bollen. Ze poert met de grijpstok in het hoge gras en probeert een ondefinieerbaar lint los te wrikken. “Laatst probeerde een meeuw iets uit een servetje te pikken. Het hele servetje viel uit elkaar. Toen ik erheen liep vloog de meeuw weg en kon ik het servetje opruimen. Gelukkig ben ik zelf nog nooit een dier tegengekomen dat echt in de knel zat. Als ik dat wel zou zien, zou ik natuurlijk zo snel mogelijk willen helpen. Hoewel ik niet weet of ik alle vogels zou durven helpen, want ze kunnen uit paniek agressief doen. Ik zou dan toch de dierenambulance bellen.”
Het lint schiet los en verdwijnt in de afvalzak. Speurend loopt Inge verder.
Behalve servetjes komt Inge veel verschillende soorten afval tegen. Op een vierkante meter liggen soms wel honderden sigaretten en in tijden van corona kwam ze héél veel mondkapjes tegen en zelfs een keer een maandverbandje. Ook ligt er vaak glas op straat, maar ook in parken. “Dat vind ik heel zorgelijk. In de bosjes lopen honden los en spelen ook kinderen. Tuurlijk, glas kan een keer breken. Maar vaak ziet het er niet uit alsof iemand zijn best gedaan heeft om het op te ruimen.”
