4 december 2024

Montis ongelofelijke reis

Of hoe de vermiste Roemeense zwerfkat Monti door de dierenambulance in Friesland wordt teruggevonden.

Toen Sabine en Reto iets meer dan een jaar geleden hun rondreis door Europa gingen maken, waren ze niet van plan er onderweg nog een reisgenoot bij te nemen. Maar toen hun wegen het pad van de drie weken oude en ziekelijke kitten Monti kruisten – die graatmager was en ónder de parasieten zat – konden ze het niet over hun hart verkrijgen om het ongelukkige hoopje pels, dat moederziel alleen was en de longen uit zijn lijfje schreeuwde, in een vuile straat in het vervallen, Roemeense stadje Calafat achter te laten.

Door: Inez BruinsmaRedacteur Online

Moederziel alleen in een struik

Monti wordt door Sabine en Reto gevonden in een struik. Het is snel duidelijk dat hij op een of andere manier zijn moeder is kwijtgeraakt, en er zijn ook geen broertjes of zusjes te vinden. Omdat ze betwijfelen of iemand zich om het ziekelijke schepseltje zal bekommeren, nemen ze hem mee naar hun kampeerbus. Daar maken ze hem schoon en geven hem water, want hij heeft erge dorst. Hoewel ze bang zijn dat Monti de nacht niet zal overleven, piept hij de volgende ochtend nog even fanatiek. Ze brengen hem naar een dierenarts waar hij ontvlooid wordt en oogdruppels krijgt tegen conjunctivis. Reto en Sabine krijgen een voorraad melkpoeder mee en er wordt ze uitgelegd hoe ze de kleine veelvraat moeten voeden. Monti heeft zijn flesje iedere twee tot drie uur nodig, ook ’s nachts! Reto: ‘’Van de ene op de andere dag werden we nachtbrakende kattenouders.’’

Lees ook: Een tweede kans voor buitenlandse dieren: een kritische overweging

Lees het blog

Monti groeit op in de camper

Omdat Monti nog te jong is om gechipt te worden, smokkelen Sabine en Reto hem Bulgarije binnen. Daar groeit hij onder de zorg van zijn pleegouders als kool. Hij gaat van behoeftige naar speelse kitten, en van kleine branieschopper naar vrolijke, stoere kater.

Toch blijft hij erg wild, en omdat Reto en Sabine van tevoren geen rekening hebben gehouden met een kat als reisgenoot, worden hun reisplannen flink in de war geschopt. Zo moeten ze steeds als er iets met Monti is of als er iets voor hem geregeld moet worden, niéuwe dierenartsen bezoeken. In de stad Vratsa wordt Monti gechipt. En hoewel hij het heerlijk vindt om te reizen en geen enkel probleem met de camper lijkt te hebben – mits hij er op tijd uit mag om zijn pootjes te strekken – blijkt wanneer het drietal genoodzaakt is om in een hotel te verblijven omdat de distributieriem vervangen moet worden, dat Monti het niet zo heeft op stilstaande huizen. De hotelkamer, die toch behoorlijk mooi is en minstens vier keer zo groot als de bus, vindt hij helemaal niets. Hij wordt agressief, en iedereen is blij als ze na twee lange dagen weer kunnen vertrekken.

Een avontuurlijke kater

Wanneer de winter nadert, trekt het gezelschap naar het eiland Thassos in Griekenland. Monti geniet met volle teugen van het zandstrand: de állergrootste en mooiste kattenbak die hij ooit heeft gezien. Ook is hij gek op de wildernis, waar hij zich altijd thuis lijkt te voelen. In Igoumenitsa wordt hij gecastreerd.

Met de veerboot gaan ze vervolgens naar Italië. Monti wordt iedere dag een beetje avontuurlijker. Overdag is hij veel buiten, en bij zijn eerste uitstapjes wordt hij nauwlettend in de gaten gehouden door zijn bezorgde baasjes, die erop toezien dat hij niet in gevaarlijke situaties terechtkomt. Na Italië reizen Reto en Sabine af naar hun huis in Zwitserland, waar ze enkele weken verblijven. Hier blijkt opnieuw dat Monti een hekel heeft aan stilstaande, bakstenen huizen. Hij maakt een flinke scène en moet naar de bus terug worden gedragen, waar hij zich beduidend meer op zijn gemak voelt en direct ontspant. De komende weken wonen Reto en Sabine in huis, en Monti in de camper. Daarna zullen ze voor de tweede helft van hun reis weer verder Europa in trekken.

1/10

Een melding van een kat in Friesland

Ongeveer een jaar nadat Monti in Roemenië uit zijn struik geplukt werd, gaat bij Dierenambulance De Meren de telefoon. Er wordt melding gedaan van een klein en tenger katje dat rondhangt in een tuin in Koudum, Friesland.

Zoals vaker bij dergelijke meldingen, maakt de melder zich zorgen om het welzijn van de kat en vraagt zich af of het dier wel een baasje heeft. Onderzoek in buurtapps heeft namelijk niets opgeleverd. Ambulancemedewerkers Wabe en Silvia gaan ernaartoe en vinden wel een chip, maar kunnen die (omdat het een buitenlandse chip betreft die geen hit geeft op Europese zoekmachines) niet uitlezen. Er wordt besloten om de kater een belbandje om te doen, omdat het in deze toeristische provincie mogelijk is dat de kat, mét baasjes op vakantie is, en helemaal niet verdwaald of zoek. In het belbandje zit een verzoek aan de eigenaren om ons te bellen.

Zoektocht naar de baasjes van Monti

Het zit ambulancemedewerker Silvia niet lekker. Ze struint iedere database en het internet af om mogelijke vermissingsberichten te vinden. In eerste instantie levert dat weinig op en loopt het spoor steeds dood. Maar dan… geheel onverwacht, vindt ze tóch een oproep op de Facebookpagina van het Friese stadje Stavoren, dat aan het IJsselmeer ligt en bekendstaat om zijn watersport en boten.

Onder het vermissingsbericht staat een nummer. Een vermoeide Reto neemt op. In eerste instantie is hij sceptisch en gelooft hij niet dat Monti is gevonden. De laatste tijd hebben hij en Sabine tal van tips gekregen over de verblijfplaats van hun geliefde wit met grijs-gestreepte avonturier, en steeds was het loos alarm. Ze hebben de hoop bíjna opgegeven als Silvia weet te vertellen dat deze kat een knik in zijn staart heeft. Net als Monti! Dolblij vertelt hij het heugelijke nieuws aan Sabine.

Wat is er gebeurd?

Reto, Sabine en Monti zijn opnieuw op pad gegaan. Eerst naar Duitsland, daarna weer naar Zwitserland en toen Frankrijk. Daar kozen ze vooral plekken in de wildernis die Monti zo leuk vindt. Ze zorgden er altijd voor dat er geen drukke wegen in de buurt waren. In België (waar ze bijzondere huizen keken en kersenbier dronken) ontpopte Monti zich meer en meer tot nachtbraker. Het grootste gedeelte van de nacht bracht hij buiten door, en overdag kwam hij binnen om te slapen. Montis negende land was Nederland. Zijn meest geliefde plek was op de Veluwe, bij Radio Kootwijk. Hij vond het bos, de verlaten huizen en de wilde dieren geweldig. Maar toen Sabine en Reto Monti op de dag dat ze uit Stavoren wilden vertrekken riepen, was hij nergens te bekennen.

Sabine en Reto zijn nog twee volle weken gebleven om naar Monti te zoeken, daarna moesten ze echt terug naar Zwitserland. Ze hebben hem aangemeld bij Amivedi en Tasso, de Duitse diervermissingsdatabase. Ze hebben de havenmeester gewaarschuwd, en iedereen in de jachthaven en op de naburige camping gevraagd om naar Monti uit te kijken. Veertien dagen lang stond iedere dag in het teken van de zoektocht naar Monti. Ze hebben posters opgehangen met 'Monti vermist' en een oproep gedaan in meerdere Facebookgroepen, waaronder de groep van Stavoren, via welke Monti uiteindelijk met zijn eigenaren herenigd is. Met tranen in hun ogen moesten ze uiteindelijk Nederland verlaten. Sabine: ''Het was een van de verdrietigste dagen van ons leven.''

Een dolgelukkig weerzien

Silvia belt de melder bij wie Monti in de tuin heeft gezeten, en die nacht mag hij daar in de schuur slapen. De volgende dag wordt hij naar Zwerfdierenopvang De Nomadenhof gebracht en een dag later is het weerzien. Sabine en Reto zijn meer dan 900 kilometer naar Nederland gereisd om hun geliefde vriend te halen. Op 18 oktober is hij zoekgeraakt en op 16 november hebben we zijn baasjes teruggevonden. Niet slecht, zo zonder goed uitleesbare chip. Hoe hij tien kilometer van Stavoren in Koudum terecht is gekomen, zullen we nooit weten. Wellicht is hij met een andere camper meegereden. Sabine en Reto hebben het Monti wel gevraagd, maar hij wilde het niet vertellen.