Over rechters en beulen

De provinciale bestuurders in ons land gaan over leven en dood. Zij hebben de macht om te bepalen wie wanneer welke dieren in de natuur waar en waarom mag doden. Daar zijn wettelijke kaders voor, maar feit is dat talloze dieren letterlijk vogelvrij zijn.
Femmie Smit

Door: Femmie Smit Programmamanager In het Wild Levende Dieren

Over rechters en beulen

Dat gegeven is op zich al een debat waard en dat voeren we dan ook in alle openheid, met onderbouwde argumenten en in de volle overtuiging dat dieren een eerlijke kans verdienen. De Dierenbescherming vindt namelijk dat vernietiging van leven niet de meest voor de hand liggende oplossing mag zijn voor - al dan niet terecht ondervonden - schade of overlast. Zeker niet als er alternatieven zijn om vermeende schade aan te pakken. En die zijn er vaak.

Damherten in Waterleidingduinen

Het is een lastige en meestal ook zeer emotionele discussie. Afgelopen week nog viel op dat je zelfs met reële argumenten niet altijd het gelijk aan je kant hebt in dit land. De uitspraak van de rechter in de kwestie rond de damherten in de Amsterdamse Waterleidingduinen toont aan dat juridische kaders blijkbaar zeer ruim zijn en de meest uiteenlopende visies op natuurontwikkeling mogelijk zijn.

Heel simpel gezegd: de provincie vindt dat er te veel dieren rondlopen, wij vinden van niet. Als Dierenbescherming mogen we dat vinden, maar dat geldt ook voor de provincie. En zolang ze het beheer zogenaamd 'netjes' inrichten, dan is afschot van duizenden dieren blijkbaar een optie. Het teleurstellende oordeel van de rechter was wat dat betreft een keiharde klap in ons gezicht. "Eindelijk", zegt de verantwoordelijke gedeputeerde op de site van de provincie Noord-Holland, kunnen ze daar de populatie damherten terugdringen.

Faunabeleid Zuid-Holland

De Dierenbescherming beraadt zich momenteel op verdere stappen, maar ik wil even terug naar de kwestie waar het me hier om gaat, los van de fundamentele discussie over afschot. Als die keuze eenmaal is gemaakt, dan blijkt in de praktijk dat de uitvoering niet zelden op een waar drama uitloopt. Neem de verschrikkelijke taferelen die zichtbaar zijn geworden bij de uitvoering van het faunabeleid in Zuid-Holland. Deze week was voor ons de maat vol en hebben we de provincie een brief geschreven waarin we duidelijk maken dat het roer daar echt om moet.

Amateuristisch afschot ganzen

Wat is er aan de hand? Er zijn opnieuw beelden opgedoken van de volstrekt amateuristische wijze waarop het afschot van ganzen plaatsvindt. Als jagers zich er al op voorstaan dat hun wijze van opereren 'weidelijk' is (in jagersogen betekent dat: 'vakkundig, met eerbied voor de natuur'), dan laten de vrijwilligers in Zuid-Holland zien dat ze er geen snars van hebben begrepen. Eerbied voor de natuur houdt namelijk niet in dat je dieren aanschiet, vervolgens minutenlang laat creperen en ze dan een halfbakken genadeschot geeft. En als het nou om een incident zou gaan….


Helaas hebben de verantwoordelijken bij de provincie Zuid-Holland een groep mensen bereid gevonden om gratis het vuile werk op te knappen dat ze knullig en met weinig empathie uitvoeren. Dat bleek niet alleen vorig weekend, maar al eerder in juli en dierenarts Saskia van Rooij toonde met haar niet aflatende speurwerk meerdere keren aan dat knobbelzwanen in het Groene Hart nou ook niet bepaald 'weidelijk' aan hun trieste einde komen.

Jagers verkleed als actievoerders

Het begint in Zuid-Holland een soap te worden van ongekende proporties. Actievoerders verstoren de jacht, jagers verkleden zich als actievoerders en poseren bij de restanten van geschoten ganzen. Elkaar pesten en treiteren over de ruggen van onschuldige dieren; het kan blijkbaar allemaal. Moe word ik ervan. Maar het meest erger ik me nog aan de politiek verantwoordelijken die dit mogelijk maken. Zij luisteren amper naar de Dierenbescherming en de diervriendelijker aanpak die wij voorstellen voeren ze vooralsnog niet door. Ik hoop dat ze onze brief dit keer wél goed lezen en beseffen dat het zo écht niet verder kan.