Papa rijdt mee
Voor dieren in nood en tijd voor elkaar
Een reiger in de keuken, een pleegkitten in een studentenkamer en een dierenambulance vol jonge egels die weer terug de natuur in mogen. Het zijn momenten die onze dierenbeschermers niet snel vergeten. Voor sommigen van hen krijgen die momenten nog extra betekenis, omdat ze hun liefde voor dieren delen met hun zoon of dochter.
Door: Marlijn de Jager-GerhardtOnline redacteur
In het voorjaar rijden onze dierenambulances vooral uit voor vogels, kittens en egels. Speciaal voor Vaderdag zetten we drie duo’s in het zonnetje die zich samen inzetten voor deze dieren in nood.
Vogels – quality time tussen de meldingen door
Duifjes, mereltjes, kauwtjes, pulletjes; ze zorgen momenteel moeiteloos voor een volle agenda. Dierenambulancevrijwilliger Louw Hummeling en zijn zoon Robin weten er alles van. Louw zet zich al zo’n vijftien jaar in voor Dierenambulance Noord-Holland Zuid, maar zijn liefde voor dieren begon veel eerder. “Volgens mijn moeder kwam ik vroeger al thuis met gewonde dieren. Dan lag er een briefje op tafel: ‘Mam, er staat een reiger met een gebroken vleugel in de keuken.’ Er was toen nog geen dierenambulance. Die liefde voor dieren gaf hij ongemerkt door. Voorheen reed Robins zus een paar jaar met pa mee, maar inmiddels rijdt hij (eveneens een groot dierenvriend) al twee jaar zelf mee.
Tijdens een dienst zit het duo uren samen in de dierenambulance. Tussen de meldingen door praten ze elkaar bij over hun levens. De dierenambulance blijkt daarmee niet alleen een plek waar dieren worden geholpen, maar ook waar vader en zoon tijd voor elkaar maken. “Je maakt samen bijzondere dingen mee, maar ook verdrietige”, zegt Louw. “Dat versterkt je band.” De meldingen zijn net zo afwisselend als de gesprekken die vader en zoon voeren. Van een aalscholver die vastzit aan een vislijn midden in de Ringvaart tot een meeuw die zichzelf klem vloog in een campingstoel. “Dat zijn de interessantere meldingen, dan moet je echt een puzzel oplossen en samenwerken. En het is toch anders dan een dier in een doosje ophalen en wegbrengen”, vertelt Robin. Ook de locaties variëren sterk. “Het ene moment sta je langs een drukke weg, het andere moment loop je samen in het donker over het strand van Zandvoort.” De heren halen veel voldoening uit het vrijwilligerswerk dat ze samen doen.
Soms klinkt er applaus als een reddingsactie slaagt. Maar minstens zo vaak, bestaat hun werk uit het geven van voorlichting. Jonge vogels die op de grond zitten, hebben bijvoorbeeld vaak helemaal geen hulp nodig. “Mensen denken dat ze uit het nest zijn gevallen, maar dat is niet zo, ze zijn net uitgevlogen”, legt Louw uit. “Hun ouders voeren ze nog. Voorbijgangers nemen ze vaak mee uit goede bedoelingen, maar halen ze juist weg bij hun ouders.”
