“Wie goed voor dieren zorgt, mag trots op zichzelf zijn”

Op pad met scholenvoorlichter Geert

De juf staat voor de klas, maar alle kinderen uit groep 5 van de J.P. Waaleschool staren nieuwsgierig naar Geert die gekleed in een limegroen Dierenbeschermingsshirt klaarstaat naast het digibord. Algauw wordt hij geïntroduceerd. “Dit is Geert, hij komt vandaag vertellen over de Dierenbescherming.” Het gekwebbel in de ruimte verstilt en de kinderen rechten hun rug. “Zien jullie dit logo? Een hand en een poot, wat zegt dit nu eigenlijk?” begint scholenvoorlichter (voorheen schoolmeester) Geert. Vingers schieten de lucht in.

Door: Marlijn de Jager-Gerhardt Online redacteur

“Wie goed voor dieren zorgt, mag trots op zichzelf zijn”

“Ik denk dat het over samenwerken gaat”, reageert een jongetje. Geert knikt, “samenwerken, dat is een hele belangrijke!” bevestigt hij, “maar vinden jullie het niet ook een ‘ho’-beweging?” vraagt Geert terwijl hij als een agent zijn hand omhoog steekt. “Ho! Tot hier en niet verder. Als het niet goed met dieren gaat, komt de Dierenbescherming kijken.” Dat roept vragen op, want waarom gaat het dan niet goed met dieren? Het is toch logisch dat je goed voor dieren moet zorgen? Geert knikt weer. “Je zou denken dat dat vanzelfsprekend is, maar mensen gaan telkens de fout in.

‘Huisdieren zijn geen producten’

“Wie heeft hier een huisdier?” vraagt Geert. En weer steken de leerlingen vliegensvlug hun vingers op. Ze willen allemaal dolgraag over hun dieren vertellen. De één heeft een hond, de ander twee katten. Konijnen, cavia’s, kanaries, ze worden allemaal flink vertroeteld. Dat vindt Geert fijn, want ‘wie goed voor z’n dieren zorgt, mag trots op zichzelf zijn.’ Zijn eigen hond Jopie is 13 jaar oud en gek op regen. Hoe harder het regent, hoe meer ze van de buitenlucht en de modderpoelen geniet. Hoewel Geert dan liever lekker droog binnen zit, gunt hij zijn dier haar pleziertje. “Je moet goed kijken naar wat je dier nodig heeft om een fijn leven te leiden.”

"Ho, tot hier en niet verder. Als het niet goed met dieren gaat, komt de Dierenbescherming kijken."

En dat doet niet iedereen. Een wollige kitten, de ontroerende blik van een puppy, een schattig klein schildpadje: onweerstaanbaar! Maar dieren worden ouder, groter, slapen de hele dag of worden ziek. “Dat valt tegen en zo worden dieren in dozen achtergelaten, uit de auto gegooid of tussen het vuilnis gezet. Stel je eens een hond voor. Zijn baasje pakt de riem en loopt met hem naar buiten. De hond denkt ‘jee, lekker naar buiten!’ en dan wordt hij vastgebonden aan een paal. ‘Wanneer komt mijn baasje terug?’ Maar er komt helemaal niemand…” Het is doodstil in de klas. De kinderen kijken beteuterd. “Gelukkig loopt het met de meeste dieren goed af!” Er wordt gezucht, wat een opluchting! “De dierenambulances halen de dieren op en dierenasielen vangen ze op. Dierverzorgers geven de dieren de zorg en de liefde die ze zo hard nodig hebben en zoeken een passend baasje. Maar dat is eigenlijk niet normaal. Mensen moeten van te voren goed nadenken voordat ze een dier aanschaffen.”

Doe de Dier & Mens Wijzer!

‘Niet iedereen heeft kwade bedoelingen’

Ook vertelt Geert aan de hand van filmpjes en een Dierenbeschermingsspel over het werk van de Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming. “In Ridderkerk heb je Het Knaagspoor. Daar kwamen 25 konijnen binnen die in beslag waren genomen. De eigenaar begon met twee konijntjes. Dat werden er algauw vier en voor ze het wist waren het er 25 waar ze niet allemaal voor kon zorgen, hoe zeer ze dat ook probeerde. Niet slecht bedoeld, maar mevrouw had geen geld om dierenartskosten te betalen en kon de konijnen niet laten steriliseren of castreren.” Geert benadrukt dat het met deze dieren al snel weer goed ging, maar inspecteurs komen ook vreselijk verwaarloosde dieren tegen. “Uitgemergelde honden, paarden die te lang in het water hebben gestaan en last hebben van hoefrot. Als de dieren niet té zwak zijn, krijgen eigenaren een kans om naar de dierenarts te gaan en hun dieren voortaan goed te verzorgen. Doen ze dat niet? Dan nemen inspecteurs de dieren mee”, legt Geert uit. “Zien ze hun dier dan ooit nog terug?” vraagt een meisje met open mond. “Dat ligt eraan wat de rechter besluit”, antwoordt Geert.

‘Behandel dieren met respect’

Geert praat al een tijdje, maar de kinderen hangen nog altijd aan z’n lippen. Haast ongemerkt verandert hij van onderwerp. Hij legt uit wat een voedselketen is en met name hoe een ‘eerlijke’ voedselketen eruit hoort te zien. “De bio-industrie is alles behalve eerlijk”, vindt Geert. Hij schetst benauwende situaties uit de veehouderij. “Varkens die hutjemutje in de stal staan en geen enkel daglicht zien. Heerst er vogelgriep en heb je als boer 40.000 kippen? Dan kun je weleens pech hebben… Alle dieren, hoe gezond ze ook zijn, worden op dieronvriendelijke wijze gevangen en gedood.” Geert windt er geen doekjes omheen. Maar ook nu eindigt zijn verhaal met een positieve wending. Filmpjes laten zien hoe Beter Leven boeren hun dieren een stuk beter verzorgen. Kippen krijgen de ruimte, varkens wroeten in de modder en koeien staan vredig in de wei.

Nog véél méér dierenverhalen

Geert vertelt nog veel meer en beantwoordt vraag na vraag. “Wat zit er allemaal in een dierenambulance?” “Worden dierenredders weleens gebeten of geprikt?” “Komt de Dierenbescherming ook op voor wilde dieren?” “En waarom is het voor de snoekbaars stressvol om opgevist te worden voor een foto?” Uiteindelijk klapt de juf in haar handen. “Ik snap dat jullie nog úren willen luisteren, maar we gaan er een eind aan breien. Jullie mogen even naar buiten.” De kinderen bedanken Geert als een stel jonge honden. Als de bel gaat, rennen ze joelend en uitgelaten naar het schoolplein. En Geert? Die pakt nabesprekend met de enthousiaste juf zijn boeltje weer in voor de volgende klas.

Voor dierenlessen op school

Aan de slag met dierenwelzijn in de klas? Gebruik dan een van onze lessen over de omgang met huisdieren, dieren uit de natuur of over actuele dierenthema’s. Abonneren kan ook.

Bekijk alle lesbrieven