Zeven maanden trainen voor dieren in nood

Op zondag 7 juni wacht broer en zus Julian (30) en Eline (28) een flinke uitdaging: 1,9 kilometer zwemmen, 90 kilometer fietsen en daarna nog een halve marathon lopen (21 kilometer). Ze bereiden zich al zeven maanden voor op een halve triatlon in Amsterdam. Toch draait het voor hen om meer dan een sportieve prestatie. Met hun deelname halen zij geld op voor dieren in nood.

Steun Julian en Elines actie voor dieren

“Op een gegeven moment dachten we tijdens het trainen: we steken hier zoveel tijd en energie in, waarom zouden we dat alleen voor onszelf doen?” vertelt Eline. “Het is mooi om fitter te worden en je grenzen te verleggen, maar het voelt nog beter als je daar iets aan kunt koppelen waar je écht om geeft. Voor ons zijn dat de dieren."

Van kat en hond naar dreamteam

Dat broer en zus nu samen aan de start staan, is niet altijd vanzelfsprekend geweest. Als kinderen waren ze naar eigen zeggen ‘als kat en hond’. “We konden elkaar vroeger af en toe wel schieten”, lacht Julian. “Maar tijdens onze studententijd zijn we enorm naar elkaar toegegroeid. Via sport, maar ook omdat we dezelfde waarden belangrijk zijn gaan vinden.”

Al zat de liefde voor dieren er bij allebei altijd al in. Die kregen ze vooral mee van hun moeder die opgroeide in het Brabantse buitengebied, waar haar vader schaapsherder was. “Dieren waren altijd onderdeel van verhalen, speelgoed en gesprekken thuis”, vertelt Julian. “Dat heeft ons gevormd en dat zorgde ervoor dat we allerlei diervriendelijke keuzes maakten.”

Ze kozen allebei als kind al voor een vegetarische levensstijl, wilden geen dierentuinen meer bezoeken en Eline stopte ook met paardrijden. “Ik vond het steeds moeilijker om te rechtvaardigen dat een dier iedere dag rondjes loopt in de bak, omdat ik dat leuk vind.”

Die liefde voor dieren krijgt op 7 juni een nieuw hoofdstuk. Hun ouders kijken met een mengeling van trots en verbazing naar de sportieve prestaties van hun kroost. “Ze vragen zich nog steeds af waarom wij ons vrijwillig zo afpeigeren”, lacht Julian. “Maar ze zijn ook trots op ons en staan komend weekend trouw aan de zijlijn om ons aan te moedigen!” vult Eline aan. “Ze vinden het extra mooi dat wij dit voor de Dierenbescherming doen!”

De kat die hun hart veroverde

Dat dieren een belangrijke plek innamen in het gezin, werd ook duidelijk toen Pixie hun leven binnenwandelde. Een huisdier leek lange tijd onmogelijk, omdat Eline, Julian en hun vader allergisch waren voor dieren. Toch kreeg het gezin uiteindelijk een kat.

Buurtkat Pixie dook steeds vaker op, omdat zij in haar eigen huis werd weggejaagd door de andere kat. Uiteindelijk voelde ze zich bij Julian, Eline en hun ouders meer thuis. Met instemming van de eigenaren mocht ze blijven. Zelfs hun vader, die het aanvankelijk niet zo zag zitten, ging uiteindelijk overstag. “Vooral toen Pixie zijn schoot verkoos boven die van ons”, lacht Julian.

Jaren geleden droeg Julian een nummer op aan kat Pixie, dat werd opgepikt door Radio538. En nu gaat hij uit haar naam voor de triatlon. Bekijk de video.

“Oh, wij waren echt zo blij met haar!” zegt Eline. “We maakten zelfs ruzie over bij wie zij op bed mocht slapen. Mijn ogen traanden en ik liep altijd snotterig rond, maar dat had ik er graag voor over.” Pixie groeide uit tot een geliefd gezinslid. Voor Julian is zij nog steeds een belangrijke motivatie. “Ze voelde bijna als mijn tweede zusje. Als het zwaar wordt tijdens de triatlon, denk ik aan haar.”

Waar Julian denkt aan Pixie, haalt Eline onder andere inspiratie uit walvissen. “Ik vind walvissen intrigerende dieren. Ze zijn zo groot en krachtig, en tegelijk spelen ze een belangrijke rol in het ecosysteem. Daar wil ik tijdens het zwemmen aan denken!”

Voor dieren die geen stem hebben

Hun betrokkenheid bij dieren blijft niet beperkt tot huisdieren en walvissen. Al op jonge leeftijd kwamen Julian en Eline in actie voor dieren die hulp nodig hadden. Julian was WNF-ranger en deed mee aan sponsorlopen voor bedreigde diersoorten. Samen schakelden ze meermaals onze dierenambulance in als ze een aangereden duif vonden of eendjes zagen die verstrikt waren geraakt in visdraad. “Dat gevoel van het willen helpen van dieren is altijd gebleven”, zegt Julian. “Dieren hebben geen stem. Voor mensen is er van alles geregeld, en dat is prachtig. Maar dieren kunnen niet voor zichzelf opkomen. Juist daarom verdienen ze extra aandacht.”

Beiden maken zich zorgen over dierenwelzijn, vooral in de veehouderij. Toch willen ze daarover niet met een opgeheven vinger praten. “We willen vooral niet overkomen als ‘de irritante vegetariërs/vegans’ die anderen vertellen wat ze fout doen”, legt Julian uit. “Het gaat ons om bewustwording. Veel mensen staan nauwelijks stil bij waar hun eten vandaan komt, hoe miljoenen dieren moeten leven en hoeveel vreselijke misstanden er zijn.” Ook het doorfokken van dieren om aan een schoonheidsideaal te voldoen, zit Julian dwars. “Sommige dierenrassen hebben áltijd pijn, omdat ‘wij’ bepaalde uiterlijke kenmerken schattig vinden. Ik vind het daarom belangrijk om het gesprek over dit soort onderwerpen te voeren.”

Broer en zus combineren hun passie voor sporten met hun liefde voor dieren.

Eline sluit zich daarbij aan. “Mensen plaatsen zichzelf vaak boven dieren. Terwijl we deze planeet samen delen. Veel mensen vinden hun hond ontzettend belangrijk, maar over het leven van een varken denken ze niet na. Terwijl al die dieren uiteindelijk hetzelfde recht hebben om hier te zijn. Dat verschil vind ik moeilijk te begrijpen.”

Meer sporters voor dieren?

Eline stopt met fietsen om dieren te aaien.

Met hun actie hopen Julian en Eline niet alleen geld op te halen voor de Dierenbescherming, maar ook anderen te inspireren. “Er zijn tegenwoordig ontzettend veel mensen die marathons en triatlons doen,” zegt Julian. “Hoe mooi zou het zijn als meer mensen hun sportieve uitdaging koppelen aan een goed doel dat ze belangrijk vinden?” zegt Julian. “Of dat nu de Dierenbescherming is, onderzoek naar ziekte of iets anders dat dichtbij je hart ligt. Als wij daar anderen mee inspireren, is onze missie eigenlijk al geslaagd!”