Zwarte katten brengen geluk!

Nog altijd hangt er een zweem van mysterie rond zwarte katten. Door de eeuwen heen speelden ze de hoofdrol in duistere vertellingen en historische gebeurtenissen, maar het waren en zijn ook geluksbrengers, beschermers en geliefde huisgenoten! We poetsen hun reputatie graag eens flink op.

Door: Marlijn de Jager-GerhardtOnline redacteur

Zwarte katten brengen geluk!

Van godin tot geluksbrenger

Al duizenden jaren geleden, in het oude Egypte, namen katten een bijzondere plaats in. Ze werden zelfs vereerd vanwege hun nauw band met de godin Bastet, die werd afgebeeld als vrouw met een kattenkop. Bastet stond onder andere bekend als beschermer van het huis, de vruchtbaarheid, vrouwen, kinderen en als het symbool van vreugde, warmte en liefde. Katten werden hiernaast extra gewaardeerd, omdat zij levens redden. Zij beten giftige slangen dood en beschermden de graanvoorraden tegen muizen en ratten. Oorspronkelijk deed de kleur van de kat er niet toe, maar de zwarte kat kreeg een prominente rol in het oude Egypte.

Ook in Europa kon men op de praktische verdiensten van de kat rekenen. Ze werden gehouden om knaagdieren te bestrijden en reisden om die reden mee aan boord van handelsschepen. Uit Britse volksverhalen blijkt dat vooral de zwarte kat geluk bracht. Zo hielden sommige zeelieden en hun echtgenoten zwarte katten in de overtuiging dat ze bescherming boden op de woeste zee.

Ook bracht een zwarte kat die je pad kruiste geen onheil, maar was dat in sommige delen van Groot-Brittannië juist een gunstig voorteken. Dat komt ook naar voren in Duitse vertellingen, al moet de kat dan wel van rechts naar links de weg oversteken. En volgens een Italiaans volksgeloof brengt het geluk als je een zwarte kat hoort niezen. In een negentiende-eeuws Brits versje werd de reputatie van de kat nog eens hartstochtelijk benadrukt: “Whenever the cat ‘o the house is black, the lasses o’ lovers will have no lack.” Vrij vertaald: met een zwarte kat in huis hoeven de meisjes niet bang te zijn dat ze aanbidders tekortkomen. De zwarte kat was hier dus een soort cupido.

Het blijft niet bij Europese voorbeelden. We vinden ook mooie voorbeelden aan de andere kant van de wereld. Wie kent bijvoorbeeld het Japanse maneki-nekobeeldje niet? De kat met de wuivende opgeheven poot die geluk brengt of bescherming biedt. Afhankelijk van de kleur van de kat worden er verschillende betekenissen aan de dieren toegeschreven. De zwarte variant biedt onder andere bescherming tegen het kwade.

Hoe werd de kat een kwaadaardig monster?

Als katten door de tijd heen in allerlei culturen werden vereerd, ze geluk brachten en zelfs zorgden voor romantische voorspoed, waar komt dat onheilspellende imago dan vandaan? In middeleeuws Europa raakten katten steeds meer verstrikt in verhalen over hekserij en zwarte magie. Vooral in de late Middeleeuwen en de vroegmoderne tijd (1450-1750) werden vermeende heksen steeds meer verbonden met het vereren van de duivel en daarom vervolgd. In die heksenverhalen kregen ook dieren een rol. Zwarte katten, maar ook padden, slangen en andere dieren, bleken vaak hulpjes van heksen. De vachtkleur hielp niet mee, want zwart werd in de christelijke beeldtaal vaak gezien als het kwade. En tja, een dier dat dan ook nog in het donker ronddolde met oplichtende ogen, paste perfect in het plaatje.

Toch was het ook weer niet zo zwart-wit. De associatie tussen zwarte katten en hekserij ontstond niet overal op hetzelfde moment en was zeker niet in heel Europa een ding. Ook werden katten niet alleen vanwege hun kleur gewantrouwd. Religieuze overtuigingen, volksverhalen en lokale tradities verschilden enorm van elkaar. In de ene regio namen heksen misschien de gedaante van een kat aan, maar elders was de kat een doodgewone muizenjager.

Hoe je het ook wendt of keert. Zwarte katten waren toen en zijn nu nog steeds, dankbare personages in spookverhalen en bijgeloof. En wat is dat beeld toch hardnekkig! Eeuwen later duiken ze gewoon weer op als halloweenversiering, in griezelfilms en in sprookjes.

Zijn zwarte katten ook echt anders?

Of zwarte katten zich anders gedragen dan hun cyperse of roodharige soortgenootjes? Zijn ze eigenzinniger? Afstandelijker? Of juist aanhankelijker? Zorgt die beeldvorming ervoor dat mensen zwarte katten nog steeds anders zien dan andere katten? Er is geen overtuigend bewijs gevonden voor een afwijkend karakter van zwarte katten ten opzichte van katten met een andere vachtkleur. Uit recent Amerikaans onderzoek blijkt wel dat mensen foto's van zwarte asielkatten vaker beoordelen als angstig of boos. Waarschijnlijk omdat ze hun gezichtsuitdrukking op foto’s moeilijker konden aflezen.

In onze asielen

Hoe zit dat dan in onze eigen dierenasielen? Worden zwarte katten dan minder snel geadopteerd? Voorheen zagen we dit wel terug in onze cijfers, maar nu ze onder andere door betere fotocamera’s en met video’s makkelijker vast te leggen zijn, merken onze dierverzorgers gelukkig geen verschil meer. Zoek je toevallig nog een leuke huisgenoot? Bekijk vooral alle mooie snoetjes op deze pagina!

Op het moment van publicatie, zochten de zwarte katten op deze katten nog een baasje. Het kan zijn dat er inmiddels dieren zijn gereserveerd of geadopteerd.

Zijn zwarte katten wel zwart?

Nog een leuke wetenswaardigheid: een zwarte kat is niet zo zwart als je misschien denkt. Bekijk zijn vacht maar eens in het zonlicht. Bij veel katten verschijnt er een roestbruine gloed en bij andere katten worden zelfs patronen en strepen zichtbaar. Ofwel: wat op het eerste gezicht pikdonker lijkt en wellicht gepaard gaat met een historisch (veelzijdig) imago, blijkt als je goed kijkt heel anders te zijn. Het is geen duister wezen met inktzwarte vacht. Het is een kleurrijk dier met een minstens zo kleurrijk verleden (en heden).