Eerdere resultaten

Op 10 september 2015 gaat het verbod op wilde dieren in circussen in. Dankzij dit verbod is het niet langer toegestaan om als circus rond te reizen met wilde (zoog)dieren of hen kunstjes te laten vertonen. Dierenbescherming en Wilde Dieren de Tent uit hebben tien jaar lang gestreden om dit verbod erdoor te krijgen, en met succes!

Provincie Noord-Holland en gemeente Amsterdam willen 2400 damherten afschieten in de Amsterdamse Waterleidingduinen. In augustus 2015 ondertekenden ruim 17.000 mensen onze petitie tegen afschot van deze dieren. Op 3 september overhandigde directeur Frank Dales de handtekeningen aan wethouder Kock van de gemeente Amsterdam.

Onze campagne 'Help dieren in nood' stond in oktober 2014 het teken van het inspectiewerk. En dat was hard nodig, want sinds 2011 is het aantal inspectiemeldingen met 45 procent gestegen. Om dieren in nood te kunnen blijven redden, vroegen we mensen om ons te steunen. Dankzij deze campagne kunnen wij met drie extra inspecteurs in 2015 4.500 meer mishandelde en/of verwaarloosde dieren redden dan afgelopen jaren. Daarnaast kunnen wij dankzij jouw steun extra inzetten op voorlichting ter preventie van dierenleed.

Jaarlijks worden in Nederland tussen de 8.000 en 13.500 verwilderde katten afgeschoten. In oktober 2013 startte de Dierenbescherming de actie ‘Zeg NEE tegen het afschieten van zwerfkatten’. De petitie die hieraan gekoppeld was, werd door maar liefst 137.123 mensen ondertekend. Kort nadat de petitie werd aangeboden aan staatssecretaris Sharon Dijksma van Economische Zaken, heeft de Tweede Kamer zich in meerderheid uitgesproken tegen het afschieten van katten. Een prachtig resultaat van de campagne!

Jaarlijks sterven veel dieren een gruwelijke dood door stalbranden. De Dierenbescherming zette dit probleem in 2008 op de kaart en na jaren knokken werden eindelijk maatregelen aangekondigd die stalbranden moeten indammen, in de vorm van een aanpassing van het Bouwbesluit. Dieren worden hierdoor niet langer gezien als ‘goederen in loodsen’. Concreet moeten alle nieuwe en te verbouwen stallen per 1 april 2014 voldoen aan een pakket eisen op het gebied van brandveiligheid.

De dierenambulance van regio OverGelder ontving als een van de drie eerste ambulances in Nederland op 3 februari het Keurmerk Diervervoer van de Stichting Dierkeur. Deze stichting reikt keurmerken uit aan instanties die zich inzetten voor dieren in nood en daarbij opereren volgens strikte regels. De dierenambulanceorganisaties vinden dat belangrijk, maar ook voor de gemeente, de politie en het meldpunt 144 red-een-dier is het een maatstaf voor kwaliteit en betrouwbaarheid.

Op 17 januari werd het Dierenbeschermingscentrum Limburg officieel geopend. Er kunnen jaarlijks ruim 5.000 dieren worden opgevangen: zwerfdieren in opdracht van een groot aantal Limburgse gemeenten, maar ook afstandsdieren van particulieren. Doel is de dieren zo snel mogelijk met hun baasje te herenigen of aan een nieuwe eigenaar te helpen. Daarnaast biedt het Dierenbeschermingscentrum ook maatschappelijke en (para)veterinaire diensten aan. Vooral de maatschappelijke activiteiten willen we in de toekomst verder uitbreiden. Daar waar sprake is van mensenleed, raken dieren immers ook vaak in de knel.

De Dierenbescherming werkt samen met zo’n 50 gelieerde en erkende asielen. In 2013 werden ruim 10.500 honden opgevangen en ruim 28.000 katten. Ze waren verdwaald, gedumpt of er kon door omstandigheden niet meer voor ze worden gezorgd. In onze opvangcentra worden ze liefdevol verzorgd en er wordt zo snel mogelijk een nieuw baasje voor ze gezocht. De opvang van dieren beperkt zich niet alleen tot honden en katten. Ook konijnen, knaagdieren, vogels en dieren uit het wild worden opgevangen. Inmiddels heeft de Dierenbescherming ook drie gespecialiseerde knaagdierenopvangcentra.

Onze inspecteurs van de Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming (LID) verrichtten in 2013 7.835 inspecties. Ze behandelden meldingen van verwaarlozing en mishandeling die binnenkomen bij 144. Vaak is er een intensieve samenwerking met de Dierenpolitie. In die situaties richt de politie zich op de dader en de LID houdt zich specifiek bezig met het herstellen van de situatie van het dier. 69% Van de behandelde meldingen had betrekking op gezelschapsdieren en 27% op landbouwhuisdieren. 70% Van de gedane meldingen was gegrond. Naast de inspecteurs van de LID werken bij de regio’s van de Dierenbescherming ook vrijwillige preventiemedewerkers.

Nederlandse supermarkten hebben besloten per 1 juli 2015 alleen nog vers varkensvlees te verkopen dat voldoet aan de criteria die de Dierenbescherming hanteert voor haar Beter Leven keurmerk met één ster. Dit houdt in dat bijna vier miljoen varkens uit de vee-industrie over twee jaar meer ruimte en afleidingsmateriaal hebben om verveling tegen te gaan. Lichamelijke verminkingen van biggen worden drastisch verminderd en de dieren mogen langer bij hun moeder drinken.

Op 12 april 2013 werd het eerste Dierenbeschermingscentrum in Amersfoort geopend. Het is het eerste van een reeks professionele centra die we door het hele land willen realiseren. De bouw van het centrum, mede mogelijk gemaakt door de Nationale Postcode Loterij, duurde ruim twee jaar. Het voldoet aan de modernste eisen op het gebied van dierenopvang, is duurzaam gebouwd en kan op jaarbasis zo’n 3.400 dieren opvangen. Naast een asiel huisvest het een pension, operatiekamer en dierenartspraktijk.

Per 1 april 2013 werd het verplicht honden te chippen en registreren. Alle pups moeten vanaf die datum binnen zeven weken na de geboorte worden gechipt en binnen acht weken geregistreerd. Geïmporteerde honden moeten binnen twee weken een chip krijgen. De Dierenbescherming heeft hier lang voor gestreden, omdat het verplicht chippen ervoor zorgt dat de overheid malafide en illegale hondenhandel makkelijker op kan sporen en aanpakken. Ook kunnen weggelopen honden dankzij een chip sneller met hun baas herenigd worden.

In maart 2013 ging in de hele Europese Unie het algehele verbod in op de verkoop van cosmetica met ingrediënten die op dieren zijn getest. Een belangrijke mijlpaal, ook met het oog op het ontwikkelen van alternatieven voor andersoortige testen op dieren. In Nederland bestond al sinds 1997 een verbod op het testen van cosmetica op dieren. Sinds 2004 gold dit voor heel Europa. Maar tot nu toe mochten voor ingrediënten nog wel een drietal tests, waar nog geen alternatieve methoden voor waren ontwikkeld, op dieren worden gedaan om de veiligheid vast te stellen. Dit is met ingang van 2013 dus ook verboden; er zijn inmiddels voldoende, even effectieve alternatieven voor het testen op dieren beschikbaar.

Zeugen mogen niet langer permanent in een zeugenbox opgesloten worden. In deze krappe ligboxen kunnen ze zich niet omdraaien en hebben ze onvoldoende mogelijkheid om contact met elkaar te maken. Vanaf 1 januari 2013 moeten alle zeugen binnen de EU in groepen gehuisvest worden (in Nederland werd al sinds 2008 meer dan de helft van de zeugen in groepen gehouden). Individueel opsluiten mag alleen nog vier dagen rond het dekken of insemineren en in het kraamhok.

Op 1 januari 2013 trad de Wet dieren in werking. De Wet dieren is een zogenaamde raamwet: de wet zelf stelt een aantal regels en biedt daarnaast de mogelijkheid om zaken over en voor dieren te regelen in Algemene maatregelen van bestuur en ministeriële regelingen. De Dierenbescherming is nauw betrokken geweest bij de totstandkoming. De Wet dieren vervangt (gefaseerd) de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren, de Diergeneesmiddelenwet, de Wet op dierenbescherming, de Wet op uitoefening van de diergeneeskunde (1990).

In 2012 werd een wetsvoorstel aangenomen om de maximale proeftijd voor veroordeelde dierenbeulen te verhogen. Ook werd de maximum gevangenisstraf voor dierenmishandeling verlengd van twee naar drie jaar. De Dierenbescherming ziet dit als het mooie resultaat van jarenlange lobby.

In 2012 verzette de Dierenbescherming zich succesvol tegen de nieuwe Wet Natuurbescherming. In de wet was het voornemen opgenomen om de jachtlijst (een lijst van vrij bejaagbare dieren) uit te breiden van vijf naar elf diersoorten. Gedurende het jaar was het door lobby al gelukt om de grauwe gans, de kolgans en de smient van de uitgebreide lijst te krijgen. Meer goed nieuws volgde in oktober, toen de wet na de val van het kabinet controversieel werd verklaard.

Ruim vijftig partijen uit de voedselketen, waaronder de Dierenbescherming, hebben de handen ineen geslagen om de koe in de wei te houden. Zij ondertekenden het Convenant Weidegang. Het was voor het eerst dat zoveel partijen zich uitspraken voor weidegang op melkveebedrijven. De ondertekenaars van het Convenant Weidegang wilden koeien zo veel mogelijk weidegang bieden en onderstreepten de gezamenlijke verantwoordelijkheid om tenminste het huidige niveau van melkveebedrijven met weidegang te behouden. De koe is kenmerkend voor het Nederlandse landschap en de burgers hechten veel waarde aan koeien in de wei. Weidegang levert een bijdrage aan het natuurlijk gedrag van koeien. Aan dierenwelzijn van koeien mag zowel in de wei en in de stal niets mankeren.

Na een jarenlange strijd door de Dierenbescherming en andere dierenwelzijnsorganisaties werd op 1 januari 2012 het Europese verbod op de legbatterij van kracht. In de legbatterijen zaten meerdere kippen in een draadgazen kooi, zeer dicht op elkaar. Hierdoor konden ze geen natuurlijk gedrag vertonen. Uit verveling verwondden en pikten ze elkaar kaal. Door het staan op gaas, zonder stro of ander materiaal en de geringe bewegingsruimte ondervonden de kippen veel gezondheidsproblemen, bijvoorbeeld aan hun poten.

In 2011 stopte Albert Heijn met de verkoop van ‘gewoon’ varkensvlees: één ster Beter leven keurmerk werd de standaard. Al in 2009 nam de supermarktketen veel diervriendelijker producten op in het assortiment. Het overschakelen naar varkensvlees met minimaal één ster betekent dat één miljoen varkens per jaar een beter leven krijgen. De leefomstandigheden van de varkens worden verbeterd en stallen worden anders ingericht. Varkens krijgen meer ruimte en voldoende afleiding. Bovendien worden de mannelijke biggen niet langer gecastreerd.

In 2011 werden de Dierenpolitie en het centrale meldnummer 144 (red een dier) ingevoerd. Daarmee verschoof het accent van het werk van onze eigen Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming naar een tweedelijnstaak. In de praktijk voert de LID het grootste deel van haar taken uit naar aanleiding van verzoeken van de Dierenpolitie. De Dierenpolitie krijgt meldingen via het landelijke meldnummer 144 en voert de eerste inspectie uit. Als dan blijkt dat het dierenwelzijn kan worden verbeterd, wordt de LID erbij gehaald.

In 2009 werd het verboden om zeehondenproducten in de Europese Unie te importeren. Met deze maatregel draagt de EU bij aan het stoppen van de gruwelijke manier waarop zeehonden worden gedood voor commerciële doeleinden.

Na het Nederlandse verbod op dierproeven voor cosmetische doeleinden in 1997, werd in 2009 het handelsverbod in de hele EU van kracht.

In 2009 werd de ‘Pitbullregeling’ ingetrokken, na jarenlange inspanning van de Dierenbescherming. De Dierenbescherming is van mening dat preventiebeleid (voorlichting over hondenrassen en de gewenste opvoeding) beter helpt om het aantal bijtincidenten omlaag te brengen, dan het veroordelen van honden op basis van uiterlijke kenmerken. De Regeling Agressieve Dieren (RAD) trad in 1993 in werking. Deze regeling verbood het houden van honden van het type pitbull terriër. Alle pitbulls die op dat moment in Nederland waren, moesten worden gecastreerd of gesteriliseerd en gemuilkorfd. Hierdoor zou de pitbull moeten uitsterven. Veel pitbulls werden destijds in de asielen gedumpt.

In 2009 riep het VFI, de branchevereniging voor landelijk wervende goede doelen, de Dierenbescherming uit tot ‘Goed doel van het Jaar’. Voor de uitverkiezing had het VFI aan leveranciers uitgevraagd welk goed doel optimaal gebruik maakt van de besparingsmogelijkheden die het VFI biedt. Daaruit kwam de Dierenbescherming naar voren.

De Europese Commissie heeft in november 2008 een voorstel aangenomen om de import, export en verkoop van honden- en kattenbont in de EU te verbieden.

Op 1 april 2008 kwam na een jarenlange overgangsperiode definitief een einde aan het in Nederland fokken van vossen en chinchilla’s voor bont. Al vanaf medio jaren ’90 mochten er geen nieuwe fokkerijen meer worden gevestigd en mochten bestaande fokkerijen niet worden uitgebreid.

Per 1 januari 2008 werd het verboden om schapenstaarten te couperen. Bij schapen werden de staarten om praktische redenen gecoupeerd, bijvoorbeeld vanwege het gemak in de lammertijd. Al in 2001 werd een overgangsperiode ingesteld om binnen een termijn van vijf jaar het couperen te verbieden. In 2006 werd de beslissing weer verder vooruit geschoven door de Tweede Kamer, om uiteindelijk pas in 2008 definitief te worden.

In 2007 introduceerde de Dierenbescherming het Beter Leven keurmerk, omdat we constateerden dat ondanks jarenlange strijd nog geen procent van de jaarlijks 450 miljoen dieren in de Nederlandse veehouderij werd gehouden in diervriendelijke systemen (zoals biologisch).

Onder druk van de Dierenbescherming werd het nonvaccinatiebeleid bij de varkenspest aangepast. De EU erkende het gebruik van het markervaccin. Zo’n vaccin maakt het mogelijk om na het vaccineren te onderscheiden of een dier geïnfecteerd is of geënt. Bij een gewone vaccinatie kan dit niet.

In 2005 stopte de Europese Commissie met het verlenen van subsidies voor de export van slachtdieren naar landen buiten de Europese Unie. Waar geen stop op kwam, was de financiering van transporten van raszuivere fokdieren. De transporten leveren ernstige welzijnsproblemen op voor de dieren en leiden tot hoge sterftecijfers door onder meer slechte ventilatie, gebrek aan eten, drinken en rust en de kleine, donkere ruimten waarin de dieren worden vervoerd.

Het huisvesten van kalfjes in krappe boxen (kalverkist) werd in 2004 verboden in Nederland. Drie jaar later, in 2007, volgde de rest van de Europese Unie. Groepshuisvesting voor kalveren is nu de norm.

In 2003 werd een verbod op het doen van dierproeven op mensapen (zoals chimpansees, gorilla’s en orang-oetans) in de Wet op de dierproeven opgenomen. Op deze dieren werden proeven gedaan omdat ze genetisch op de mens lijken.

In de Flora- en faunawet die in 2002 van kracht werd, werd het aantal vrij bejaagbare dieren teruggebracht van 29 naar vijf (fazant, wilde eend, houtduif, konijn en haas). In deze wet werd ook het verbod op de drijfjacht vastgelegd.

Het couperen van staarten en oren was bij honden als dobermanns, terriërs en bouviers vrij gebruikelijk, omdat het mooi gevonden werd. Bij paarden was het couperen van staarten uit praktische overwegingen voortgekomen: wanneer een trekpaard met zijn staart zwiept, kunnen de teugels onder de staart belanden, waardoor het dier onbestuurbaar wordt. Buiten het feit dat de ingreep pijnlijk is, heeft een paard met een gecoupeerde staart veel meer last van vliegen. Trekpaarden waren er steeds minder, maar om cosmetische redenen werd toch nog vaak gecoupeerd. Sinds 2001 is dit verboden.