Oproep: maak eens vaart met het keurmerk paard en welzijn

Piko Fieggen Door Piko Fieggen Programmamanager Verantwoorde Omgang met Gezelschapsdieren 2 juli 2019

Honden, katten, vogels, vissen, kinderboerderijen, circussen, dierentuinen: dit is een greep uit de tal van dossiers waar ik mij mee mag bemoeien namens de Dierenbescherming. Elk dossier brengt een unieke wereld aan mensen, verhalen en dierenwelzijnsproblemen met zich mee. Er is echter één dossier dat er bij mij bovenuit steekt: paarden. De paardenwereld is stug, charmant, koppig, actief en betrokken. Wij zien ontzettend veel mensen en organisaties die heel graag heel goed willen doen voor het/hun paard, maar in de praktijk komt er zo ontzettend weinig van de grond. Hoe kan dat toch?

Misstanden bij maneges

Afgelopen week kwam er een rapport van Dier & Recht over de Hollandsche Manege in Amsterdam naar buiten. Daarin liet zij een aantal misstanden zien waarvan je niet zou verwachten dat ze vandaag de dag nog spelen. Het roept direct de vraag op: is dit een incident? Het antwoord valt niet gemakkelijk te geven. Er zijn namelijk vrijwel geen cijfers beschikbaar om dit te meten. En wie het objectief wil meten, die wordt het niet gemakkelijk gemaakt. Desondanks lijken veel mensen en organisaties in de paardensector het er wel over eens dat er zaken misgaan en dringend beter moeten. Maar hoe?

Keurmerk Paard en Welzijn

Het antwoord van de Sectorraad Paarden komt in de vorm van een keurmerk voor de huisvesting van paarden: KPW. Dit keurmerk is in 2014 vanuit particulier initiatief ontstaan en o.a. de Dierenbescherming heeft daar intensief aan meegewerkt. In september 2018 is op het Horse Event op grootse wijze medegedeeld dat het keurmerk is overgenomen door de Sectorraad Paarden (SRP), nadat in oktober 2016 een intentieverklaring was ondertekend door beide partijen. De onderhandelingen liepen al sinds begin 2015. Het resultaat? Een sterk afgeslankt keurmerk, waarbij de dierenwelzijnseisen op een ‘praktisch’ niveau zijn afgeschaald. En tot op de dag van vandaag - bijna drie jaar na de intentieverklaring - zijn er nog steeds geen nieuwe keurmerken uitgedeeld.



De redenen die wij als excuses horen zijn divers, maar geen van allen verantwoorden dit extreem trage proces. Het is dus gissen wat er hier exact misgaat. Soms lijkt het alsof het keurmerk door de sector is afgekocht, of wordt misbruikt om de politiek en overheid zoet te houden. Anderzijds zien wij ook bevlogen mensen en organisaties die serieus een stap vooruit willen zetten. Zou het dan gewoon onkunde zijn? Wij weten helaas niets zeker. Wat wij echter wel weten is dat de potentie van de paardensector ongekend is. Er is heel veel mogelijk, zolang we de handen en hoeven maar op elkaar krijgen. Wij zien in KPW veel mogelijkheden voor de toekomst, maar dan moeten er wel een aantal zaken veranderen.

Hoe nu verder?

Hoe nu verder? Het gekke is dat wij niet eens bijzonder hoge dierenwelzijnseisen stellen aan het keurmerk. Wij begrijpen namelijk dat je soms op een praktischer niveau moet instappen, om uiteindelijk op een hoog en beter niveau te eindigen dan via andere routes. Denk bijvoorbeeld maar eens aan het Beter Leven keurmerk van de Dierenbescherming. Nee, onze eisen zijn eenvoudig:

  1. zorg voor een duidelijke visie op waar het keurmerk over een paar jaar moet staan
  2. zorg dat er een gedegen organisatie staat en de kosten en baten zijn afgewogen
  3. zorg dat een ondernemer zich positief kan onderscheiden met het keurmerk (marktwerking)

Als er een invulling is voor deze drie stappen, dan wil de Dierenbescherming meehelpen om van het keurmerk een succes te maken. Maar dan wordt het wel de hoogste tijd om nu daadwerkelijk door te pakken. Als het keurmerk niet binnen een paar maanden op de rails staat, dan hebben wij alle vertrouwen in het keurmerk verloren. Dan is de zelfregulering wat ons betreft mislukt en kiezen wij ervoor om weer het Paardenbesluit van stal te halen.  

Hopelijk komt het niet zover, want zoals eerder gesteld zien wij wel degelijk de potentie van zelfregulering in de paardensector. Er lopen daar tal van mensen rond met een goede kop en een goed hart voor paardenwelzijn. Als wij deze kunnen bundelen, dan moet er toch iets moois voor onze paarden uit voort gaan komen!