Doodsbange Skippy vindt toch nog baas

Skippy stond bij Dierenasiel De Kuipershoek niet bekend als de meest gemakkelijke kandidaat voor adoptie. Als pup was hij vanuit het buitenland naar Nederland gekomen, waar het er al snel op leek (het boterde niet met zijn pleeggezin) dat hij de hele reis alleen had afgelegd om uiteindelijk in het asiel te belanden. Bang als hij was reageerde hij slecht op mensen. Het zag er niet naar uit dat hij zijn ‘gouden mand’ snel zou vinden.

Door: Inez Bruinsma Redacteur Online

Doodsbange Skippy vindt toch nog baas

Dierenopvangcentra werken samen

Toen Jennifer van Dierenopvangcentrum Haarlemmermeer een ontmoedigend filmpje te zien kreeg waarin een onhandelbare Skippy uitviel naar vreemden, herkende ze zijn gedrag meteen als hetzelfde ‘reactieve gedrag’ van honden die ze in het verleden zelf had getraind. Skippy zat inmiddels ruim een jaar bij De Kuipershoek en het was erg moeilijk om vooruitgang met hem te boeken. Eén stap vooruit waren er meestal twee weer terug, en na één keer bij een potentieel baasje te zijn geplaatst was Skippy met hangende pootjes weer teruggekomen. Jennifer, als doorgewinterde expert op het gebied van honden met dezelfde problematiek, wilde wel een poging met hem wagen. Ze was vastbesloten om het angstige hondje aan een betere toekomst te helpen.

Er werd een uitwisseling georganiseerd, waarbij een hond van Dierenopvangcentrum Haarlemmermeer die maar niet in de smaak wilde vallen bij het publiek naar De Kuipershoek werd gebracht, waar hij hopelijk meer geluk zou hebben. Skippy reisde af naar Dierenopvangcentrum Haarlemmermeer om door Jennifer te worden getraind.

Skippy krijgt intensieve training

Een intensief traject werd opgestart. Als Skippy mensen eenmaal in zijn hart heeft gesloten en je hoort erbij, dan is het goed. Er moesten dus steeds weer nieuwe mensen worden opgetrommeld om de training relevant te houden. ''Als dierzorger is het makkelijk om een hond te leren kennen. Je loopt langs, gooit een paar koekjes en hij is al snel aan je overgeleverd. Diezelfde hond is reactief aan de riem en als de dood voor nieuwe mensen. Zo erg dat hij gaat blaffen en een enorme stampij maakt. Om nog maar te zwijgen over de emotionele hel waar zo'n hond zelf doorheen gaat.''

Het was lastig om Skippy voor te stellen aan eventuele nieuwe baasjes. Er moesten geïnteresseerden komen met veel geduld en realistische verwachtingen, die er niet vanuit gingen dat ze hem bij de eerste ontmoeting al konden aaien. Wonder boven wonder is dat gelukt, met in feite onervaren - maar wel geduldige en bereidwillige mensen. Met koekjes werd er onder toeziend oog en met aanwijzingen van Jennifer heel wat afgetraind. Steeds meer trok Skippy naar de vreemdelingen toe, en zij naar hem. De riem mocht af en Jennifer bleef op afstand kijken wat haar inspanningen hadden opgeleverd. Ze zag al snel: nu is het goed. Toen het vertrouwen er eenmaal was, was het ineens een heel lief hondje.

Een nieuw begin

Maar de strijd was nog niet gestreden en stopt misschien nooit: ''Bij een hond als Skippy moet je in eerste instantie accepteren dat hij is zoals hij is, en hier rekening mee houden. Komen er elke week 20 mensen bij je op bezoek dan is het misschien niet zo realistisch om hem als huisdier in huis te nemen. Bovendien kun je nooit stoppen met aandacht besteden aan zijn problematiek. Zelfs als alles goed gaat, zal je ervoor moeten waken dat het ook goed blijft gaan. Er zijn gelukkig handvatten die daarbij kunnen helpen.'' Met toewijding en geduld kun je veel bereiken. De baasjes van Skippy volgen bij Jennifer 10 weken lang een cursus, speciaal gericht op reactieve honden. Door hun vastberadenheid om Skippy ondanks de moeilijkheden een fijn leven te geven, heeft hij nu een fijn thuis. En daar zijn we ontzettend blij mee!