Kittenopvang niet alleen 'rozengeur en maneschijn'
Voor kittens is een verblijf in het dierenasiel niet altijd de beste plek. De dieren hebben rust, intensieve verzorging en veel persoonlijke aandacht nodig om gezond en sociaal op te groeien. Daarom zijn onze gastgezinnen van onschatbare waarde. In de zomer is die hulp harder nodig dan ooit, omdat er in onze asielen dan 2,5 keer zoveel dieren worden opgevangen als in de rest van het jaar. Gastouder Liselotte vertelt hoe mooi, intens en soms ook verdrietig dit vrijwilligerswerk kan zijn.
Door: LiselotteGastgezin van Dierenasiel De Kuipershoek
Hoi! Mijn naam is Liselotte en ik ben gastouder voor kittens die bij Dierenasiel De Kuipershoek binnenkomen. Ik wil jullie graag meenemen in hoe het is om gastgezin te zijn, want hierin heb je natuurlijk mooie en minder mooie momenten.
Drie jaar geleden ben ik gestart als gastouder, nadat ik de oproep voor gastgezinnen voorbij zag komen. Voor mij voelde dit als een sprong in het diepe, maar wel iets wat ik graag wilde ondernemen. Toen ik gebeld werd voor het eerste nestje met vier kittens en hun mamapoes, wist ik niet hoe snel ik naar het dierenasiel moest rijden. Wat een dropjes! Je smelt direct. Eenmaal thuis was het uren alleen maar kijken naar de kleintjes. Wauw! Wat een pracht en praal, en wat zijn ze klein! Deze roze kittenwolk duurde echter niet lang, nu begon het echte vrijwilligerswerk.
Liefde is soms ook loslaten
Kattenbakken verschonen, de kamer schoonhouden, ontwormen, ontvlooien en zorgen voor het hele socialisatieproces. In het begin was dit enorm zoeken, maar op den duur vind je je eigen ritme en structuur. Na dit nestje, en nu inmiddels heel wat nestjes verder, kwam ik erachter dat ik wel meer aandurfde. Namelijk, de extra hulpbehoevende kittens. Dit zijn kittens die extra zorg nodig hebben, denk hierbij aan medische problemen. Het verwelkomen van deze kittens ging weer gepaard met een hele zoektocht, maar uiteindelijk vond ik ook hier een ritme in.
Zorgen voor kittens is zeker niet altijd makkelijk. Het vraagt discipline, structuur, liefde en vooral veel tijd. Dit geldt natuurlijk voor alle kittens of ze nou extra zorg nodig hebben of niet. Daarnaast zijn de verhalen die kittens als een 'rugzak' met zich meedragen ook niet fijn. Het raakt je persoonlijk en botst met je kittenmoederhart. Je wilt altijd alle diertjes helpen, maar liefde is soms ook loslaten. Dat zijn helaas de pijnlijke kanten van gastgezin zijn. Natuurlijk strijd je altijd maximaal voor ze, maar de verhalen over mishandeling, dumpen in tassen of dichtgeplakte dozen zijn wel de eerlijke en niet te begrijpen weerspiegelingen van de huidige maatschappij waarin wij leven. Daar wil je nooit te lang bij stilstaan, maar dit vormt voor mij wel een belangrijke basis voor het verklaren van de gezondheidstoestand of het gedrag van de kittens.
Hartendieven
Het leven van een gastgezin gaat echt niet altijd over 'rozengeur en maneschijn', maar ook over ontlasting aan de muren, gekrabd of gebeten worden en het hebben van eindeloos geduld. Ook dat geduld raakt weleens op. Maar keer op keer als de kittens mijn huis verlaten, geadopteerd worden, zelfs met alle obstakels die we samen hebben doorstaan, ben ik voldaan en pink ik nog wel eens onopvallend een traantje weg. En ondanks dat ik vaak genoeg zeg dat ik geen poep meer van de muur ga halen en dat Giardia (ziekte waarbij de kittens continu aan de diarree zijn) nooit meer in mijn huis komt, sta ik toch altijd weer liefdevol klaar. Met open armen, genoeg toiletpapier, chloortabletten en schoonmaakspullen. Want als een kitten eenmaal een plekje in je hart veroverd heeft, geldt het gezegde ‘wat je in je hart bewaart laat je nooit meer los'.
