Mevr. T. dement en een zwak voor dieren

Mevrouw T. had naast een zwak voor konijnen beginnende dementie. Aan de hoeveelheid dieren die ze er ook vóór die tijd op nahield zouden de meesten van ons niet moeten denken, omdat je als je het écht goed wilt doen bijna al je tijd kwijt bent aan het verzorgen ervan. Zij wist de ongewone situatie nochtans keurig in de hand te houden: tot het moment waarop de ziekte het haar onmogelijk maakte om de boel nog langer te runnen.

Door: Inez Bruinsma Redacteur Online

Mevr. T. dement en een zwak voor dieren

Heimwee naar de tuin in Indonesië

Jarenlang had mevrouw T. met veel liefde en toewijding voor haar dieren (waar ook cavia’s, siervogels en een kwartel bij waren) gezorgd. Ze hield ze voor een groot deel uit eenzaamheid en omdat ze haar deden denken aan de tuin die ze vroeger in Indonesië had gehad, waar het een waar dierenparadijs was geweest. Wie haar woning in Nederland betrad omschreef deze gekscherend als een ‘bewoonbare dierenwinkel’, waar niet-gecastreerde rammetjes en zeugjes netjes werden gescheiden, verblijven brandschoon waren, de dieren regelmatig onder toezicht vrij mochten rondscharrelen en er vers drinkwater en voedsel in overvloed was. Dat ze goede bedoelingen had, werd extra voelbaar wanneer je haar in geuren en kleuren hoorde vertellen over de dieren die ze in het verleden had opgevangen, of die een tijdelijk onderkomen bij haar hadden gevonden.

Mevrouw T. had alles tot in de puntjes geregeld en zo nu en dan kwam de dierenarts op bezoek om te helpen met het scheiden van de seksen, dieren te castreren of om hun gezondheid te controleren. Het Doctor Dolittle-esque huishouden deed dan wel excentriek aan: er werd goed voor de dieren gezorgd.

Lege voerbakken en vieze kooien

Naarmate de ziekte vorderde werd het voor mevrouw T. steeds lastiger om voor haar dieren te zorgen. Wanneer de dierenarts een paar konijnen wegnam, kocht zij er juist bij. Maatregelen zoals (op haar eigen verzoek) de lokale dierenwinkel verwittigen dat ze haar geen dieren meer mochten verkopen, waren tijdelijke oplossingen voor een groter probleem. De dieren werden nog wel gescheiden, maar wanneer de dementie het overnam, zette mevrouw T. rammetjes en voedsters weer bij elkaar met als gevolg dat er nestjes ontstonden. Waar ze voorheen altijd overal bovenop had gezeten, kwamen er nu langzaam scheuren in de eens zo waterdichte aanpak.

Voerbakken werden minder zorgvuldig bijgevuld en drinkflesjes waren vaker leeg. De trouwe hulpverleners die één of twee keer per week kwamen om het huishouden en de boodschappen te doen en wiens voornaamste taak het was om met haar te praten zodat ze niet zo eenzaam was, waren in de praktijk urenlang bezig met het verschonen van dierenkooien. Op heldere momenten verzuchtte mevrouw T. dat het haar allemaal boven het hoofd gegroeid was.

Konijnenopvangcentra zitten stampvol

Na een bezoek van Dier-Sociaal Medewerker Selma en uitvoerig overleg met mevrouw T. en de casemanager dementie is besloten om afstand te doen van een groot aantal dieren. Dat kon ook niet anders, want er woonden inmiddels wel 39 konijnen! 8 siervogels, 6 cavia’s en een kwartel op het adres. Maar nu ze dan eindelijk klaar was om afscheid te nemen en het te veel aan dieren mocht worden opgehaald, diende zich het volgende probleem aan: de konijnenopvangcentra zaten stampvol.

Dat is nog steeds het geval. Medewerkers van bijvoorbeeld Het Knaagspoor in Ridderkerk hebben het immens druk met de opvang van dieren waarvoor eigenlijk geen plek meer is en zijn naarstig op zoek naar vrijwilligers. Er zijn extra kooien geregeld voor de konijnen van mevrouw T. Om het zowel voor haar als voor het dierenopvangcentrum behapbaar te houden, is ervoor gekozen om de konijnen met een paar tegelijk - en in stapjes, te verhuizen.

Nu er minder energie naar de verzorging van de dieren gaat, is er meer tijd voor hulpverleners om zich te richten op mevrouw T.'s eenzaamheid. Ook kan ze beginnen bij een dagopvang.

HULP NODIG? TREK AAN DE BEL!

De Dierenbescherming kan huisdiereigenaren helpen of begeleiden wanneer zij problemen ondervinden bij de verzorging van hun huisdieren. Soms dreigen situaties (onbedoeld) uit de hand te lopen en dan is extra ondersteuning of iemand die met je meedenkt fijn. De afdeling Maatschappelijke dierenhulp helpt graag met het bedenken en doorvoeren van oplossingen.

*Omwille van de privacy van het baasje is er in dit artikel een foto gebruikt van een ander konijn.

Voor maatschappelijke dierenhulp

De Dierenbescherming kan huisdiereigenaren helpen wanneer zij problemen ondervinden bij de verzorging van hun huisdieren. Soms dreigen situaties onbedoeld uit de hand te lopen en dan helpen wij graag met het bedenken van oplossingen. Help jij mee om projecten als deze te ondersteunen?

Lees meer over deze hulp