17 katten woonden hutjemutje op elkaar

Coördinator maatschappelijke dierenhulp Evelien vertelt

“Dat het leven niet altijd over rozen gaat, blijkt uit het verhaal van Mevrouw K die lange tijd dakloos was. Na een aantal jaar kon zij gelukkig terecht in een gedeelde woning van het Leger des Heils. Zij trok in haar kamer van 3 x 4 m2, ze had eindelijk een thuis! Dat gunde zij anderen ook. Het duurde dan ook niet lang voor ze zich liet omringen door 12 katten en 5 kittens: Moos, Max en Miesje, en Tim en Teuntje.”

Door: Marlijn de Jager-Gerhardt Online redacteur

17 katten woonden hutjemutje op elkaar

“Het begon allemaal met een paar katten die zij veel liefde te geven had, maar de groep groeide gestaag. Mevrouw K. is dol op katten en had goede intenties. Psychische problemen en een zwakke gezondheid gooiden roet in het eten, waardoor zij de zorg voor de katten, maar ook voor zichzelf niet meer in de hand had.”

Een van de katten van mevrouw K. (bij Dierenopvangcentrum Haarlemmermeer).

Help!

“Gelukkig ontdekte de dochter van mevrouw K. onze afdeling Maatschappelijke Dierenhulp en vroeg zij om hulp. Haar moeder had geen kwaad in de zin, maar kon de situatie niet realistisch inschatten. Ze zag niet in dat het houden van een groep dieren in een kleine ruimte met weinig geld voor haar geen optie was. Mevrouw was ervan overtuigd dat ze de katten juist hielp. Ook al had ze eerder groepen dieren in huis gehaald en was dat ook geen succes. Het hele verhaal begon weer opnieuw en haar dochter snakte naar een goede oplossing. Dat er Giardia uitbrak onder de katten hielp ook niet mee. Kittens Miesje, Tim en Teuntje vermagerden in een rap tempo, de boel was nauwelijks schoon te houden en dierenartskosten kon mevrouw er niet bij hebben. Er moest iets gebeuren voordat het nog meer uit de hand liep. Giardia kan voor kittens levensgevaarlijk zijn en is ook besmettelijk voor mensen.”

Kitten Miesje was mager en veel te klein.

Probleem in kaart

“Normaal gesproken zou ik een dier-sociaal medewerker hebben gestuurd om met mevrouw een hulptraject te starten, maar door de coronamaatregelen pakte ik deze case zelf op. Allereerst kon mevrouw niet met zo’n grote groep katten en kittens blijven zitten, waar bovendien op dat moment van alles aan mankeerde. Ook moest er een oplossing komen voor de goedbedoelde (katten)verzamelwoede van mevrouw. Ten tweede moest mevrouws huis grondig worden schoongemaakt en ten derde had ze dringend psychische hulp nodig.”

Een storm van emoties

“Stap 1 was misschien wel de moeilijkste stap voor mevrouw K. Ze wist dat het beter was om voor een groot deel van de katten een ander huisje te zoeken, maar kon het niet over haar hart verkrijgen. Ze voelde zich verantwoordelijk voor de dieren, loslaten was een grote stap. Na een storm van emoties, nam ze uiteindelijk afscheid van acht katten en vijf kittens. De vier overige katten werden gesteriliseerd/gecastreerd, gechipt en geregistreerd en bleven bij mevrouw. Niet alleen de katten, maar ook mevrouw K. kwamen tot rust. Ze realiseerde zich dat ze een goede stap had gezet en ondertekende een document waarin ze beloofde de komende twee jaar geen nieuwe dieren in huis te nemen zonder toestemming van de Dierenbescherming. De acht volwassen katten en vijf kittens werden verwelkomd bij Dierenopvangcentrum Haarlemmermeer.”

De katten waren geen mensen gewend en reageerden angstig.

De rust keert terug

“Ik had ook contact opgenomen met het Leger des Heils, mevrouws bewindvoerder, de GGD en een wijkteam van de gemeente. Haar huis werd grondig schoongemaakt en er werd begeleiding voor haar geregeld. Ondertussen had ik nog altijd veel contact met haar dochter. Ze weten allebei dat ze altijd bij me kunnen aankloppen als er vragen zijn of als de boel weer uit de hand dreigt te lopen. Ik ben blij dat het nu goed gaat en dat ze weer rustig kunnen ademhalen!”