Dierverzorger Anneloes vertelt

Jaarlijks vangt de Dierenbescherming meer dan 10.000 katten op. Slechts 17% kan met de eigenaar worden herenigd. Een chip biedt uitkomst, maar een wettelijke plicht is er voor katten nog niet. Anneloes van Dierenopvangcentrum Gouda vindt dat onbegrijpelijk.

Samen met haar team staat Anneloes, werkzaam bij het dierenasiel in Gouda, aan de vooravond van een druk asielseizoen. “De katten beginnen nu binnen te stromen,” zegt ze. De uitdaging om de zorg voor de dieren in goede banen te leiden is dit keer nog groter dan normaal, want door de coronacrisis zijn er noodgedwongen veel minder mensen op de werkvloer aanwezig.

Dierverzorger Anneloes van Ardennen begrijpt niet dat er nog geen chip- en registratieplicht voor katten is.
Jaarlijks vangt het opvangcentrum in Gouda zo’n 600 katten op, waaronder veel kittens. “Het aantal verdwaalde huiskatten dat wordt binnengebracht is overweldigend,” erkent Anneloes. “Voor honden is er al jaren een wettelijke chipplicht, zodoende kunnen we 93% thuisbrengen. Het zou ons werk zóveel makkelijker maken als die plicht er ook voor katten komt. Veel moeite hoeft dat voor kattenbezitters niet te betekenen, want het is een eenvoudige ingreep die weinig kost.” Anneloes vertelt voor welke dilemma’s ze staan als er een zwaargewond dier binnen wordt gebracht, de eigenaar niet wordt gevonden en zij moeten beslissen over leven of dood: “Ik doe dit werk al vijftien jaar, maar dat went nooit. Terwijl, als een dier gechipt is, kan het baasje erbij zijn, medische beslissingen zelf nemen en het dier geruststellen.”

“Het aantal verdwaalde huiskatten dat wordt binnengebracht is overweldigend,” erkent Anneloes

Ontheemd en in de war

Dieren in het asiel zijn vaak van slag, ontheemd en in de war. Juist op die momenten hebben ze een vertrouwd gezicht nodig. Anneloes: “We vingen laatst een hoogzwangere poes op die bleek te zijn aangevallen door een hond. Ze was er verschrikkelijk aan toe en moest snel worden geopereerd, maar haar eigenaar was niet bekend. Tijdens de operatie bleek dat haar baarmoeder kapot was gebeten. Ze had zes kittens in haar buik, vier daarvan waren overleden. De kleintjes die nog in leven waren, hebben we zo snel mogelijk bij een gastgezin ondergebracht.” Hoe fijn zou het zijn als zo’n dier, kwetsbaar en gewond, in haar eigen omgeving kon herstellen, met haar baasje geruststellend dichtbij?

Onzekerheid was erger

Zelfs al kent een zoektocht naar een vermist dier niet altijd de afloop waar iedereen op hoopt, dan nóg heeft een chip zin. Anneloes vertelt over een collega die pasgeleden haar kat kwijt was: “Ze heeft de hele nacht in angst gezeten. Uiteindelijk werd ze gebeld door vrijwilligers van de dierenambulance; haar kat bleek te zijn aangereden en was overleden. Verschrikkelijk natuurlijk, maar de onzekerheid die eraan voorafging, het niét weten, vond ze zo mogelijk nog erger. Ik denk dat iedereen die zijn dier weleens is kwijt geweest dat gevoel zal herkennen. Laten we
daarom pleiten voor een chipplicht, óók voor katten. Het voorkomt een heleboel ellende, voor zowel mens als dier.

"Laten we pleiten voor een chip- en registratieplicht, óók voor katten. Het voorkomt een heleboel ellende, voor zowel mens als dier.”

Verplicht chippen

Waarom honden wel gechipt moeten worden en katten niet? Wij snappen niet waarom de landelijke overheid het verplicht chippen van katten niet al lang geregeld heeft. Voor honden is er al een registratiesysteem dat goed werkt en dat ook ingezet kan worden voor andere diersoorten. Dan is het toch een kleine moeite om ook het chippen van katten verplicht te stellen?