Verhalen uit de praktijk

Uw nalatenschap is van grote waarde

Verhalen van mensen die de Dierenbescherming in hun testament hebben opgenomen, omdat ze nu alvast een mooie bestemming willen geven aan wat ze bij leven hebben opgebouwd.

Kat wordt geaaid

'De Dierenbescherming draagt zorg voor dieren over de volle breedte, dat spreekt ons aan'

Ria & Els laten na aan de Dierenbescherming
Geïnspireerd door anderen kozen Ria en Els ervoor om na te laten aan de Dierenbescherming.

Ria en Els zijn meer dan veertig jaar samen en delen een grote liefde voor dieren. Wat begon met hun eerste Border Collie Jip, groeide uit tot een leven vol honden en schapen. Inmiddels zorgen ze voor drie honden en 24 schapen. In hun testament hebben ze de Dierenbescherming benoemd tot erfgenaam.

“Toen enkele mensen in onze omgeving kwamen te overlijden, en we zagen hoeveel gedoe het geeft als een nalatenschap niet goed geregeld is, besloten we ons testament op te laten maken. Verhalen van mensen die hadden besloten om na te laten aan de Dierenbescherming inspireerden ons. De Dierenbescherming draagt zorg voor dieren over de volle breedte, dat spreekt ons aan. Voor ons geldt; je moet je nalatenschap goed regelen, er even serieus voor gaan zitten, en daarna laat je het los en ga je weer lekker verder leven.”

Bekijk het verhaal van Ria en Els

'Als je bij leven met liefde voor je dieren zorgt, wil je ze óók goed achterlaten'

Christ en Liesbeth van der Burgt met hun hond
Christ en Liesbeth van der Burgt zijn meer dan veertig jaar samen. Ze hebben een hond en twee katten.

“We hebben laten vastleggen dat onze bezittingen bij overlijden naar de Dierenbescherming gaan, zij vangen dan de hond en katten op en zoeken een nieuwe plek voor ze. Als je bij leven met liefde voor je dieren zorgt, is het niet meer dan logisch dat je ze goed wil achterlaten wanneer je er zelf niet meer bent. En ook al is het opstellen van een testament niet iets waar je even lekker voor gaat zitten, voelde het tóch als een opluchting toen we dat goed geregeld hadden. Daarover geen zorgen meer.”

'We willen niet dat ons geld straks in de staatskas verdwijnt. Dat we er een goed doel mee kunnen steunen, voelt zoveel beter'

Thomas de Groot en Lisette Boot met een pony en hond
Thomas de Groot en Lisette Boot zijn erg begaan met het lot van dieren. Ze hebben besloten een deel van hun bezittingen na te laten aan de Dierenbescherming.

“Omdat we beiden geen broers of zussen hebben en geen kinderen, was de keuze om na te laten aan de Dierenbescherming een hele logische. Het laatste wat we wilden, was dat ons geld in de staatskas zou verdwijnen. Dat we er ook iets goeds mee kunnen doen, voelt zoveel beter. En het is tweeledig: wij steunen het dierendoel, de Dierenbescherming regelt de afwikkeling van onze nalatenschap. We hebben ook besproken dat onze hond en kat na ons overlijden worden opgevangen. Niet in het asiel, maar bij een gastgezin, dat willen we graag. De Dierenbescherming zet zich in om bewustzijn rond dierenwelzijn te vergroten. Dat een dier wel degelijk emoties heeft, en mensen daar respectvol mee om dienen te gaan. We hebben geen specifieke bestemming voor onze nalatenschap. De organisatie doet zoveel goed werk en alle facetten zijn belangrijk. Of het gaat om asielopvang, dierenambulances, de inspectiedienst of politieke lobby; het is allemaal nodig om het welzijn van dieren te verbeteren.”

Lees het interview

'De Dierenbescherming komt op voor dieren die het zonder hulp niet redden, daar dragen wij graag ons steentje aan bij'

Ard Schenk en John Beeuwkes met hun hond
Ard Schenk en John Beeuwkes wonen met hun schapendoezen Floor en Soof in Ridderkerk.

“Omdat we veel van dieren houden, hebben we de Dierenbescherming als erfgenaam benoemd. Een jaar of vier geleden zaten we bij de notaris om het vast te laten leggen. Die concludeerde: ‘als je het in één keer makkelijk geregeld wil hebben, kan je het beste trouwen’. Wij hadden daar nooit over nagedacht, maar dat hebben we toen wel gedaan. Met onze hond Floor als bruidsmeisje, de ringen in een doosje om haar nek.

Het maakt ons verdrietig als we zien hoe er soms met dieren wordt omgegaan. Neem de vee-industrie waar kalfjes direct na de geboorte bij hun moeder weggehaald worden en dieren die op transport in een vrachtwagen worden gepropt. Gelukkig is er de Dierenbescherming die opkomt voor alle dieren die het zonder hulp niet zouden redden, daar dragen wij op deze manier graag ons steentje aan bij.”

'Onze nalatenschap is nu goed geregeld, een geruststellende gedachte'

Elsa en Adriaan Gerritsen met hun kat
Elsa en Adriaan Gerritsen met hun kat
Elsa en Adriaan Gerritsen hebben de Dierenbescherming opgenomen in hun testament. Hun katten zullen na overlijden worden opgevangen en herplaatst.

Adriaan: “We zijn opgegroeid met dieren, dus die liefde zat er altijd vroeg in. Omdat we geen kinderen hebben, beschouwen we onze katten een beetje als onze kindjes. Een paar jaar geleden lazen we een artikel over nalaten. Hierin stond dat de Dierenbescherming na iemands overlijden de zorg voor de dieren kan overnemen. We hadden al een testament, maar omdat wij onze familie niet willen opzadelen met de katten, sprak ons dat erg aan.” Elsa: “Na een paar fijne gesprekken met relatiebeheerder Jana van Muijden hebben we laten vastleggen dat de Dierenbescherming na ons overlijden de katten vanuit het asiel zal herplaatsen. Adriaan: “Dat onze nalatenschap nu goed is geregeld, vinden we een geruststellende gedachte. Over het welzijn van onze dieren hoeven we ons geen zorgen meer te maken en daarnaast hebben we er alle vertrouwen in dat de Dierenbescherming ons geld goed zal besteden.”

'We adopteerden Mini uit een nalatenschap'

Saskia Pieterse met een hond
Saskia Pieterse en haar gezin adopteerden Mini uit een nalatenschap.

Saskia: “De Dierenbescherming ving Mini op na het overlijden van haar eigenaar. Ze zat twee weken in het opvangcentrum, toen wij haar adopteerden. We hadden al twee grote windhonden, maar vielen direct voor haar pittige, stoere karakter. Inmiddels draait Mini helemaal mee in het gezin. Onze kinderen zijn dol op haar en zij op hen. Elke dag maak ik een lange wandeling met de honden in het bos. Mini is al oud, ze kan de andere twee niet meer bijbenen. Maar ze houden elkaar altijd in de gaten en komen voor elkaar op als dat nodig is. Het is fijn dat we Mini nog een mooi leven kunnen bieden.”