“Ook beschadigde mensen houden vreselijk veel van hun dier”
Ike Post vertelt…
“Als coördinator Maatschappelijke Dierenhulp heb ik veel te maken met mensen die in de ellende leven. Een gedupeerde ouder die na een nare scheiding met veel kinderen moet rondkomen van vijftig euro per week. Iemand die plotseling ernstig ziek wordt of mensen die in heftige familieruzies verzeild zijn geraakt. Als dieren hier de dupe van zijn en er om hulp gevraagd wordt, kom ik kijken. Als er tenminste nog geen strafbare situaties zijn ontstaan, want dan wordt het een zaak voor de Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming (LID).”
Door: Marlijn de Jager-GerhardtOnline redacteur
Groot netwerk belangrijk
“Netwerken, netwerken, netwerken, dat doe ik al járen! Ik ken hier in de regio daardoor veel mensen bij de GGD, GGZ en vergelijkbare instanties. Hoe korter de lijntjes, hoe beter we kunnen samenwerken. Hulpverleners zijn voor ons de ogen en oren achter de voordeur. Je wilt dat ze jóú bellen als ze een twijfelachtige dierensituatie tegenkomen. Vaak bellen ze over een teveel aan dieren of omdat dieren ziek zijn en mensen de kosten van een operatie niet kunnen betalen. Soms gaat het om dieren die gedragsproblemen vertonen of die ‘overlast’ veroorzaken. De redenen lopen uiteen. We streven er altijd naar dieren thuis te laten blijven, want als het baasje de boel weer op de rit heeft, gaat het met het dier meestal ook weer goed. Helaas kan dat lang niet altijd.”
Man van 80 woont in auto met hond
“Laatst werkte ik bijvoorbeeld met een ‘struus baaske’ van tachtig jaar. Hij woonde in een auto met zijn hond, een flink dier. Hij hield de GGZ al een tijdje bezig. Ze hadden hem zelfs een caravan gegeven waarmee hij op een camping kon verblijven. Het Leger des Heils was geen optie, want dan mocht zijn hond niet mee. De man bleef een tijdje op die camping staan, maar de onrust sloeg toe. Hij besloot met de caravan te gaan toeren, alleen was de gemeente daar niet van gediend. Vastberaden verruilde de man zijn caravan voor zijn auto. Omdat hij algauw de benzine niet kon betalen, strandde hij op een parkeerplaats. Mijn focus ligt op het dier en daar ging het prima mee. De hond werd goed gevoerd, leefde veel buiten, kreeg liefde en sliep veilig op de achterbank. Geen ideale situatie natuurlijk, maar ik hoefde me geen zorgen te maken. Tot zijn baasje viel en naar het ziekenhuis moest. Zijn hond bleef alleen achter. Direct hingen de GGD en de politie aan de lijn om die hond ‘aan te pakken’. Er ontstond een ingewikkelde discussie over waar de hond nu kon verblijven. Lang verhaal kort, ze besloten dat de hond daar permanent weg moest, want zo kon het niet langer. De man kwam terug… Hij leeft nog steeds in die auto.”
